De geroepene, deel 65 paralelle werelden

Door San-Daniel gepubliceerd op Sunday 02 November 07:47

Het schip verdween langzaam  langs de havenhoofden, een oude dame wuifde waardig naar ons. Naast haar stond een jonge vrouw die uitbundig zwaaide en kushanden blies. 'Morgen zijn die in Thessaloniki,'sprak Marius' en ik wilde dat ik daar al was om hen te begroeten bij aankomst'. Ik knikte, 'kom,' zei ik,' we gaan even langs een thee huis en dan maar eens kijken of de Leviet veilig is thuis gekomen, dat is maar een klein stukje omlopen de stad in'.  Zoals in elke haven was er een bedrijvigheid van je jewelste en we moesten ons een weg door de mensen zoeken.

250px-Cyark_pompeii_reconstruction1.jpg

'Twee chai, en zoete koek en dadels,' bestelde Marius toen de jonge ober langs kwam. 'Die zijn veilig weg,' zuchtte ik,' 'weet je Marius, het idee van een groot collectief dat altijd al aanwezig was, waar alles in vertegenwoordigd zit, is een oud idee'. 'Ja', zei Marius, 'al sinds de eerste Griekse filosofen en misschien wisten die het al uit 'Babyonische kleitabletten,dan praat je op zijn minst over een idee, dat duizenden jaren in het menselijke denken gerijpt heeft.' Hij nam een voorzichtige hap uit de zoete honingkoek. 'Ja wat Gillianos,gisteren zei,' opperde ik,' is dus beslist geen nieuw idee.'Hoe werkt dat volgens jou?' ik hield van deze een op een gesprekken met Marius, niemand viel je in de reden, en hij was de wijsgeer uit ons  gezelschap.

Marius nam een slok uit zijn theeglas en wenkte de jongen die geduldig stond te wachten. 'Doe ons ook een karafje ouzo, ' gebood hij. 'We hebben alle tijd,' verduidelijkte hij,' en ik wil het zo goed mogelijk onder woorden brengen.' 'Als er een groot collectief is  waar alles in bestaat en wij tappen daar van af, dan zijn wij slechts ten dele een kopie daarvan, het hangt af van de uitvinders die de flits van herkenning krijgen en iets vorm geven dat eerst niet bestond'. ik knikte. 'Of kunstenaars die zomaar inspiratie krijgen' 'Dan zijn wij slechts een kopie van de wereld die dat alles in zich draagt,' vervolgde mijn geleerde vriend. 'je zou kunnen veronderstellen dat er dan misschien nog onvolwaardigere werelden bestaan, nog onvolwaardiger dan de onze, die weer van ons aftappen en dat die weer hetzelfde voorbeeld zijn voor weer andere werelden, zodat je oneindig aantal werelden hebt in verschillende fasen van ontwikkeling.' 

220px-S03_06_01_024_image_3141.jpg

Ik reikte uit naar ouzo en lengde die aan met water, wat het meteen een melkachtige kleur gaf..

'Niet al die werelden hoeven identiek te zijn qua samenstelling' vervolgde Marius,' niet iedereen tapt het zelfde af. Dus er kunnen werelden zijn die in deze zelfde wereld plaats vinden , die meer handelsgericht zijn, of krijgslustiger. Waar sommige gebeurtenssen gewoon niet plaats vinden, omdat de randvoorwaarden iets verschillen.' Het begon mij te duizelen,' geef eens een voorbeeld,' vroeg ik. Mijn vriend glimlachte en nam een slok chai, afgewisseld met thee.

'Pompyea,' of ook Pompeii genoemd, dat vernietigd werd in het jaar 79 door een uitbarsting van de vulkaan Vesuvius, we weten hoe de vernietiging te werk ging uit de geschriften van Plinius de jongere, die op de vloot van zijn oom Plinius de oudere voor de kust lag. Zijn oom de admiraal Plinius, de oudere stierf toen hij de mensen wilde redden die aan land bedolven werden onder het as.' 'Ik ken het verhaal' zei ik, 'uit vertalingen die ik als leerling moest doen'.

'Neem eerst wat Ouzo,' raadde Marius mij aan,' dat kalmeert de geest en verhoogt daardoor de concentratie, want ik ga wat nu gecompliceerds bespreken,' en hij schonk de glaasjes vol. 'Als in een kopie of paralel wereld de Vesuvius als vulkaan op een andere plek door de aardkorst was gebroken, dan bestond in die wereld Pompeii nog!' Dan was Plinius de oudere niet gestorven en bestonden de brieven van Plinius de jongere niet, duidelijk?' 'Wat je zegt is duidelijk,' zei ik en ik nam nog een slok.

Marius keek nu doordringend over zijn thee glas naar mij, 'let op,' zei hij, 'als er een collectief is, laten we die dan de oerwereld noemen, ok?' Ik knikte. 'Als gedachten een kopie zijn van iets uit die oerwereld zijn mensen dat misschien ook wel. Dus misschien bestond een vorm van jou, niet helemaal jou, daar aan boord van het schip van Plinius, misschien bestaan we allemaal wel op legio kopie werelden.

1414773048781_wps_8_Original_caption_Par1414773048781_wps_8_Original_caption_Par

Dat moest ik even laten inzinken. 'Stel,' zei Marius dat iets vreselijks met mij of een andere kopie is gebeurd in een grot, in andere tijd in een paralelwereld zou de persoon in het collectief dat dan weten en het onbewust uitstralen zodat wij die zijn kopie zijn, dat als onheilpellends ervaren omdat wij dat aftappen?' Mijn mond viel even open. 'Dan zou iets dat op mij lijkt, maar niet helemaal zo, nu over de bergen rijden op een paard tussen dode lichamen, en jij weet dat omdat jij ook in die tijd zit?'

'Je bent een goede leerling,'lachte Marius,'zoiets'. ''Wil je nog een voorbeeld' Ik knikte. 

'Atlantis', glimlachte Marius,'zoals beschreven bij mijn collega Plato , de filosoof van 1600 jaar geleden. Ook vergaan, maar dicht bij het collectief, laten we het maar de oerwereld noemen. Ons ver vooruit in kennis en ontwikkeling, volgens de geschriften van Plato. Mischien in een kopie wereld bestaat het nog en zoeken en vinden zij contact met ons'.  'Nog een voorbeeld,' vroeg mijn filosofische vriend? Ik knikte verbijsterd.

'De profeet Jezus, 700 jaar geleden gekruizigd, wordt in een tombe , een grot begraven.' 'Alweer een grot,' mompelde ik. Zijn discipelen hebben daarna nog een paar ontmoetingen met hem eer hij verdwijnt. Opgenomen in de hemel. Was dat het collectief, kwam en ging hij weer naar het collectief?  In ieder geval waren zijn apostelen zo overtuigd van wat zij gezien hebben dat zij een geloof stichtten en allen akelig gemarteld werden en stierven en hun geloof niet afzworen.'

'Niet alleen rijd jij elders, bijna jou of met deelaspecten van jou, door de bergen, maar wellicht zit ik, als een soort ik, elders op een bergtop in ander tijdvlak. Misschien ben ik daar wel de man in zwart die ik soms zie, met vrienden om mij heen en wil ik deelaspecten van mij, nu waarschuwen.'

'Wat wil je me vertellen, goede Marius, vroeg ik? 'Dat misschien,' zei Marius bedachtzaam,' soms de kopie werelden even raakvlakken hebben en elkaar beïnvloeden. Dus dat er wel zeker af en toe iets met mijn grot is. Dat komt en gaat.'Pff,' zei ik,' er is zoveel dat ik moet verwerken, je bent inderdaad een groot denker'.  Ik legde wat munten op tafel,' laten we gaan en even onze vriend de Leviet met een bezoek vereren'. We schoven onze stoelen aan en togen op weg, niet wetend dat Samuel alleen nog in een paralel wereld bestond.

San Daniel 2014

voor info over de Boeken van San Daniel druk op deze link 

 

Deel dit aub ! 

 

 

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een mooi gedachtegoed. Het voelt goed om dit te lezen
Intrigerend, ik moet eigenlijk vanaf waar ik gebleven was verder lezen, maar dit riep zo mijn aandacht...het boeit me en prachtig geschreven
Zo fascinerend, paralel werelden met raakvlakken. Waar ik dan gelijk aan moet denken, zou je via die raakvlakken kunnen overstappen in de andere wereld?
dat gebeurt al met reïncarnatie.. daar ben ik van overtuigd ..alle theorïen zijn waar.. van ufo's tot religies..welleicht bestaat er een kopie wereld waar dinosaurussen niet door een komeet zijn uitgeroeid.. en misschein reizen wij van leven naar leven.. en zoeken we daarom in het 'nieuwe leven' naar deelsaspecten van geliefden..van weleer