De geroepene, deel 48 de tweesprong

Door San-Daniel gepubliceerd op Tuesday 30 September 05:43

images?q=tbn:ANd9GcRFVx-ubW8yCRxN47br17N

'Welkom goede vrienden,' sprak Marius, ' we dachten al dat jullie ons vergeten waren'. 'We werden tegen  gehouden door een paar melkmuilen met een speer', antwoordde Gillianos' en Kratos vond het nodig om onze stad bij de Griekse naam te noemen.' 'Dat zal ook nimmer veranderen,' glimlachte ik, 'wij weten hoe de stad heet'. 'Het is van geen belang', vond Marius, 'jullie zijn hier en dat is wat telt'. Samuel de Leviet knikte even naar ons en wees naar de twee lege kussens. 'Weet je' zei ik,' ik vind het eigenlijk wel héél belangrijk, het gaat niet om de naam maar om het wereld beeld dat er achter schuil gaat. verander je de naam, dan verander je het wereld beeld.'

'Beginnen jullie al nog voor je goed en wel zit,' vroeg Samuel. 'Maak je leven niet zo gecompliceerd.' 'Samuel,' zei ik een beetje gebelgd,' jouw land stond bekend in jouw heilige boeken als het land van melk en honing, Canaän, dat klopt toch of niet?' 'Ja' zei Samuel langgerekt en keek daar vragend bij. 'Zouden de oorspronkelijk inwoners het ook zo genoemd hebben, voor ze afgeslacht werden door Joshua die hun land introk met de grote schare afstammelingen van Abraham en het uitriep tot het beloofde land, het land dat aan hen beloofd was'. 

'Dit is nieuw voor mij goede Kratos,' grinnikte Gillianos, 'wie had dat land dan beloofd.' 'JWH, God zelf beloofde dat,' zei Samuel onnodig fel.  'Vanitas vanitatum omnia vanitas.', niets heeft zin, alles is ijdelheid', sprak Marius, 'eerst maar eens thee en hij klapte in zijn handen.''Daarnaast staat niets vast, wij kunnen alles naar vorm veranderen, als wij het daarover eens zijn.' 'Ik denk', zei ik bedachtzaam, 'dat de Canaïeten het daar niet over eens waren. ' Het viel even stil toen de bediende de theeglazen volschonk.

'Jullie veranderden het wereldbeeld van die inwoners en gaven hun land een andere naam, het beloofde land, of het land van melk en honing, dat kunnen zij niet zonder slag of stoot geaccepteerd hebben. 'Als er nu een nog talrijker volk kwam en die verdreef jullie inwoners,  een spoor van vernietiging achterlatend en die jullie land zou hernoemen in bijvoorbeeld: het land van as en doden, dan botst dat met je herinnering met dat eerdere land van melk en honing.' 'Waar gaat dit heen,' vroeg de Leviet die er nu verhit uitzag? Ik vind dit een onzinnig gesprek dat los staat van de werkelijkheid. Het was aan ons beloofd en wij namen het geen beloofd was aan ons, van heidenen die afgoden aanbaden.' 'Vonden jullie,' zei ik, 'het feit dat dit je zo aangrijpt heeft te maken met mijn aantasten van jouw wereld beeld en vraagtekens te stellen bij de legitimiteit van een nieuwe groep die een land overneemt.'

images?q=tbn:ANd9GcRFVx-ubW8yCRxN47br17N

'Vrienden, heren,' zei Marius, 'kunnen we op normale toon spreken''  'Ik ben er bijna,' zei ik, 'dat is mij overkomen met de wachters zo net.' 'Het is nog onuitgesproken, nu veranderen zij een naam, maar daarmee tasten zij een wereldbeeld aan, een wereldbeeld waar wij straks niet meer in voorkomen, net als Joshua en Canaän.' Het viel stil en een ieder zat met de warme thee tussen de handen. 'Spreken is namen noemen,' verbrak Marius de stilte,' en een naam verduidelijkt het spreken, als men hier verkiest om onze stad Islambol te noemen dan komt dat omdat er een langzame ongemerkte verschuiving heeft plaatsgevonden, van griekse vrijdenkers, naar een Moslim bolwerk.

Dat hoef je niet als bedreiging te ervaren, het is een verandering, als je niet met de verandering mee wil gaan, dan gaan de wereldbeelden botsen.  Het is niet zozeer dat zij met jouw botsen maar meer dat jij je niet wenst aan te passen en de naam die verduidelijkend was bedoeld wordt een scheiding tussen hen die oude waarden vast blijven houden en zij die menen het recht te hebben om die te verwerpen.' het is een keuze die je maakt.

'Moeten we dan maar met elke wind mee waaien,' mompelde Samuel. 'Dat heb je mij niet horen zeggen, vervolgde Marius  en hij knikte even naar de bediende die een schaal met vlees pasteitjes uit hield. 'Het zijn keuze momenten, je hoeft niet te etaleren dat je nieuwe namen of waarden verwerpt, zolang het je niet bedreigt. Als het wel bedreigend wordt dan maak je nieuwe keuzen, of je tracht het te bevechten en waarschijnlijk ga je dan jammerlijk ten onder, of'... en hij hield even in, je gaat ergens anders wonen.'

'Nu noemen zij onze stad Islambol, zou dat de naam tot in de eeuwigheid blijven? dat zal niet het geval zijn, over duizend jaar weet men niet eens dat wij bestonden, en misschien bestaat deze stad wel niet meer of heeft die weer een andere naam.' Ik heb vandaag gehoord dat wij niet meer door de Theodosius poort mogen lopen. Die poort is 200 jaar oud en heet nu gouden poort. Wie weet misschien bestaat die niet eens meer over 200 jaar en dan heb je nu je heel druk gemaakt. Mensen zijn als mieren, ze komen samen en verdelen de buit. Je moet gewoon zorgen dat je de buit niet wordt, meer niet.'

images?q=tbn:ANd9GcRFVx-ubW8yCRxN47br17N

'Ja, ik volg wat je zegt', antwoordde Samuel tussen twee happen door, 'vanitas, alles is betrekkelijk en het is ijdelheid van de mens om te denken dat hij sturing kan hebben over zijn lot, maar ik mis het goddelijke aspect in jouw betoog.  Wat als JWH je iets beloofd? Dan moet je die belofte toch helpen vervullen?' Dat is een tweesprong een keus in het denken,' zei Marius,' als je het acceptabel vindt dat een God je iets dergelijks belooft of beveelt, dan is het aan jouw om de keus te maken. Wij zijn met rede begiftigde wezens.'

'Dat wilde ik je nog vragen,' zei ik tegen Marius, ' jij die zoveel teksten kent en het latijn beheerst als geen van ons. Ik wordt al een dag geplaagd door een deel tekst en ik kan het niet plaatsen. Noch meen ik het ooit eerder te hebben gehoord, kun jij mij helpen?' 'Ik luister,' zei Marius en Gillianos boog naar voren. om geen woord te missen.' Liber de duobis ... en dan nog wat', zei ik.  Marius keek mij onthuts aan, 'kan het zijn dat een unieke gedachte in twee zielen gelijktijdig grond vat? Ik keek hem vragend aan. Het is een dichtregel uit mijn studenten tijd, het is een grond gedachte. het heeft te maken met keuzen en tegenovergestelden in het leven. Bijvoorbeeld knap en lelijk, maar de connotatie kan natuurlijk ook mooi en lelijk zijn, dat hangt van de ervaringswereld van de lezer af. 

'Dat volg ik niet,' zei Gillianos ' en ik wil je graag begrijpen'. 'Kijk' zei onze vriend de filosoof die werelds genoeg was om wijn handeltjes op te zetten.  Als ik zeg tegen overgestelden in het kader van keuzen dan is het niet zo makkelijk als eenvoudig weg liefde en haat te zeggen, want liefde heeft ook raakvlakken met pijn en lijden. Dat is waar ik op duidde met de ervaringswereld van de lezer van het gedicht.  

'Welk gedicht is dat,' vroeg onze Leviet, die wel van neutrale gesprekken hield. ' Het is een gedicht dat ik ken van lang geleden en ik werd er mee wakker. Het gaat over goed en slecht of afhankelijk van je wereld beeld, goed en kwaad of hemels en duivels, als jullie mij nog volgen. Carmen de duobus, gedicht van 2 principes...gedachte van 2 principes..cogitatio ex duobus. Ik voelde dat ik het niet moest vragen ik voelde een waarschuwing diep in mij maar ik moest het weten. 'Waarom zei je net iets over dat een unieke gedachte in twee zielen gelijktijdig grond vat?' Ik keek hem vragend aan. 

'Het komt uit een bundel een dicht bundel en ik werd wakker na weer een nare droom.' Oh 'zei Samuel, 'dromen zijn de spiegel van de ziel,' onze Leviet sprak luid voor zich uit, wat droomde je?' 'Een man kwam uit mijn grot lopen met een bundel in zijn handen. Een naargeestige man, in het zwart gekleed, hij liep naar mijn huis en ik wilde dat hij niet dichter bij zou komen want er hing dood om hem heen en hij hield de bundel voor zich uit. Liber de duobis principiis stond er op en de regel.. .cogitatio ex duobus drong zich aan mij op 'Ja,' zei ik voor mij uit, 'het gaat over keuzen en tweesprongen in de tijd' en ik wist niet waarom maar ik wist hoe die man heette.  'Die man heette parfait,' zei ik tegen niemand in het bijzonder, maar ik werd niet gehoord want de waard kwam naar onze tafel en alle ogen vestigden zich op hem. Hij zag er verhit uit. 

images?q=tbn:ANd9GcRFVx-ubW8yCRxN47br17N

'Heren,' begon hij verontschuldigend,' ik moet u vragen om mijn zaak te verlaten, andere gasten nemen aanstoot aan uw Griekse spraak en komt u niet meer terug, u bent mij niets verschuldigd, wilt u gaan voor ik door u in problemen kom?' We waren verbijsterd. 'De droom was een waarschuwing,' meende de Leviet terwijl hij langzaam met waardigheid opstond, het slechte waart rond, het slechte dat ook het kwaad is en duivels van inborst.' 'hic est, in mediis semitis stans,' mompelde Marius, ik keek hem vragend aan. 'Dit is de tweesprong,' zei mijn vriend van eeuwen.

San Daniel 2014

lees ook deel 49 ..de scheiding

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heerlijke text!!
dank je oude vriend
mooi dat van die veranderingen als je niet meegaat er in hoe wereldbeelden dan botsen.
dat gebeurt nu met Isis en is nooit anders geweest..
juist het is altijd al geweest en zal ook zo blijven
En zo wordt men tot keuzes gedwongen.