Koel

Door NC-Klopedy gepubliceerd op Tuesday 21 October 19:25

Ik zag de uitdaging voor Doortjes schrijfopdracht staan, ik dacht is dat wel iets voor mij? Net een dag of 5 op Plazilla actief, weet zelf nog niet zo goed wat ik er mee wil. Al meer dan 40 jaar geen verhaal meer geschreven. Of eigenlijk nog helemaal nooit een verhaal geschreven buiten de "opstellen" die je vroeger op school moest schrijven. Maar goed, het lijkt me leuk en ik kan ook geen goede reden bedenken waarom ik niet mee zou doen. hierbij dus m'n eerste schrijfsel :)

Koel

Enkel en alleen omdat iemand vergeten was de deur van de koelkast goed dicht te doen was het kleine gezellige lampje blijven branden.
Daar stonden ze dan naast elkaar, een liter pak volle yoghurt en een maar half zo grote beker gele vanillevla. Eindelijk konden ze elkaar eens goed bekijken.
Yo keek met een iets wat zure blik in de richting van Vla en hakkelde, “en, en al lang hier?”
De al twee dagen over de uiterste verkoopdatum zijnde Vla keek verschrikt op:
“Uh, uh al wel een tijdje geloof ik.”, was het zachte aarzelende antwoord.
“Tja”, vervolgde Yo het gesprek, “hier komen we niet meer weg, althans niet zonder cool vette hulp.”
“Nee ik vrees het ook, dus misschien moeten we er samen maar het beste van maken dan”, was het antwoord van Vla. Deze klonk inmiddels al een stuk zelfverzekerder dan enkele ogenblikken eerder.
“En wat ik nog wilde vragen, ja ik vraag het maar meteen ben jij van zo’n huismerk of ben je net als ik van een degelijk A-merk met een gerenommeerde afkomst?”  Oeps, Yo schrok toch wel een klein beetje van de bitcherige toon die zijn buurvrouw nu plots aansloeg. Maar als een echte vent wist hij zich snel te herpakken en antwoordde rustig en op een iets wat romige toon om de inmiddels ontstane sfeer niet verder te bederven,  “Het zal wel loslopen met het niveau van je familie zeker, ik zie dat je een sticker van ‘Boeren-vla’ op je achterste hebt zitten en ik mag dan wel goedkoop zijn onze familie is niet voordelig, uh shit, ik bedoel andersom natuurlijk, dat we niet goedkoop zijn maar wel voordelig te verkrijgen, bovendien houden we van acties.”
Door de verspreking van Yo moest Vla een beetje lachen en ze realiseerde zich, dat ze eigenlijk geen enkele reden had om zo uit de hoogte te doen, maar inmiddels werd wel duidelijk dat het ijs min of meer gebroken was. De verhouding tussen de twee was ineens een stuk relaxter.
“Nou”, antwoorde Vla, ”ik hoef eigenlijk ook niet zo op te scheppen over m’n familie hoor, ik heb een paar neven die allebei maar halfvol zijn. En om er nog maar meteen een schepje bovenop te doen”, vervolgde ze,  “en ik heb een tante die is heel erg mager, dat is gewoonweg niet normaal.”

BAM, KNAL, DONKER! 
Wat er precies gebeurt is, is voor Yo en Vla onduidelijk, het kan haast niet anders of iemand heeft de deur van de koelkast dichtgesmeten.
Nou lekker is dat, de zojuist opgebouwde vertrouwensband tussen de beide zuivelproducten wordt wreed verstoord door de ontstane situatie.
“Pstt, hoi ben je er nog?”, Fluistert Yo.
“Waar zou ik naar toe gegaan moeten zijn dan”, is het antwoord van de lichtelijk geïrriteerde Vla.
“Nergens”, zegt Yo. “Nou dan, waarom vraag je dat?”, reageert Vla op haar beurt.
Nou de toon is weer gezet, we lijken wel een gehuwd koppel spookt er bij Yo door z’n hoofd. Maar heel wijselijk zegt hij even niets. Hij laat bewust even een stilte vallen en zijn tactiek lijkt te werken. Na ongeveer een minuut of drie hervat Vla de conversatie,
“uh sorry hoor, ik reageerde misschien niet zo aardig, maar ik ben een beetje bang. Ik weet niet wat er gaat gebeuren en ik heb het zo koud.” 
“O, dat je geschrokken bent dat snap ik en dat je het koud hebt kan ik begrijpen, ik sta hier ook niet te zweten”, laat Yo weten. “Maar ik kan daar niets aan doen, het is niet mijn schuld.”
“Zeg ik dat dan?”, zegt Vla.
“Nee dat wel niet.”
“O nou dan.”

         
WHAM, FLITS, LICHT
De koelkast zwaait open, in een fractie van een seconde ziet Vla dat Yo uit de koelkast verdwijnt.
En Vla is nog maar net tot het besef gekomen dat er iets verschrikkelijks aan de hand moet zijn als ook zij met een boog uit de koelkast getransporteerd wordt. Zo wordt ze, zo op en neer geslingerd, dat ze er zelfs een beetje misselijk van wordt. Hee, daar zweeft Yo ongeveer op dezelfde hoogte, ze kijkt hem angstig aan. Beiden merken, dat ze ruw naar elkaar toe gekanteld worden. Zowel Yo als Vla ondervinden dat ze uit hun vertrouwde omgeving worden gedwongen. Plotseling voelen ze hun lichaamssappen in een nieuwe omgeving samenvloeien. Allebei zijn ze bang en opgewonden, ze zijn eindelijk samen. Ze bemerken een soort van geluk. Helaas dit prille geluk is echter van heel korte duur. Na eerst nog de toevoeging van een rode zoete substantie te ervaren, voelen ze het leven verdwijnen terwijl er op de achtergrond iets te horen is van, “eigenlijk best lekker zo’n vlaflip.”               

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen.
Haha, lekker melig deze vlaflip, yo en vla
Gelezen.
BEDANKT VOOR DE REACTIES :)
Cool!
Heerlijk verhaal :)
Nou, ik ben onder de indruk van jouw speelse manier van schrijven. Ik heb het graag gelezen:-)