Ik ben bang dat hij vergeet te leven!

Door Theun50 gepubliceerd op Thursday 09 October 19:51

Met lange passen wandelt een oude man vastberaden over de Dorpsweg.
Statig en kaarsrecht.


Zijn manier van lopen doet me denken aan een marcherende militair.
Hij heeft nog nooit zijn wandeling een dag overgeslagen. Hij loopt alle zeven dagen van de week, steekt zijn paraplu op als het regent, trotseert de sneeuw en loopt in de schaduw als de zon hem verhit.

Mensen die hem tegenkomen, groeten hem. Soms gevolgd door een beleefd knikje of een kort praatje. Hij heeft een peinzende gezichtsuitdrukking, alsof hij in gedachten nog iets moet oplossen.
Maar zodra hij oogcontact met een medemens heeft, wordt zijn gezichtsuitdrukking neutraal, zelfs vriendelijk.

Maar waar wandelt die oude man nou elke dag naar toe? Het einde van zijn wandeltocht is het kleine kerkhof aan de Dorpsweg, want daar ligt zijn dochter.
Op veel te jonge leeftijd werd ze geveld door de killer met de grote ‘K’, en liet ze een dochtertje achter. De oude man en zijn vrouw hebben zich over hun enige kleinkind ontfermd omdat de vader, jaren geleden, werd uitgewezen. Hij voedt haar als een vader op, brengt haar naar school, naar vriendinnetjes en de gymzaal.

De oude man heeft nooit kunnen bedenken dat hij zijn dochter naar het graf zou moeten dragen.
Hij had nooit kunnen bedenken dat hij niet alleen opa, maar ook vader voor zijn kleindochter zou moeten zijn. Ook niet dat hij lopend, dag in dag uit, de moeizame weg naar het kerkhof zou gaan afleggen. Ik me af waarom hij daar heen gaat, dag in dag uit, jaar in, jaar uit. Waarom?

Doet hij dat om zichzelf te straffen of te pijnigen? Doet hij dat omdat hij dat zijn dochter op haar sterfbed heeft beloofd? Neemt hij misschien de dingen van de dag door bij haar grafsteen? Ik weet het niet en zal dat ook nooit aan hem vragen.
Volgens mij is de oude man dag-in en dag-uit druk bezig met de dood, misschien wel té druk.
Ik ben zo bang dat hij daardoor vergeet te leven.

Theun50.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het erge aan dit verhaal is... Iedereen doet het.
Iedereen blijft dralen in oude dingen en oude pijn. Ook ik af en toe.
Maar ik denk dat deze oude man donders goed weet waar hij mee bezig is.
Hij brengt zijn zorgen weg naar de begraafplaats.


Mooi artikel
Mooi woorden.
Dat blijft kleven .. zo triest
mooi geschreven
Dank.
emoties zo mooi omschreven
droevig
Wat verdrietig..
Heel mooi geschreven
Er zijn behoorlijk wat mensen die nooit over de dood van hun kind heen komen.
Ik know.
Ontroerend.