Herinneringen aan Doortjes schrijfopdrachten

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Sunday 19 October 19:55

De schrijfopdrachten van Doortje. Voor mij een van de mooiste activiteiten die ik in mijn tijd hier heb meegemaakt. Als jurylid, als lezer en als schrijver.

 

De kracht van de stok achter de deur

 

Hoe het begon

Toen ik hier ooit in een ver verleden op Plazilla (toen nog Xead) kwam, wist ik het zeker. Bijna elke dag zou ik mijn best doen om een artikel te publiceren. Dit viel toch wat tegen. Zeker voor iemand die van nature wat "lang van stof" is. Ik wilde in elk geval onderzoeken of ik het in me had om fictie te schrijven dat bij anderen meer opriep dan alleen maar "best wel aardig gedaan." 

Ik had al wat ervaring met schrijfwedstrijden en op Xead/Plazilla wilde ik me ook concentreren op columns en info-artikelen. Na een tijd bleek dat mijn fictie-bron totaal was opgedroogd. Ik kreeg het niet meer voor elkaar om een verhaal te componeren. Gedichten ook niet; dat was sowieso al iets waar ik me niet in thuis voelde.
Op Doortjes vroegere website Boekvoorhaar werden schrijfopdrachten georganiseerd, elke maand. Alicia van Schrijfatelier Alicia deed de jurering en dat deed ze op een zeer professionele manier. De winnaar kreeg een duidelijk en goed gemotiveerd juryrapport, ook met tips en trucs voor verbetering. Een of twee keer deed ik mee.

903ff914de63739d6972df8b4bef7935_medium.

Schrijfopdrachten op Plazilla

Doortje lanceerde het plan om op Plazilla een wekelijkse schrijfopdracht in het leven te roepen. Er bleek aardig wat enthousiasme voor te zijn en ook bleek dat er bij een aantal behoefte was aan beoordeling en een competitie-element. Een driekoppige anonieme jury zou dat op zich nemen. Ik was een van die juryleden. Alleen Doortje wist onze identiteit, van elkaar wisten we het niet en Doortje, hoe "subtiel" ik het ook probeerde, liet niks los. Uiteraard mochten we onze eigen verhalen niet beoordelen, als we meededen. 

Ik was het nog zo van plan, elke week meedoen. Maar dat lukte niet. Naast een leven buiten Plazilla blijft niet echt veel tijd over voor eigen schrijfwerk, als je elk verhaal twee keer leest. Ik vond dat ik dat moest doen, om zo eerlijk mogelijk te blijven. Alicia had voor mij de lat bepaald op Boekvoorhaar; ik wilde net zo objectief en eerlijk zijn als zij. Bovendien, ik had al meer dan een jaar geen fictie meer geschreven en mijn fantasie was dus aardig vastgeroest.

667684d7785b226238803c6f158a77f0_medium.

De opdracht die de "stilte" brak

En toen gebeurde het. Doortje kwam met een opdracht in Science Fictionsfeer. Dit kon ik niet zomaar laten passeren. In een gevecht met de deadline schreef ik mijn eerste fictieverhaal in een jaar tijd. Ik noemde het Thalassa, thalassa en was er best trots op. En ineens bleek dat mijn bron nog steeds water opleverde; het heeft sindsdien niet meer kurkdroog gestaan. Negen maanden na dat eerste verhaal heb ik in hetzelfde "universum" eindelijk een tweede verhaal kunnen verzinnen. Ook niet vanuit mezelf, maar naar aanleiding van een "strafwerkopdracht." Een derde verhaal zit nu vanuit mezelf gewoon in de pen.

3258f225ebffd2e9c43d3d6eccfa9b0a_medium.

De gevolgen

De speelsheid die ik nodig heb om iets fictiefs te schrijven begon weer te stromen. Zowel bij de schrijfopdrachten, zij het met (veel) mate, als in het muizendorp. Het had een positief effect op mijn algehele gemoedstoestand. 
Het jureren van de verhalen vond ik een uitdaging. Natuurlijk vond ik niet alles even mooi, maar als ik terugdenk, zijn het toch die momenten dat ik een pracht van een verhaal las en mocht beoordelen, die me bij blijven. Hoe vaak heb ik niet gezien dat een schrijver ineens boven zichzelf uitsteeg en een verhaal of gedicht inleverde waar de ogen van uit mijn kassen rolden?

Objectief blijven was niet makkelijk. Gaandeweg, uitgaand van je eigen smaak, ontwikkel je een verwachtingspatroon bij bepaalde schrijvers. Zowel in positieve als negatieve zin. Dat was ook de reden om elk verhaal twee keer te lezen. Om vooringenomenheid van het moment te elimineren. Het was mooi om te zien dat de diverse juryleden het vaker niet met elkaar eens waren dan dat er consensus was. Elke schrijver heeft een eigen stijl van vertellen, wat het beoordelen tot een mooi leerproces maakt. 
 

Een nieuwe kans?

Ik wil het niet hebben over de teloorgang van de eerste editie van de schrijfopdrachten. Daar is al genoeg over gezegd, geschreven en gezwegen. Er is nu een doorstart, een nieuwe kans. Waarom zou je mee willen doen?

8b0f0e6c11369d292a165051aab32fea_medium.

Voordelen van een schrijfopdracht

  • Meedoen met een schrijfopdracht is een prima stok achter de deur voor mensen (zoals ik) die niet altijd over genoeg zelfmotiverend vermogen beschikken. Een duwtje in de rug is in zo'n geval welkom. Een deadline kadert je inspanning af.
  • Meedoen met een schrijfopdracht is prima voor mensen die even een vonkje nodig hebben om de eigen fantasie aan te steken. We kunnen immers niet alles zelf verzinnen.
  • Meedoen met een schrijfopdracht is leerzaam voor diegenen die de eigen schrijfstijl willen verbeteren en schrijfvaardigheden willen vergroten. Een voetballer die ineens bij een topclub gaat spelen, trekt zich ook vaak op aan zijn medespelers en leert van ze.
  • Meedoen met een schrijfopdracht is goed voor je schrijfdiscipline. Ook Lionel Messie  moet elke week trainen. Rust roest!
  • Meedoen met een schrijfopdracht is inspirerend. Het lezen van de inzendingen ook.

7ae1d6bc45fbd131aecdb0358da3584d_medium.

Waarom nou weer een wedstrijd?

Waarom niet? Een beetje speelse competitie om de eer, hoe vaak haalt dat niet het beste in iemand naar boven? Even die extra inspanning. Ik heb het gezien vorig jaar en ik heb het gelezen. Is meedoen belangrijker dan winnen? In dit geval wel, ja. Alleen maar toeschouwer zijn? Niks mis mee, wat is een sportwedstrijd nou zonder supporters langs de zijlijn?
Ik heb er in ieder geval altijd van genoten en als ik me goed herinner stond ik daar niet alleen in. We kunnen weer van start; pennen en potloden zijn geslepen en de typevingers weer soepel gemaakt. 

 

 

Reacties (29) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Die schrijfopdrachten en de drie dwaze juryleden gaven mij neer vertrouwen in mijn schrijfkunsten. Zeker omdat de opdrachten zo divers waren. Ik bleek geen one-trick-pony te zijn en ook geen eendagsvlieg, in mij zitten meer verhalen dan ik dacht en heel wat meer fantasie.
Mooi hoe je dit schrijft en je hebt gelijk ook nog ;-) !!
Dit helpt wel om mij over mijn plankenkoorts heen te trekken…hihi
Plankenkoorts? Jij?
Echt wel!
Ik ga zeker weer meedoen.
Had het ook niet anders verwacht! :-)
Wat prachtig geschreven
*snik*

De eerste opdracht staat er
en die is niet gemakkelijk! :)
*Kleenex?*

Ik zag hem. U is serieus maf. Een veeleisende opdracht; dat moet mooie stukken opleveren.
Ik is maf :)
ik zie dat als compliment :)
Iets dat mijn getwijfel en gepieker om hier terug te komen wegnam zonder pardon, moet wel goed zijn.
Ik kijk er naar uit, ja.
Mooi! De eerste "buit" is binnen!
*maakt popcorn, pakt drinken, poetst het scherm en gaat er lekker voor zitten*

Kortom, deze toeschouwer zit er helemaal klaar voor: Kom maar op! :D
Leuk!
Als je mijn vriendschapsverzoek accepteert dan stuur ik je een uitnodiging voor de zilla :)
Bij deze , dankje! ;-)