En opeens schrik je uit je gedachten op en spits je oren

Door Wolf407 gepubliceerd op Saturday 11 October 17:08

De koude dagen komen er weer aan

Steeds sneller lijken de dagen voorbij te gaan

 

Steeds meer uren met de gordijnen dicht

Steeds minder uren in het zonnelicht

 

Kachel maar wat hoger gezet

En je hebt de elektrische deken weer op bed

Alleen zit je daar op de bank en je gedachten beginnen te dwalen

Naar de afgelopen zomer toen alles leek te stralen

 

Hoe je daar slenterde over het strand

En hem zag staan daar aan die duinrand

 

Hoe je hem steeds vaker terug zag

Aan zijn stralende lach

Aan de warmte die hij jou schonk keer op keer

Hoe de nachten je verwarmde telkens weer

 

En opeens schrik je uit je gedachten op en spits je oren

Je dacht een bekend geluid te horen

 

Droomde je of was het maar een verbeelding

Was het je verlangen die met je aan de haal ging

Dan opeens voel je twee handen die je beroeren

Die je weer terug lijken te voeren

 

Je voelt die warmte weer in je ontbranden

En je in het paradijs belanden

Je voelt de hartstocht en de passie telkens weer

En dat heerlijke gevoel in je ont laad zich keer op keer

 

En als je ’s morgens dan voldaan in slaap gevallen bent

Met een verzadigd gevoel zo heerlijk en ongekend

Weet je dat er een volgende keer zal komen

En dat niet alleen in je vervlogen dromen

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
soms kan dromen zo lekker zijn
Prachtig weer zo een herkenbare wolfgedicht;-)
Heerlijk en mooi geschreven:-)
mooi gedicht