Roeken fluisteren niet

Door Mijler gepubliceerd op Thursday 02 October 20:38

cbd9cfd478d4d4649b0b6004fb9e77fd_medium.

Roeken fluisteren niet

 Nu, in de prille herfst beleven de roeken hun hoogtij in het bijeenkomen voor belangrijke gesprekken. Ze vertoeven nog in een luxe periode van voldoende voedsel zoals rijpe boomvruchten en pieren uit de nog niet bevroren bodem. De kraaiachtigen en de roeken in het bijzonder, zijn erg slimme vogels en weten dat dit tevens een voorbode is van een langdurige sobere tijd. Zij kraaien luidruchtig hun bijeenkomsten in bossen met hoge bomen waar de bladeren ondertussen ruimte maken.

Waarom die hoge, vaak kale, bomen zult U zich afvragen. Om te beginnen kennen roeken geen rangorde, afgezien van het scheppingsonderscheid in mannetje, vrouwtje en kindjes. Allen hebben ze hun eigen taken en die worden van elkaar gerespecteerd. Hier heerst gelijkheid in de meest ware zin van het woord. Het begrip: "Liberté, fraterné, égalité" wordt door hen niet van de daken gekraaid. Eenvoudigweg omdat dit voor hen vanzelfsprekend is en geen afzonderlijk betoog behoeft. Hiermee heeft het gezegde: "Hoge bomen vangen veel wind" ook geen extra betekenis.

Zij verkiezen de hoge kalende bomen uit praktische overweging. Hun roep vliegt luid en duidelijk het vrije luchtruim in. Zo zijn ze het meest zichtbaar voor hun rasgenoten en de eventuele vrije vliegers worden met een zeer indringend gekrijs attent gemaakt op de zittingen. Die komen van alle richtingen aangevlogen en melden zich ondertussen met een gelijkluidend akkoord.

De vergaderingen verlopen in een heftig gekraai op hoge toon en door elkaar heen. Niemand heeft het alleenrecht op het woord en alles wat gekraaid wordt, kan het daglicht verdragen. Geen gesprekken in de wandeltakken, geen achterbaks gefluister of heimelijk gedoe. Eigenlijk is de boodschap simpel en duidelijk. "We doen het samen!" Dat kan niet duidelijk genoeg van de bomen geschreeuwd worden. Dit doen ze al eeuwen lang en met succes.

Wij, zogenaamde nobele wezens maar strijden en worstelen met begrippen als democratie, met strijdend onderscheid in ras, arm en rijk en geloofsovertuiging. Wij kunnen nog veel leren van deze in zwarte toga met witte snavelrand geklede wijsgeren.

Laten wij eens beginnen met minder te fluisteren en klare taal te spreken.

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ben dol op het geluid van kraaien en roeken. Ik krijg er altijd een herfstig gevoel van. Mijn favoriete jaargetijde!
Hier zijn ze ook al een week bezig in de bomen rond het huis.
Ik heb ze vanmorgen nog een tijdje geobserveerd, vanuit mijn raam.
Inderdaad net mensen. Het doet mij denken aan de vergaderingen hier in de gemeenteraad.
Prachtig.
Prachtig geformuleerd.
Erg mooi
mooi betoog