Geen inspiratie.

Door Claire001 gepubliceerd op Thursday 30 October 23:25

                          

30/10/2014 het is nu 23:00 ik heb me voor mijn pc gezet, omdat ik alweer niet kan slapen. Ik voel me rusteloos er gaat zoveel door me heen. Ik wil zoveel vertellen, zoveel dingen waar we momenteel door moeten. Dingen die ons tot in het diepst van ons hart hebben pijn gedaan. 

Ik wil schrijven, ik weet dat dit helpt. Niet altijd maar toch een beetje. Maar het komt niet. Het lukt me gewoon niet. Ik zit hier en wil zoveel vertellen. Ik weet dat heel veel mensen me raad zouden kunnen geven, of begrip zouden tonen. Maar wat zou het veranderen aan ons verdriet. Wat zou het oplossen. 

Het valt me weinig voor, dat ik zonder woorden zit. Meestal weet ik precies wat ik wil vertellen hier op plazilla, ik ben er al zolang. Maar nu komen de woorden niet meer. 

                                   

Als ik ergens ben, wil ik nergens zijn.

Als ik wakker ben wil ik slapen, als ik slaap wil ik wakker zijn.

Als ik zit, wil ik bezig zijn.

Als ik praat, wil ik denken.

Als ik denk, wil ik huilen. 

De stilte, overvalt me met gedachten die me terug doen denken, aan wat ooit is geweest. Aan wat had kunnen zijn, aan loslaten en willen vasthouden. Aan beschermen, en machteloos voelen. 

Het verdriet heeft een litteken, in ons geheugen gekerft. De toekomst zal ons verleden met zich meedragen. Het verdriet zal een herinnering worden, die ons later in stilte doet terug denken aan deze moeilijke tijd. 

                                 

Ik wil zoveel vertellen, maar het valt me gewoon te zwaar. Ik heb het al zovaak verteld, opnieuw en opnieuw en opnieuw. Ik wil de klok verder draaien, maar ook terug. Ver terug. 

Ik zal mijn verhaal nog doen, ik zal het nog vertellen. En toch worden we gedragen, ook in moeilijke tijden. Niemand heeft ons een kalme reis beloofd. Maar wel een behouden aankomst. We mogen blijven hopen, blijven vertrouwen. Er komt een dag, ook nu worden we gedragen al voelen we dit niet zo aan, al zien we de dingen niet meer helder door de storm in ons leven. 

                              

En toch vertel ik straks mijn verhaal, als ik er klaar voor ben. Als we door de storm, de pijn en het verdriet gekomen zijn. Ook hier worden we weer sterker en wijzer uit. Ook dit zal meewerken ten goede vroeg of laat. 

                                     

Claire copyright 2014

Afbeeldingen google. 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dit zijn woorden die om gehoor vragen
En vooral 's avonds en 's nachts kan het zwaar wegen.

Vertel, schrijf en spreek Claire ... gedeelde smart is halve smart.
Wij kunnen, door te luisteren, al een stap in de goede richting zetten!
xx
Ik voel met je mee
liefs,
lyra
Drommels.. dit komt binnen!
Je zet een gevoel neer wat heel herkenbaar is.

sterkte in ieder geval!