Ik ben een freak en niemand die het weet

Door Yneke gepubliceerd op Monday 27 October 14:01

Het is donderdag en vanavond is een avond van plezier, geen doorsnee burgelijk gedrag. Mijn telefoon gaat al een tijdje af, maar ik heb geen zin om op te pakken, het zal mijn vriend wezen, die wil graag een potje scrabbelen bij zijn moeder vanavond en of ik mee wilde.  Natuurlijk wil ik niet mee, ik ga hele andere dingen doen vanavond , dat heb ik hem natuurlijk niet verteld , ik heb hem wijs gemaakt dat ik vroeg mijn bed induik, omdat ik me niet zo lekker voel. Cliché , ja dat weet ik, maar  wist zo gauw niet ies anders te verzinnen.

De huurauto voor vanavond heb ik na mijn werk opgehaald en Jonas, mijn date van vanavond komt zo. Hij rijd , want ik zal dat onmogelijk kunnen met mijn te donkere zonnebril op. Niemand buiten het groepje van vanavond zal mij herkennen, stel je voor dat mijn brave collega`s zouden weten wat ik ga doen vanavond, of de buren. Gelukkig zien ze mij niet in de huurauto stappen en Jonas kennen ze niet.

De zware koffer die mee moet , heeft Jonas al achter in de auto gezet en daar gaan we dan, Jonas is in mijn ogen vrij normaal , maar ik kan me voorstellen dat anderen hem maar vreemd en eng vinden met de enorme tattoo op zijn hoofd en grote ringen door oren en neus en ...ik weet toevallig waar nog meer.

Vanavond heb ik ze  er zelf  ook weer ingedraaid en een beetje pijnlijk voelen ze wel, maar ja dat hoort erbij. Er zitten wel meer  gaten door mijn lijf, ik weet dat het ongezond en  vaak pijnlijk is, maar de opwinding en de samenwerking op zo een avond is fantastisch. Niemand die ik dit ooit verteld heb, maar als ik zo een avond heb meegemaakt kan ik het saaie burgelijke leven weer aan voor een week. Vandaag draag ik dan wel geitenwollensokken maar dat is minder braaf dan het klinkt. ik word vanavond aan haken gehangen en ketting om mijn enkels, dus de geitenwollen sokken helpen tegen de pijn van de kettingen.

0d4d6b75798a6eb75955e539bcff3301_medium.

Aangekomen op onze bestemming, stappen Jonas en ik de auto uit en de geur van zoete suikerspin brengt ons helemaal in de juiste sfeer. Mijn zware koffer gaat mee en we betreden een loodsachtig gebouw en zoeken de ruimte op waar we ons kunnen klaarmaken.  Mijn zonnebril kan eindelijk af en ik open mijn koffer, tot mijn schrik merk ik dat ik de verkeerde atributen heb meegenomen. Nu zal de avond iets zwaarder worden, ik heb inplaats van de kleine haken de grotere in mijn koffer gedaan, mijn huid zal zeker pijn doen aan het einde van de avond, deze haken heb ik lange tijd niet meer gebruikt. Gelukkig wordt de haak met liefde door mijn vel gebracht.

Jonas  ziet mijn bezorgde gezicht en vraagt wat er is, ik mompel wat over te grote haken en hij legt zijn hand op mijn schouder, `komt goed meis, ik ben bij je en zorg wel dat het te dragen is, ik zal opletten en direct stoppen als jij het aangeeft, oke`zegt hij  en ik voel mij iets zelfverzekerder daardoor. `weet je`je zegt Jonas en haalt een te gekke vliegenmepper uit zijn tas en geeft die aan mij, `dit kan makkelijk bij je act, stop hem tussen je corset en als het echt niet meer gaat geef je me daarmee een tik op mijn kale kop. ‘Zo`n gek idee nog niet’, antwoord ik en stop deze tussen mijn borsten klem achter het corset.

Nou daar gaan we dan, Jonas zag er nog vreemder uit in zijn motorrijlaarsen onder zijn rose tutu, ik kwam vlak achter hem aan met mijn te grote haken en gelukkig wel de juiste ketting om mee aan het plafond te hangen.

Terwijl Jonas mij voorzichtig vastkoppelt aan de te grote haken, let hij op mijn gezicht die van pijn vertrokken is, het vel rond mijn knie is niet berekend op deze grote haken, hij knipoogt geef mij een knuffel en hijst mij langzaam om hoog, halverwege stopt hij en stopt een stok vol met spiritis in zijn mond en wanneer hij deze eruit haalt houdt hij een aansteker bij zijn mond en blaast een vuurpluim mijn kant op.

 

2003dc9325479b73d079216cb577c998_medium.

Dit is de act die wij doen op donderdagavond op de freakshows waar we wekelijks heengaan, alleen dit keer met de verkeerde haken, ik voel het bloed langs mijn lijf richting mijn hoofd lopen, ik hang nu ongeveer 2 minuten aan mijn knieën op een  paar meter boven de grond en de pijn is erger dan ik dacht, ik heb geen pijnstillers genomen van tevoren en ook de drugs blijf ik al jaren vanaf, de beleving is dus intenser en pijnlijker. Ik graai naar de vliegenmepper tussen mijn borsten maar ik krijg hem er niet meer tussen weg, gelukkig voelt Jonas een druppel bloed , die toch anders aanvoelt dan zijn zweet, op zijn kale hoofd belanden en kijkt omhoog. Ik wijs dat ik naar beneden wil en hij begrijpt me gelukkig.

Jonas vangt mij op  en draagt mij naar de kleedkamer, hij verzorgt mijn opengescheurd vel rond mijn knieën en zegt, `niet zo een goed idee, die te grote haken te gebruiken`. Ik schud alleen even met mijn hoofd. We besluiten zelf niet meer op te treden en alleen de rest nog te bekijken, de suikerspinnenshow, waarin halft naakte dames in het suikerspin gedraaid zijn en paaldansen terwijl de mannen en vrouwen die willen hun schoon mogen snoepen en likken was er één van.

0976ceb78ca147bed8084e7d946abb15_medium.

 

Als het vroeg in de ochend is gaan wij naar huis. Ik word wakker, omdat mijn vriend belt en vraagt of het al beter gaat. ‘Nee’ antwoord ik, ik lig nog steeds in bed en voel me niet lekker, dit keer is het waar. Ik kon niet werken door de pijn en ben mijn bed nog niet uitgeweest sinds ik er ingekropen ben, na deze vrij heftige donderdagnacht. Volgende week zal ik de kleine haken meenemen , ik zal ze direct in de koffer stoppen zodat ik zeker weet dat ik ze bij me heb.

Vanavond komt mijn vriend eten en ik besluit een lange broek aan te doen en de koffer goed op te bergen, hij hoeft niet te weten dat ik een freak ben.

 

-Yneke-

 

afbeeldingsbron;https://www.google.nl

Reacties (49) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen.
weer een mooie kant van je ;)
;-)) dank je
Gelezen
Pracht verhaal Yneke!
Ik vermoedde het al, maar nooit gedacht dat je dit zwart op wit zou durven toegeven ;)
;-) ja liep er al zolang mee rond en aangezien jij het al vermoede dacht ik laat ik het maar eens gaan vertellen, wil je een keer mee?? ;-))
Ja, ik ga graag 'n keer mee. Ik hou wel van 'n goeie freakshow. ;-))
Dit is hopelijk verzonnen en niet echt hè? :)
Prachtig hoe macaber sommige Plazillianen uit de hoek kunnen komen.
;-) een opdracht over een dubbelleven riep vele fantasieën op , nee hoor er gaan echt geen haken door mijn vel
Freaky en mooi geschreven.
Een hele leuke en verrassende bijdrage.
Dank Nonnie
Wat een openbaring. Durf je nu nog wel over straat? ;)
;-) ben al dagen binnen red jij mij, neem me mee het smurfenbos in please ;-)))
Je bent van harte welkom :)