De geroepene, deel 63 het kalifaat.

Door San-Daniel gepubliceerd op Thursday 30 October 05:35

images?q=tbn:ANd9GcRFVx-ubW8yCRxN47br17N

'Wij zijn maar een afspiegeling van onze verbeelding,' vervolgde Gillianos,' onze vriendschap is maar een afspraak in een werkelijkheid. Een afspraak die wij uitkiezen en volgen en die toegestaan wordt door anderen wiens leven ook gedicteerd wordt, door afspraken, zelf opgelegd of uit tolerantie.'

' Maar dat wil niet zeggen dat de maatschappij om ons heen tolerant is. De tolerantie bestaat zolang onze aantallen gering blijven en wij gewoon belasting betalen en onze omgeving niet willen aanpassen'.

'Als onze invloed te groot wordt dan zal het boze zich tegen ons keren'. 'Hoe zou jij het boze omschrijven,' vroeg Gillianos mij? 'Het verandert van vorm,' antwoordde ik, 'maar in essentie is het ongewijzigd. Het is het kwaad in de puurste vorm. De afgunst van de medebewoners van deze streek of een politieke interesse om anders denkenden op te ruimen. Of het heeft een religieus karakter, mensen moeten de enige echte en waarachtige God aanbidden of gepijnigd worden'.

De waterpijp reutelde even toen Marius een flinke trek nam. Hij keek nadenkend om zich heen, het bleef stil. Samuel verbrak de stilte, ' en jij denkt dat het boze van af een afstand werkt?' 'Niet precies zo,' antwoordde mijn vriend 'en misschien is het slechte altijd aanwezig en openbaart het zich alleen als er een mogelijkheid zich aanbiedt, ik zal het maar zeggen,  als er een doorgeefluik is van het kwaad. 'Zoals wat jij voelt bij je grot,' vroeg ik?'  

Dat zou wel eens kunnen', mompelde Gillianos, 'het lijkt mij niet onmogelijk, goede Kratos en vriend Marius, het lijkt mij niet ondenkbaar dat alles in vorm aanwezig is, in het collectief, goed en slecht, voor je zover die twee zaken zo kunt noemen,' Dat grote bewustzijn is altijd aanwezig geweest, jij,' en hij wees naar Samuel,' noemt het God of de duivel' ik denk dat er een opslag is sinds de eeuwen der eeuwen, een compilatie van alles. '  Ik voelde een verhaal aan komen dat wij misschien niet wilde horen. 'Ik wil het hebben over vriendschap en de rekbaarheid daarvan,' zei Gillianos vriendelijk en de waterpijp sputterde terug naar rust.

images?q=tbn:ANd9GcRFVx-ubW8yCRxN47br17N

'Ik werd gevolgd,' begon hij en Ik voelde een verhaal aan komen dat wij misschien niet wilde horen en ik gaf een flinke lurk aan de pijp. 'Tenminste,' vervolgde Gillianos,' ik had sterk die indruk. Iemand in het zwart gekleed was op straat, als ik op straat was, zat in een theehuis als ik naar binnen stapte en verliet het als ik dat deed.' 'Die persoon kent jouw gewoontes,' vond Marius,' als hij je echt observeert, anders zou hij niet in het theehuis op je wachten.' 'Dat denk ik ook wijze vriend,' glimlachte Gillianos. ' Helaas is het niet één persoon maar er zijn meerderen.  Toen ik bij mij landerijen kwam zag ik op afstand een man in zwart praten met een knecht van mij. Ik liep er naar toe en de knecht bezwoor mij dat er niemand geweest was.'

 'Die knecht is bang, van de zwarte man.' zei de Leviet,' anders zou hij het niet ontkend hebben'. 'Ik ben trouwens ook gevolgd door een duistere schim op weg hierheen, die maakte zich los uit de schaduwen bij mij wijk alsof hij had staan te wachten, even buiten de poort werd ik zowat gestenigd'. 'Zijn dat aparte zaken of denk je dat daar een verband tussen bestaat,' vroeg Marius met een zorgelijke blik?

images?q=tbn:ANd9GcQYNJeaD2PBAfGj4DfUKRA

'Wie het weet mag het zeggen, zei Samuel,' is er iets Kratos, vroeg hij vervolgens aan mij. Hij had kennelijk mijn gezicht gelezen. De waterpijp sputterde even voor ik antwoordde. 'Ik meende,' zei ik langzaam en bedachtzaam sprekend, 'dat ik een schim zag staan in de schaduw aan de overkant van de straat, toen ik hierheen kwam, ik zei het nog tegen Gillanos, maar toe we nog eens keken was die verdwenen.' 'Het moge duidelijk zijn, wat er gaande is,' zei Gillianos. Men gaat vreemdelingen opruimen en helaas rekent men ons tot de vreemdelingen, ik voel het tot in mijn tenen.'

'Weet je Marius,' zei ik,' wat mij vreugde geeft? Dat mijn dochter,  jouw moeder morgen vergezelt naar Solun, dat geeft mij een rustig gevoel. Als zij eenmaal in Thessalonika zijn moet ze maar een tijdje bij haar blijven tot er hier meer duidelijkheid optreedt. Dan kan ze meteen wat van onze oude cultuur in zich opnemen. 'Ik begrijp je goed, Kratos,' zei Marius met een ernstig gezicht,' het is dat ik nog wat zaken heb af te handelen hier, anders zou ik sterk overwegen om zelf ook een tijdje naar Attica te gaan.

'Waarom denk je overigens dat men vreemdelingen gaat opruimen,' vroeg de Leviet aan Gillianos. 'Om de afgunst, om de bezittingen die wij hebben af te kunnen nemen', antwoordde deze. Het kalifaat dringt zich op en is al over de grenzen gekomen en nadert Islambol, daarom is de naam al gewijzigd naar Islambol, daarom neemt geleidelijk de haat jegens ons toe, je ziet het gewoon gebeuren.  De  Khalief zal hier uiteindelijk heersen, De term khalif in de zin van de mens als Gods vertegenwoordiger op de aarde in de Koran.'  'Hoe weet je dat zoiets in de Koran staat,' vroeg de Leviet ineens scherp. 'Omdat ik mijn stappen genomen heb,' zei Gillianos en hij toonde het handje van Fatimah dat aan kettinkje om zijn hals hing.' Om mij te beschermen tegen het boze.

images?q=tbn:ANd9GcRFVx-ubW8yCRxN47br17N

'Het boze , het boze ,' mompelde Samuel voor zich uit,' bijgeloof, hekserij en afgoderij, meer is het niet,' 'Ja en nee', vond Gillianos,' je voelt iets slechts door het land waren, iets dat dreigt, en dit heeft niets meer te maken met binnen de perken van tolerantie blijven. Het is veel meer een voorbode van iets dat ons tot gruis wil knijpen en vernietigen. Noem het voor mijn part het boze of bijgeloof, maar in slechte tijden zullen wij opvallen omdat wij anders zijn en men zal ons vinden en ons bezit afnemen onder allerlei voorwendselen en geen buurman zal een vinger uitsteken.'

'..en hoe weet je van het Khalifaat, vroeg ik aan Gillianos'. 'Daar wilde ik het over hebben,' antwoordde hij. 'Ik weet dat uit de Koran lessen die ik volg bij de Imam in het dorp, ik heb mij bekeerd tot de overgave, de Islaam. Mij zal geen steen treffen en mijn landerijen zullen ongemoeid blijven en mijn belastingen zullen worden verlaagd.' 'Allemachtig,' riep ik uit maar Gillianos hief nog even zijn hand op,'stt', zei hij,' ik ben bijna klaar. Daarom kan ik jullie ook een tijdje  niet meer ontmoeten en ik wil jullie danken voor de prettige peñas.' 'Dit klink als een afscheid,' vond  de Leviet. 'Dat is het ook', zei Gillianos,' een afscheid voor ons aller bestwil'.

'Kijk dan,' zei Marius en hij keek met afgrijzen naar de Leviet, Samuel beweeg je niet, hij wil je omarmen..naast je !' Het klonk bijna  klagelijk.  Er stond niets naast Samuel, dat ik zien kon. 'Ooh, Ooh, ' jammerde Marius, 'het is uit de grot gekomen. ' 'Nu is het mooi geweest,' zei Gillianos, die ruw zijn stoel op zij schoof,' stop wat uit die grot kwam er maar weer snel in, prettige avond', en hij beende weg met grote stappen, ons verbijsterd achterlatend.

San Daniel 2014

voor informatie over de boeken van San Daniel, druk op deze link

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De spanning in je verhaal wordt langzaam opgevoerd, ik voel de angst zinderen.....