Brief aan mijn muze

Door Nonnie gepubliceerd op Saturday 25 October 15:17

874d2ab3e1c7f56c25d012a39351dea5_medium.

 

Waarde muze,

Mijn inkt is op, zoals ik tot mijn grote spijt heb moeten constateren. Ik schuifel langs de afgrond van een leven zonder schrijfplezier. Ongemerkt is het bloed uit mijn aderen gestroomd, zijn de tranen opgedroogd bij de bron, alwaar ook mijn lach is opgesloten. Al wat mij rest is een prachtige kroontjespen met een dynamisch voorkomen, maar dit is slechts uiterlijke schijn, een lege huls vol pretentie, maar zonder munitie.

Wat heb ik gedaan om deze straf te verdienen? Heb ik de goden van de creativiteit vertoornd door mijn pen enige tijd te laten rusten, een welverdiende rust, mag ik wel zeggen. Zijn de aldus ontstane roestvlekken even zovele getuigen van de onmacht om de pen weer op te pakken? Heb ik u ontriefd en tot in het diepst van uw wezen getroffen met mijn nalatigheid en menselijke gemakzucht?

Nimmer dient een schrijver verstoken te zijn van werkend gereedschap, want ontroostbare vertwijfeling zal zijn deel zijn. Al wat ik verlang is een vlotte pen voorzien van voldoende sappen om mee te kunnen varen op de woelige golven van het schrijversgilde.

Ontdaan van het kostbare vocht en de wanhoop nabij vraag ik u: wat moet ik doen om de inkt weer rijkelijk te laten vloeien? Moet ik een vierdaagse voetreis maken over zeven heuvelen? Ik doe het.

Moet ik vannacht een uur lang bij het ingaan van de wintertijd van 2.00 uur tot 2.00 uur op mijn kop gaan staan om te mediteren? Zeg het me. Ik doe het.

Moet ik me onderdompelen in zeeën van alcohol om inhibities te overwinnen. Vertel het me en ik doe het.

Moet ik naakt in de regen dansen en bij mensen aanbellen om te vragen naar shampoo?  Geen probleem. Ik doe het.

Moet ik op handen en knieën rond middernacht drie rondjes om de kerk kruipen onder het afwisselend prevelen van de namen van Thaleia en Melpomene of zelfgebakken koekjes offeren met een glaasje koude melk om de inwendige muze gunstig te stemmen? Stel me op de hoogte en ik voer het uit

Ten einde raad ben ik. Wat moet ik doen om de goden weer gunstig te stemmen? In alle nederigheid smeek ik u: gooi de sluizen open en laat de inkt weer stromen in overvloed, opdat de blokkade straks slechts een boze droom lijkt.

Nog een laatste verzoek richt ik tot u. Mocht u, mijn eigen muze, om duistere redenen die buiten de scoop van mijn sterfelijke begrip vallen, met de noorderzon zijn vertrokken en niet van zins weder te keren, zou ik dan eventueel een beroep kunnen doen op de muze van Arnon Grünberg, Peter Buwalda of Connie Palmen? Meer vraag ik niet.


Dank alvast voor uw onverdeelde aandacht en hopend op een gelukkige afloop van deze persoonlijke tragedie,
Uw Nonnie

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (23) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hier kan mijn muze nog een puntje aan zuigen..Prachtig geschreven!
Wauw, dank je wel voor het compliment.
Meiske dan toch...!
Jouw muze, volgens mij ken ik het krengetje ook. Of anders een tweelingszus.
De jonge heer Neerpennert geeft trouwens goed advies.
Dus: grijp dat krengetje bij haar lurfjes, duw een geschilde Habanero-peper in een plekje waar geen zonlicht ooit komt en vertrouw de tsunami aan beelden, verwensingen en oerkreten toe aan het geduldige papier. Wedden dat je daar iets moois van kan brouwen?
Ik ben nu pepertjes aan het bereiden waar ze van naar een ander universum vliegt, maar boemerangpeper uiteraard, want ik zie haar toch weer graag terug, ondanks al die slechte gewoontes waar roken en drinken nog de minst storende van zijn, kan ik je vertellen. Wat een figuur is het toch!

En ja, ik ga al die goede adviezen hieronder natuurlijk proberen. Doe jij alvast de groeten aan haar tweelingzusje?

Read and write you later.
Niet smeken, niet vriendelijk zijn. Pak dat kreng bij de kladden en schudt net zolang tot de inspiratie eruit stroomt.
Zulks is prima advies, ware het niet dat het kreng in geen velden of wegen te bekennen is.
tegen Nonnie
1
Dan moet je een val zetten vrees ik.
Doe ik. Maar als ze weer terug is, heeft het weinig zin om haar in een kooitje te stoppen. Het gaat om haar vrijheid en vrijwilligheid om mij bij te staan in mijn strijd. Pas dan werkt het.
Soms moet je je muze negeren en gewoon maar wat doen. Helpt wel eens. Of je kijkt wat Doortje nu weer uitspookt en ga daar over schrijven. Oeps, dat bedoel ik niet zo als het er uit komt. Moet Doortje te vriend houden niet waar. Maar goed dat heb ik verleden week gedaan en wat is het resultaat? Een compleet onzinnig epistel over een vogelhuisje. Soms moet je je zelf een schop onder je kont geven en gewoon iets proberen. Of kraam ik nu weer onzin uit?
Okay ik geef toe dat dat dus ook de bedoeling was.( onzin uitkramen dan)
Dank je wel.
Soms heb je meer aan onzin dan aan zin.
Gewoon schrijven dus is het advies van Dokter Anerea.
Ik zal het proberen. Doortjes opdrachten zijn inderdaad een goed punt om te starten.
De muze heeft het druk op Plazilla. Hier is hij duidelijk al geweest.
Ja, of was het toch Doortje?
Geachte Nonnie,

Vol verbazing heb ik uw brief van drie uur geleden onder ogen gekregen en goed gelezen.
De term 'vol verbazing' is hierin een understatement want ik ben echt flabbergasted en volkomen teleurgesteld in wat u zegt 'uw probleem'.
Nooit eerder heb ik dergelijke klachten gehad van één van mijn schrijvers. Wist u trouwens dat de muzes van Arnon Grünberg, Peter Buwalda en Connie Palmen bij mij de inspiratie halen?
U heeft niet te maken met een derderangs muze, moet u weten.

Mijn advies is dat u de belachelijke hoeveelheid bitterballen uit uw ogen en oren haalt. Excuseer mijn uitdrukkingsvermogen maar een muze heeft ook gevoel!
Elke dag, wat zeg ik.. elk uur stuur ik u de mooiste verhaallijnen toe maar u weert ze zelf af. Kijk, dan kan ik met mijn geniale plannen wel op wolk 37b gaan zitten want het verwaait toch!

Stel u ontvankelijk op en doe iets met mijn inspiratie!
Dit is de laatste waarschuwing trouwens.

Doortjes schrijfopdracht gilt om een verhaal van u en het is er al! Gewoon even uittypen dus!

Nog steeds met grote hoogachting,
uw muze.
Ah, mijn muze heeft gesproken en behalve sigaretten blijkbaar ook iets lekkers gehaald bij de slijterij.

Uiteraard kan ik u niks weigeren, dus ik zal me zeker buigen over de schrijfopdracht. Of daar nog iets tastbaars uitkomt, valt nog te bezien. Meer hierover volgende week.
haha de slijterij?
Als ik aan een wijnkurk ruik ben ik al teut.

succes meis! :)
Ik weet natuurlijk niet waar je aan hebt geroken, maar er zat beslist een sterk luchtje aan.

En dank je wel. Ik zal mijn best doen.
Herkenbaar. Ik heb zelf ook een brief naar mijn muze geschreven. (Ik zie haar trouwens als een wat nuffige dame die zich rap beledigd voelt)

De enige raad die ik je kan geven, als schrijver tot schrijver is:

Pak de pen op. Maakt niets uit of het onzin is of niet, streef dan tenminste naar mooie onzin, en daaruit zullen mooie zinnen komen.

Je zou alles doen. Wat als de muze nou eens zei: Schrijf? :)
Mijn muze is sigaretten gaan halen en heb ik daarna niet meer terug gezien.
Dank voor het advies. Gewoon gaan schrijven dus?
Sla die sigaretten uit haar mond, maar verder, ja gewoon schrijven.

Toen ik aan de merel begon, had ik geen idee. Ik wou eigenlijk over een boom schrijven. Maar toen ik voor de computer zat, wist ik gewoon dat het geen goed idee was.
Dus dacht ik: 'Ach, laat ik dan maar even over een dode vogel schrijven. We zien wel wat ervan komt.'
Vier uur later zat ik met open mond te staren naar het eindresultaat.

Wij wachten niet op de muze. De muze wacht op ons.
Dat is taal met ballen. Daar houd ik van.
Dat is wat schrijver zijn betekent. :)

Maar ook ik moet daar soms aan worden herinnerd.