Maar de sociaal-emotionele ontwikkeling dan?

Door Thuisinonderwijs gepubliceerd op Saturday 04 October 20:10

De vraag die ik het meest moet beantwoorden ten aanzien van het thuisonderwijs van onze zoon luidt: ‘Maar zijn sociaal-emotionele ontwikkeling dan?’ Voor mij een vraag die alleen afkomstig kan zijn van iemand die zich nooit in thuisonderwijs heeft verdiept en afgaat op onderbuikgevoel en clichés. Waarom? Dat leest u hieronder.

Inmiddels is het schooljaar alweer dik een maand op weg en heeft onze zoon nog geen school van binnen gezien. Toch heeft hij alweer heel wat andere kinderen ontmoet tijdens gezamenlijke lesactiviteiten.

Er zijn inmiddels vier colleges bezocht van de Museum Jeugduniversiteit. En wat heeft hij daar weer van genoten. Bij het Rijksmuseum voor Oudheden leerde hij waarom de mammoeten zijn uitgestorven. Bij het Sieboldhuis leerde hij Japans en dat een nieuwe keizer ook een nieuwe hoofdstad liet bouwen. Dat en hoe de bouw daarvan anders was dan een dorp of stad zoals deze in Europa werden gebouwd rond die tijd. Bij Museum Boerhave leerde hij hoe de pest Europa teisterde, hoe een pestdokter eruit zag, waardoor de pest veroorzaakt werd en hoe deze werd bestreden. En bij het Rijksmuseum voor Volkenkunde leerde hij hoe al dat goud in de collectie terecht gekomen was en over onze banden met het huidige Indonesië. En bij al die colleges ontmoette hij vele andere kinderen en was er ook ruimte voor een gesprekje vooraf en achteraf, en stiekem soms ook tijdens, deze colleges.

Deze foto kregen we toegestuurd van museum Boerhave. Prachtig hoe onze zoon, nog bungelend met zijn voetjes op de grote stoel, geniet en volledig opgaat in het college en contact lijkt de maken met de spreker.

Maar wat maar weinig mensen weten is dat de thuisonderwijsgemeenschap ook actief uitjes organiseert onderling. Er is een speciale (besloten) lijst op Facebook waarop workshops en activiteiten worden aangekondigd en waarop je de ene keer moet intekenen, maar een andere keer gewoon kunt aanschuiven. Weer een andere keer betreft het een activiteit die je op eigen gelegenheid kunt ondernemen. De samenstelling van de  bijeenkomsten is wisselend, maar ga je vaker naar dit soort uitjes kom je op een goed moment steeds meer bekende gezichten tegen. Helaas lukt het ons niet zo vaak om aan te haken, omdat ik nu eenmaal ook een schoolgaande zoon heb, die ook opgevangen moet worden tussen en na schooltijd. Maar deze week kon het weer een keer. De activiteit was ruim van te voren aangekondigd en dan is opvang dus prima te organiseren.

Dit keer vertrokken we richting Almere, naar de schaapskooi aldaar, voor een workshop ‘Schaapje, heb je witte wol’. We waren er al vroeg. Eerst hebben we lekker geluncht, daarna nog even buiten gespeeld en contact gelegd met de andere deelnemers en toen begon de workshop. We werden hartelijk welkom geheten door de andere ouders en kinderen.

Op Facebook worden niet alleen activiteiten aangekondigd, maar ook vind ik er veel steun en een heel netwerk van mensen die met elkaar het onderwijs van hun kinderen zo optimaal mogelijk vorm trachten te geven. Elkaar met raad en daad bijstaand. Bij vele van die namen tref ik nu de gezichten aan. Hoewel je elkaar niet vaak ziet, voelt de groep dus toch heel vertrouwd.

De workshop startte bijna schools in een kring met een voorleesverhaal. Daarna splitsten we in groepjes van vijf of zes kinderen en deden we een circuit langs allerlei activiteiten rondom het thema schaap en wol. We mochten wol kaarden met speciale kammen en met de gekaarde wol een houten schaapje aankleden. Daarna gingen we foto’s bekijken van schapen en daar de passende kaartjes met informatie bij zoeken. Vervolgens mochten we ruwe wol voelen en bespraken we wat we ontdekten. Dat wol vettig is bijvoorbeeld en dat er ook harde stukjes inzitten, dat sommige plukken zacht zijn en andere een beetje in elkaar gedraaid zaten en wat stugger aanvoelden. Daarna gingen we schapenkaas proeven. Dat smaakte heel goed! Toen was het tijd om de tuin in te lopen, alwaar we ontdekten welke planten als grondstof dienden voor het verven van de wol. En tot slot mochten we een stukje wol proberen te spinnen met een spintol. Toen dat alles achter de rug was kregen we nog een korte rondleiding door de wolfabriek.

De rondleiding zou nog voortgezet worden buiten bij de schapen. Maar daarvoor werd het voor ons te laat, tijd om terug naar huis te gaan. De eerste tekenen van overprikkeling werden zichtbaar en er stond ook nog een tweede proefles turnen op het programma later die middag. Maar wat is het fijn om zomaar gewoon aan te kunnen sluiten bij een groep ouders en kinderen en dat die allemaal in harmonie en met respect voor elkaar samenwerken en samen leren.  Kinderen die elkaar allemaal nemen zoals ze zijn, elkaar de maat niet nemen, maar elkaar simpelweg accepteren. Kinderen variërend in leeftijd van 2 tot en met 10 jaar. Zo fijn om daar deel vanuit te mogen maken. Fijn ook voor Tycho om te constateren dat er ook kinderen zijn die het niet vreemd vinden dat hij niet naar school gaat, omdat dit voor hen de normaalste zaak van de wereld is.

En dan was er nog de turnles. De juf geeft bij binnenkomst aan dat ze vorige week aangenaam verrast was door Tycho. Hij heeft er gevoel voor en pakt de aanwijzingen goed op. We zetten de proeflessen dus om in een lidmaatschap, want niet alleen de juf is tevreden, Tycho zelf wordt ook blij van de turnlessen. Ook deze keer haal ik een blij kereltje op uit de les, ondanks zijn drukke dag en de overprikkeling van die middag. Hoofd en lichaam lijken weer meer in balans gekomen. Hij kan niet wachten tot hij volgende week weer naar turnles mag.

En dan zijn we deze week ook nog naar het Archeon geweest. En ook daar was er volop contact met andere kinderen. Samen in een boomstamkano een stukje varen. Samen de beginselen van het zwaardvechten leren en oefenen. Samen luisteren naar het verhaal en de uitleg van een archeo-tolk die vertelt over de kleding en wapenuitrusting van een Romeins legionair. Samen kijken naar de interactieve voorstelling van een gladiatorengevecht in de Arena. En ook samen een workshop volgen hoe je een fibula maakt.

En zo blijkt maar weer dat je zonder school, toch ook meedraait in de maatschappij. Tijdens de colleges van de Museum Jeugduniversiteit, een thuisonderwijs uitje, een turnles en een bezoek aan een themapark zoals het Archeon. En dan heb ik de gewone huis, tuin en keuken contacten, die op de school van grote broer, in de supermarkt en die met vrienden en familie en het spelen in de speeltuin nog niet eens meegerekend. Hoe vreemd is het in dit licht bezien, dat de vraag die ik het vaakst moet beantwoorden ten aanzien van het thuisonderwijs van onze zoon luidt: ‘Maar zijn sociaal-emotionele ontwikkeling dan?’ Nou, daar is niets mis mee, dus.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.