Een dubbel dubbelleven.

Door Henie gepubliceerd op Sunday 26 October 17:39

Ze zouden me nooit meer aan kijken. Ik zou compleet genegeerd worden. Ik zou niet in deze bekrompen gemeenschap kunnen blijven wonen. Alleen met zoet slijmen, ik noemde het altijd suikerspin gedrag kon je je hier handhaven. Zelfs ander kledinggedrag word niet getolereerd. In het geniep had ik een keer geitenwollensokken gekocht. Voor de momenten die ik alleen was leken ze me heerlijk. Maar ja, ik was even vergeten dat iedereen op iedereen lette, dus het duurde niet zo lang of ik werd gespot in mijn geitenwollenvoetjes. Oei , ik hoefde net niet voor de commissie te verschijnen, maar het scheelde niet veel.

Voor mij als kleermaker was het maken van het pak relatief eenvoudig. Hoewel ik er iets meer aan gehad zou hebben als ik wat meer van kostuum maken geweten zou hebben. Ik had er nog naar gevraagd, mag ik ook nog een jaartje kostuum maken volgen? Maar dat had ik beter niet kunnen doen.  Kostuum maken, dat was frivool, dat werd alleen gebruikt voor obscene dingen. De wereld die zich met kostuum maken bezig hield was een slechte wereld. Kortom die droom spatte snel uiteen.

Als kleermaker had ik geleerd om alles op maat te maken. Om zelf patronen te tekenen. Om te werken met allerlei soorten materialen. Maar het atelier waar ik een full time baan had werkte voornamelijk met dezelfde soort stoffen en zwart was daarbij de meest gangbare kleur. Voor mijn pak zocht ik stevige stof. Een stof die goed te bewerken was en het voornaamste het moest huidkleurig zijn. Ik liep al heel lang met het idee om dit pak te maken rond.  In mijn hoofd wist ik precies wat ik nodig had. Maar ja, de gelegenheid liet erg lang op zich wachten. Maar toen, ik had de moed al bijna opgegeven en had me er al bij neergelegd dat deze droom nooit werkelijkheid zou worden, toen ineens was het moment daar.

Ik moest voor een opdracht naar een oud herenhuis aan de andere kant van de stad. Er woonde een echtpaar die een compleet nieuwe garderobe wilde laten maken. Ze eisten dat de kleermaker in hun huis aan het werk ging, zodat ze niet te pas en te onpas moesten komen opdraven om te passen. Het was voor mij een ontsnapping, het was een bevrijding. Deze klanten waren zo aardig voor mij. Het werken was er zo prettig. En ze stimuleerden me om vrij te werken. Ga af en toe maar wat voor jezelf doen zeiden ze, hier let niemand op jou. Ook zij letten niet op mij, ik kreeg een eigen ruimte en een kast met een sleutel. Wat een cadeau.

Het pak maken was voor mij niet zo moeilijk. Om het in de goede vorm te krijgen gebruikte ik bij gebrek aan een mattenklopper een oude vliegenmepper, ik mepte er rustig op los, nou ja rustig was niet het goede woord. Om het stugge materiaal een beetje in de goede vorm te krijgen moest ik behoorlijk op het materiaal slaan. Wow, wat was ik trots om mezelf toen het pak klaar was. Ik werd op slag een andere persoonlijkheid. Oh, dat gevoel dat ik toen had.

De donderdagavond mocht ik bij de lieve familie doorbrengen. Ik had toestemming gekregen om daar te gaan rummikuppen. Gerespecteerde mensen zeiden ze, daar mag je heen…
Van de familie mocht ik doen wat ik wilde op die avond.

Dus ging ik er iedere donderdagavond heen, maar alleen om mijn pak op te halen. Vervolgens ging ik als een speer naar mijn club toe. Daar hees ik me in mijn pak, op de club snapten ze dat volkomen. Zo’n kleintje als ik was. Nee, jongen doe jij dat pak maar aan dat lijkt het tenminste nog ergens op.
Ze dachten dat ik preutse jongen was dus lieten ze me mijn gang gaan, ik had een eigen hokje waar ik het pak aan kon trekken.

Oh, wat een heerlijk gevoel als het mijn beurt was. Eerst werd er zout gestrooid. Dan het opkomen…. om daarna met gespreide benen door de knieën te zakken, de handen rustend op de knieën om respect te tonen. Daarna het rechterbeen hoog zijwaarts hoog optillen en deze stampend weer neer te zetten, vervolgens hetzelfde doen met het linkerbeen. Stampen, dat heerlijke stampen om de duivelse geesten te vermorzelen. Wat hierna volgde was eigenlijk elke week hetzelfde, ik was een zeer eenvoudige prooi. Maar dat maakte niet uit ik genoot met volle teugen.

De tv uitzending die ik ooit gezien had was de boosdoener. Ik was zo onder de indruk geweest van die grote mannen die zo gracieus bewogen, van de rituelen, van deze geluksbrengers die als ze aangeraakt zouden worden zorgden voor kracht en voorspoed. Dit was wat ik mijn hele leven wilde zijn maar eigenlijk niet mogelijk was.

Na afloop verstopte ik mijn pak weer ik de kast bij de lieve familie. Ik had niet zoveel tijd dus met een kushandje vertrok ik weer.

Naar huis. Wat genoot ik van het dubbele dubbelleven op de donderdagavonden. Niks geen rummikub, nee mijn donderdagavond bracht ik door tussen de stoere Sumoworstelaars…….als meisje!

@ Henie 2014.

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen.
Gelezen.
leuk verhaal
En mooi geschreven
Mooi geschreven en een mooie ervaring lijkt me
Gelezen en beoordeeld!
Prachtig verhaal, en goed opgezet!
Geweldig, een hele originele insteek.
Dank!