Houden van

Door Natuursmurf gepubliceerd op Thursday 23 October 20:24

631d871400d826c04ae6e7dc8456f32b_medium.

Ik hou van het licht dat door het raam op mijn gezicht valt. Ik hou van het seizoen, de kleuren tussen licht en regen, het krakend blad waaronder zoveel schuil gaat. De wind die zoveel verder komt dan je je vooraf voorstelt. De kracht van de natuur die ook in mijn binnenste zetelt. En toch ben ik hier. Ik hou van dit huis; voel mij er thuis. Tenminste, zolang als ik mij er thuis kan voelen want ik ben hier niet alleen. Ik deel dit huis en als het met liefde was dan zou ik buitengewoon gelukkiger zijn. Dan zou ik springen van geluk. Maar dat doe ik niet.

Geluk is gevaarlijk.

Er is zoveel om van te houden. Ben ik dan niet om van te houden? Ben ik dan niet mooi? Wat heb ik gedaan om dat te verdienen? Maak ik geen deel uit van de natuur? Die mooie natuur. Die prachtige natuur. Ben ik soms een foutje?

Hoe perfect is de mens dan met al zijn nukken en grillen. Mijn hemel, hebben ze zichzelf wel eens goed bekeken? En elkaar? De oordelen vliegen je om de oren.

Pats. Boem.

Ik voel een zekere ongerustheid en dat is niet voor niets. Ik ben moe van het staren, van het aangestaard worden, van de onuitgesproken gedachten.
Wat gaat er in een mens om? Wat gaat er in mij om? Wordt daar wel aan gedacht? Hoeveel is een leven waard? Zomaar een gedachte.

Waar zou ze aan denken? Ik zit al twee uur stil en ze staat daar maar. Misschien moet ik even zwaaien. Net nog probeerde ik mijn super verleidelijke blik (de vrouwtjes smelten ter plekke) op haar, maar ik kreeg geen enkele reactie. Onbegrijpelijk.

Stilte is dodelijk.

Ik ben bang van bezems en stofzuigers. Noem het een fobie. Ik noem het levensgevaarlijk. Beweging zorgt voor leven en voor situaties waar misschien snelle beslissingen nodig zijn. Daarom reageer ik uitsluitend op instinct. Dat is mij zo ingegeven. Ik kan best snel zijn. Als het moet. En soms moet dat echt.

Hé, een vliegje! Nee, nee, nee ik mag me nu niet laten afleiden.
Als het dan een staarwedstrijd wordt dan heeft ze aan mij geen gemakkelijke.
Ik laat me hier niet wegkijken. Ik heb evengoed het recht om hier te zijn. Ik ben niemand tot last. Wie mij zo beschouwd moet nog wat beter kijken. Ik heb een hart van goud. Ik doe geen vl…
Oef, had ik daar bijna een onwaarheidje verkondigd. Snel vergeten. Terug naar hier, naar de onwerkelijke werkelijkheid die met de minuut angstiger dreigt te worden. Wie gaat er het eerst reageren? Wie zet de eerste stap?

Negeren? Zou dat niet het beste zijn? Gewoon mijn eigen gang gaan. Laat ieder zijn eigen gang gaan. Dat is nog veel beter. Hoe kan ik dat het beste overbrengen? Ik keer niet graag mijn rug naar dat mens. Ze is mij te zenuwachtig en daar krijg ik weer de zenuwen van. Een beetje rust vraag ik. Meer niet. Is dat zoveel gevraagd?

Edelmoedig.

Ze zou mijn web-site eens moeten zien. Mijn speciale plekje. Dat is pas een kunstwerk. Wie houdt er niet van kunst? Mijn deur staat wagenwijd open. Ik discrimineer niemand. Kom gerust binnen vallen. Er is plaats genoeg.

Weet je wat? Ik waag het er gewoon op. Ik toon haar mijn mooiste kant. En als het nu niet mag, dan zoek ik haar vannacht op. Als ze slaapt. Ik kan heel zachtjes lopen. Dan ga ik lekker naast haar liggen, streel haar zachte wang en als ze dan haar ogen opslaat roep ik: ‘Verrassing!’

 

0eb1316b8bc4cc3a02f0ce618b86ece6_medium.

 

Mijn mens en ik

Een haat-liefde relatie kun je het niet noemen. We tolereren elkaar. Tot op zekere hoogte natuurlijk ;)

 

 

 

cd1863147ee1779b2ee5b78195ef292d_medium.

 

c15854e4aac79aa3ef238740cebfeff4_medium.

 

c5ef86290d6cc862e039b94af80965a6_medium.

 

Reacties (52) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Helemaal gemist tussen al die inzendingen, een terechte winnaar, prachtig! (en de foto's heb ik graag gekopieerd ;)
Gelezen.
Gelezen en beoordeeld!
leuk verhaal sterk geschreven ook ik moet niks van die acht poters hebben grrrr
Gelezen.
Haha, leuk hoor!
Dank je.
Mooi geschreven, leuk bedacht.
Maar...je bent niet welkom in mijn huis en zeker niet in mijn bed. Daar geef ik toch de voorkeur aan ander gezelschap.

Wees vooral welkom in mijn tuin. Vooral in de herfst heb ik veel waardering voor jouw creativiteit en kan ik genieten van jouw prachtig bedauwde kunstwerkjes.
Ik neem genoegen met een hoekje van de kamer. Ik kan me zelfs bijna onzichtbaar maken. Is dat niet fijn? ;)
Reuze, hahaha.