x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Je mag een ander niet kwetsen of beledigen - Wat een waan-idee!

Door Kai-Maduro gepubliceerd op Tuesday 14 October 20:23

Een waan-idee, inderdaad. Want, je kán niemand kwetsen en niemand kán jou kwetsen. Het zich gekwetst en beledigd voelen door anderen, is een wereldwijd verspreid onzinnige gedachte, een waan-idee. En een van de meest gevaarlijke. Zowel politieke als godsdienstige volksmenners en opportunistische moralisten maken – meestal uit machtswellust – bewust en gretig gebruik van dit waan-idee. Dit om hun volgelingen aan te zetten tot haat van bijvoorbeeld een bepaald ras, van politiek of godsdienstig anders denkenden, buitenlanders, homoseksuelen en noem maar op.

Het zich gekwetst of beledigd voelen is bij de meeste mensen het gevolg van de gewoonte, om de verantwoordelijkheid voor de eigen minderwaardigheidsgevoelens, via een omweg op anderen af te schuiven. Velen van ons ervaren namelijk het erkennen van schuld – voor onze eigen negatieve gevoelens - als een vernedering. Als een toegeven dat je de mindere bent van een ander of anderen. Daarom wijst bij het zich gekwetst voelen de beschuldigende vinger, van de meesten van ons, zelden naar zich zelf en bijna altijd naar iets of iemand anders. En dat begint vaak al in de kinderjaren.

De oorzaak zoeken bij een ander of anderen

Er zijn weinig mensen bereid om de oorzaak voor wat er mis is gegaan of mis gaat in hun leven bij zichzelf te zoeken. Hoe vaak zeg je niet dat je partner of iemand anders je verdrietig of boos heeft gemaakt? Dat iemand je met zijn kritiek of opmerking heeft gekwetst? Dat je van streek bent door het gedrag van je zoon of dochter? Of door de arrogantie van je schoonmoeder? Door het gedrag van de buurvrouw die je niet groet en voorbij loopt alsof je lucht bent.

Je reactie bepaal je zelf

Feit is echter dat niet wat anderen zeggen, beweren of doen je kwetst of van streek maakt. Jij bent namelijk zelf degene die zich van streek laat maken en kwetsen en niets en niemand anders. Omdat een ander een gesel – letterlijk of figuurlijk - in je hand legt, wil toch niet zeggen dat je verplicht bent jezelf daarmee te geselen? Dat wat je hoort, leest, ziet of waarneemt, doet je in feite niets. Jij bent het zelf, het is jouw reactie erop. Jij geeft als het ware de ander de macht om jouw reactie te bepalen. Dat doe je echt zelf? Het zijn jouw associaties die dat doen, of niet?

Jij bepaalt wat iets voor jou betekent

Is het niet zo dat jij degene bent die wat je waarneemt interpreteert en een bepaalde betekenis geeft, hetzij negatief, positief of geen enkele? Jij bent toch degene die een bepaalde uitleg geeft aan wat je waarneemt? En dit gebeurt naar gelang jouw instelling, ofwel jouw mentaliteit (de wijze waar je innerlijk op iets ingesteld bent of tegenover staat). Of het nu om Zwarte Piet gaat, een cartoon in de krant, een opgestoken middelvinger, het verscheuren van een boek - en vul maar zelf verder in - maakt niet uit. Hoe je reageert op wat je waarneemt, wordt bepaald door jouw instelling en niet door de instelling of mentaliteit van iemand anders. En het is vaak niet eens je eigen instelling, maar een instelling die je hebt overgenomen van een ouder, opvoeder, leraar, partner of noem maar op.

Verschillende referentiekaders

Ieder mens heeft zijn/haar eigen instelling. En er zijn geen twee instellingen gelijk. Twee mensen kunnen naar hetzelfde object of dezelfde gebeurtenis (bijvoorbeeld het Sint Nicolaasfeest of het verscheuren van een zogenaamd heilig boek) kijken – en twee totaal verschillende interpretaties geven van wat zij waarnemen. Dit komt omdat elk mens in zijn/haar brein een ander referentiekader heeft. Dit referentiekader is een verzameling van overtuigingen en opvattingen waarmee je vanaf je geboorte bent gehersenspoeld.

 Gekwetst of niet; een kwestie van eigen keuze

Doordat ieder mens een eigen en vaak ander referentiekader heeft, kan de ene mens zich vreselijk gekrenkt voelen door een bepaalde waarneming (bijvoorbeeld een zwart, wit, paars of geel geschminkt persoon), terwijl een ander zich er krom om lacht. Op weer een ander maakt dat geen enkele indruk, noch positief noch negatief. Zo kunnen ook hele volksstammen zich zwaar beledigd voelen door een tekening in een krant, terwijl anderen het als de zoveelste min of meer geslaagde grap van de illustrator zien.

De keuze van een vrij mens

Het vermogen om je mentaal gekwetst of beledigd te voelen is niet iets waar je mee geboren wordt. Het is je aangeleerd. En als je wil kan je het jezelf dus ook weer afleren. Anderen zullen dan niet meer zo snel in staat zijn om je zo gemakkelijk te kwetsen, manipuleren en je voor hun eigen belang te misbruiken.

Waar, hoe en wanneer je ook iets waarneemt, het is te allen tijde, jij die ervoor kiest je wel of niet gekwetst en beledigd te voelen door wat een ander zegt, schrijft, tekent of doet. Die keuze heb je, als vrij mens.

Misschien wil je hierover nadenken en over het volgende citaat:

“…een ander zal U niet kwetsten

 indien U dat niet wilt.

Alleen zal U gekwetst zijn,

als U van mening bent gekwetst te worden.”

Epictetus

Griekse wijsgeer – 50 -120 na 0

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
http://plazilla.com/page/4295153091/kwetsen-of-beledigen-kan-niet?allcomments=129098&l=4&rs=0#comment_129399
Appelpit, dat wij het wat betreft het 'mentaal kwetsen' op verschillende kardinale punten een andere visie hebben, neemt niet weg dat ik je terzake doende reactie-artikel op mijn artikel oprecht waardeer. Voor mij is je artikel een inspiratie om een 'vervolgartikel' over dit onderwerp te schrijven. Mijn dank hiervoor. Vr. gr. Kai
Grappig, het is al driekwart jaar geleden dat ik naar aanleiding van jouw artikel opstoof. Er kwamen toen veel reacties op, maar niet van jou. Kennelijk heb je het toen helemaal niet gezien. Ik kwam het deze week weer tegen toen ik naar iets anders zocht. Ben benieuwd naar je 'vervolgartikel', maar ik heb nu al zo'n donkerbruin vermoeden dat ik het er niet helemaal mee eens zal zijn :)
Volgens mij was ik toen jij je reactie-artikel publiceerde en daarna, enige tijd hier 'afwezig'. Ben dan ook blij dat je me nu op gewezen hebt. En wat betreft het eens zijn met elkaar Appelpit: als wij (mensen) het over alles eens zouden zijn met elkaar dan wordt volgens mij niet alleen het informatief en kritisch schrijven in het algemeen, maar ook het leven, een heel saaie bedoening. En leerden wij toch niets van elkaar, niet waar?!
Je mag een ander kwetsen, het hoeft niet.
Je mag je zwaar beledigd voelen, het hoeft niet.
Bewust blijven van mogelijke verschillen tussen je eigen referentiekader en dat van een ander is het halve werk.
En de een zijn (zogenaamd) is de ander zijn (waarheid).
En dat mag ook.
Bewust en gretig gebruik van de term 'waan-idee' mag ook.
De een is vrij als hij zich van anderen losmaakt en dat mag.
De ander is vrij temidden van anderen met (min of meer) hetzelfde referentiekader. En zelfs dat is prima.