Voor je het weet ben je een workaholic

Door Stormerwout gepubliceerd op Thursday 09 October 19:31

Voor je het weet ben je een workaholic

Soms heb je van die dagen. Dan loop je de benen onder je lijf vandaan. Geen moment krijg je rust. Niet in je kop, niet in je kont. Pauze is zinloos. Van doorgaan weet je dat het pijn gaat doen.

595c003d5ad5172f2c0ba00f4014f103_medium.

Toch…

Je gaat door. Je pakt de kans. Net dat extra beetje meer

Waarom?

Omdat het moet?

Ben je gek…

7e2bb98acb988604c5103fd54391299c_medium.

De man met de hamer. Je verbaasde gezicht bij zonsondergang. De klap in je gezicht van je eerste glas wijn. Het weekend voor de deur. Even uit de sleur.

Of niet?

aec68a30bea9248c1c83dac6e588d97a_medium.

Quality time met je gezin. Of een vlucht uit de drukte. Tijd voor jezelf.

Of misschien andere stress?

Voor je het weet, haalt de tijd je in. Je lijf doet pijn. Je dromen vertroebelen. Het zicht op zon verdwijnt. Je gaat op in de waan. Raakt gestrest van stilte om je heen. Een norse kop, een snauwende bek. Je bent verloren…

Voor je het weet, zijn je kinderen groot. Je vrouw versleten. Je bent het vergeten…

Voor je het weet, maak je carrière. Ben je ineens manager of directeur. Wordt je geleefd door mails, telefoontjes, targets, afspraken. Strak in het pak met je grote bek loop je dan argeloos over straat. Sigaar in je smoel. Laptop onder je arm. Op zoek naar je veel te dure leaseauto. Een workaholic.

16eca33e73b927116cb2cb13eaea8eb5_medium.

En dan…

Wordt je ineens wakker in een ziekenhuisbed. Hartinfarct gehad. Net overleefd.

422adb2ef28d1f2584cb9f0260571cd1_medium.

Maar nu…

Niemand aan je bed. Verlaten door je vrouw, want je trouwde met je werk. Vergeten door je kinderen, want je had toch nooit tijd voor ze.

Een glimlach…

Van de verpleegster die enkel haar werk doet. Ze geeft je de liefde die je nodig hebt om te kunnen overleven. Je wordt verzorgd. Je verdriet komt los.

e003dcb7a63d76337bb732a5c1bda688_medium.

Tranen met tuiten.

Nog geen bosje bloemen. Geen enkel kaartje. Men is je vergeten. Slechts je officemanager klaagt dat je geen enkele mail beantwoord, je afspraken niet meer na kunt komen.

Waar was je?

Waar ben je?

Wie ben je?

Waarom ben je in Gods naam hier?

Wat deed je verkeerd?

Je vraagt je af, maar weet de antwoorden niet meer. Op zoek naar jezelf vind je eerst je spiegelbeeld. Je scheld je verrot. Praat tegen jezelf. Breekt af tot je enkels. Valt plat op je bek op die rotsige bodem. Het doet pijn. De spijt nog meer. Hulpeloos, doelloos, machteloos zie je toe. Je bent het kwijt. Je was een workaholic.

Slechts één ding kan je nog helpen…

400e581f35b13181cc2210f0356fe2da_medium.

Hoop…

 

Sjoerd de Jong

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat ben ik vreselijk blij dat ik nooit in die valkuil zal trappen. Gelukkig is werk voor mij bij lange na niet het belangrijkste. Als er op het laatste moment iets af moet wordt ik onrustig want dan wil ik naar huis, naar wat ik veel en veel belangrijker vind. En onmisbaar ben ik al helemaal niet.
Als ze maar gelukkig zijn, toch? ;) Het is natuurlijk geen enkel probleem, zolang een werkverslaafde maar geen gezin of ander sociale verplichtingen heeft.
Een knappe karikatuur heb je neergezet.
Echte workaholics vind je trouwens eerder in de middenkaders dan aan de top.
Het gebeurt maar al te vaak, helaas.
Ik ben een 100% workaholic maar herken me er niet in als directrice. Ben nu ook aan het werk, omdat ik werken heerlijk vind.
Dat is een scenario dat ik niemand toewens.
Maar wel mooi gebracht :-)