Dát wat omi doet!

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Monday 06 October 15:28

Nikita logeert bij ons en we tuttelen samen in de keuken. Dat vindt ze heerlijk: ook een schortje aan en dan samen paprika’s uit de tuin halen en wassen. Daarna snijden en in diepvrieszakjes stoppen, waarbij ze goed op het weegschaaltje kijkt of ze de 4 al ziet. We lachen samen als ze ze maar ‘prapika’ blijft noemen, ook als ik het een paar keer voorzeg. Ik schil de aardappelen en zij wast ze. Zij haalt de afwasmachine leeg terwijl ik even het gehakt rul in de hapjespan. En dan ineens zijn we klaar! Verwachtingsvol kijkt ze me aan: ‘wat gaan we  nou doen oma?’

‘Hier zijn we klaar’ zeg ik want ik kan nu echt niks meer verzinnen om te doen in de keuken.

‘Mag ik dát doen, oma?’ vraagt ze en ze maakt er een gebaar bij alsof ze aan een groot wiel draait.

Aarzelend kijk ik haar aan, wát wil ze doen? Er schiet me niks te binnen, dus ik vraag: ‘Nikita, oma snapt je niet, wat wil je gaan doen?’

‘Omaaa’ zegt ze lichtelijk geirriteerd ‘je weet wel zó!’ en weer draait ze aan een groot rad.

Pff, ik snap er niks van, wat nu? Maar ze ziet al aan mijn gezicht dat ik het niet begrijp en zegt: ‘oma je weet wel, dat wat omi altijd doet!’

Het is de bedoeling dat ik het nu snap maar het kwartje wil maar niet vallen. Als mijn moeder er is vindt ze het leuk om te helpen, ze parkeert zichzelf met schort aan en glas witte wijn naast zich aan de keukentafel en zegt: ’wat zal ik doen?’ En ik draag dan alles aan wat voor het eten geschild, gesneden, geraspt of anderszins bewerkt moet worden. Alles wat omi zittend kan doen komt dan voor elkaar. Maar ergens aan draaien …… nee dat herinner ik me niet.

Maar Nikita  is een slimme tante, ze begrijpt blijkbaar dat ze me meer uitleg moet geven en gaat aan de keukentafel zitten. Heel geconcentreerd doet ze voor wat omi altijd doet, maar verdikkie ze draait weer aan een groot wiel. Wat móet ik hier toch mee?

En ineens roept ze na een laatste grote zwaai met haar armpje: ‘en dan moet je met je pink proeven, oma!’  hèhè dan valt het kwartje. Ze draait niet ergens aan, ze roert….. omi maakt ook altijd dressing voor de sla. Als een regelrechte gifmengster zit ze met allerlei potjes, flesjes en kruiden om zich heen, doet dat in een bakje en roert en roert. Nikita is daar nogal eens bij en mag dan proeven door haar pink erin te stoppen.

En nu wil Nikita dus dressing maken…. Oma heeft het eindelijk door. We pakken alle spullen, een bakje en een lepeltje en ze gaat aan de slag.

‘Ben je de honing vergeten, oma’ krijg ik even later te horen. Ik geef haar de honing en ze gaat verder tot ineens: ‘en nou proeven oma!’

Ik stop ( expres) m’n wijsvinger in het bakje en proef, twee verbijsterde ogen kijken me aan: ‘omáá’, dat hoort niet zo, kijk zó moet het.’ En ze doet het zoals omi het haar leerde: met het pinkje.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.