Superstretch? In dat geval heb ik maatje 38

Door Nonnie gepubliceerd op Sunday 28 September 12:32

d65f19cf3791483763ad8f9857aa53e1_medium.

Nooit was het een genoegen om te shoppen naar kleding met de intentie benen, billen, dijen en toebehoren te bedekken met geschikt textiel. Onvermijdelijk werd ik in de piepkleine paskamer, die echter wel ruim genoeg was om mijn dijen onbarmhartig in de spiegel te reflecteren onder de genadeloze neonverlichting, overvallen door een instant depressie, gekoppeld aan een tijdelijk verlies van al mijn verstandelijke vermogens en resulterend in de planning van een rigoureus hongerdieet, dat zich zou uitstrekken tot in de verre toekomst. Inderdaad, een al te brute confrontatie met mijn turbodijen had zonder uitzondering dat effect. Tevens raakte ik er bij deze ontmoetingen met winkelspiegels telkens van overtuigd dat mijn specifieke dijen aan de wieg hebben gestaan van de term ‘ uitdijen’. Keer op keer mondde zo’n ontmoeting met mijn eigen uitdijen dan ook uit in vluchtgedrag: zo snel mogelijk een broek scoren, die mijn bovenbenen enigszins in bedwang kon houden, betalen en de winkel uit, en passant mezelf belovend om de volgende aanschaf van beenbedekking zo lang mogelijk uit te stellen. Ook het achteraf vertroetelen van het diep geschokte ego in de vorm van een verrukkelijk kopje koffie met de noodzakelijke lekkernijen, die rechtstreeks hun weg vonden naar mijn dijen, maakte deel uit van het standaard repertoire. Vanzelfsprekend weet ik wel hoe ik om moet gaan met een fysiek gerichte depressie. Hoewel ik geen scrupules heb om mijn nietsontzienende dijen schaamteloos te tonen aan de wereld, is het mezelf buitengewoon goed gelukt om ze zelf jarenlang te negeren, waardoor ik menig shoppingronde zonder al teveel psychische schade wist te doorstaan.

Maat 44

Tussen ons gezegd en gezwegen en in de overtuiging dat een dergelijk intiem detail tussen ons blijft, want wie kun je dan vertrouwen als je je lezer al niet kunt vertrouwen; ik draag maat 44. Ik reken op uw discretie.
Toen mijn laatste twee spijkerbroeken met een zucht de strijd opgaven om mijn bovenbenen te omspannen, wist ik dat het er weer aan zat te komen. Op een doodgewone zaterdag ondernam ik mentaal tot de tanden toe gewapend de tocht naar de kledinghel. Het was een van die warme nazomerdagen, dus het zweet parelde al op mijn voorhoofd toen ik me met enkele exemplaren onopvallend terugtrok in een pashokje. Allereerst was het natuurlijk zaak om uit te vinden wat precies het equivalent was van maat 44, want de moderne kledingzaak werkt allang niet meer met deze ouderwetse maten. Twee cijfers, ergens in de dertig, prijkten binnen in de broekband, dus daar moest ik het maar mee doen.

Skinny jeans met superstretch

Toen ik de eerste broek voor mijn blote benen hield, zonk de moed al in mijn sokken, maar een vrouw met een missie laat zich vanzelfsprekend niet zomaar uit het veld slaan door zo’n stom kledingstuk, dus ik stak mijn voeten erin en trok de broek langs mijn benen omhoog. Als een slangenhuid omhulde het textiel mijn enkels en kuiten en bleef aarzelend steken bij mijn knieën. Aan de bovenkant stak een opvallend label uit, waarop te lezen viel dat ik hier van doen had met superstretch. Dat zullen we nog wel eens zien, dacht ik terwijl de superstretch verder de uitdaging aanging met mijn boerenstampers. Beelden van tieners die zich liggend op bed in een spijkerbroek hezen drongen zich op aan mijn netvlies terwijl mijn huid centimeter voor centimeter  werd overwonnen door het blauw. En bovenaan gekomen bleek de broek zelfs dicht te kunnen. Vol verwondering bekeek ik mezelf. Hij zit en, nog frappanter, hij past. Daadwerkelijk. Ik draag een skinny. Nooit gedacht dat ik skinny en mezelf ooit in 1 zin samen zou zien. Lang leve de superstretch!

Toen ik de skinny even later van mijn huid afstroopte bedacht ik me dat de ongehinderde bloeddoorstroming van mijn benen niet direct noodzakelijk is voor mijn geluk, waarna ik even later met mijn aankoop onder de arm de winkel uitliep. Tijd voor een kopje koffie. Zonder gebak.

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

 

Reacties (20) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Meid, die schrijfstijl van jou, die is echt om te smullen. Met jouw stijl steek je echt boven het gros op deze site uit. Beslis zelf maar of je dan in de lengte of breedte uit wenst te steken. En wat dat smullen betreft, ik weet niet of ik nu zin heb in een ijsje met veel slagroom en chocolade of in een lichte salade met seafood en veel verse groente.

Maatje 44, valt toch best mee? Ik heb in Alabama dijenkletsende dijbenen gezien die even omvangrijk waren als mijn torso, per dijbeen dus. Daar zat dan een knalrode legging omheen. That was really stretching it...

Ach, ook als man heb je vergelijkbare problemen. Best mooi, een net pak in "modern fit", maar modern fit betekent te vaak "lichaam van een tiener, zonder zeehondenspek en al helemaal zonder spieren in enige vorm van glorie."

Yummie, meer van dit soort stukken graag!
Wauw, wat een complimenten allemaal. Yummie!
Dank je wel, mijn dag is weer goed.
Ik durf me niet eens in stretch te vertonen, die dijen van mij...
Gewoon niemand om zijn of haar mening vragen.
tegen Nonnie
2
ik ben mijn eigen criticaster.
Ai, dat zijn altijd de strengsten.
Meesterlijk geschreven! Alleen die inleiding al, hahaha

Maar ik ben blij dat je het er zonder kleerscheuren vanaf hebt gebracht :)
Dank je.
Overigens zonder kleerscheuren moet nog blijken.
Elke dag dat ik me hul in superstretch is een avontuur.
Maatje 44 daar pas ik net niet meer in, nou ja iets minder net niet dan.:-)
Als jij niks zegt, houd ik ook mijn mond.
Pssssssst
; )
Ja laten we het vooral geheim houden. Een dame vraag je niet naar haar maat, of was dat nu leeftijd?
Nonniestretch, dus!
Nonnie stretch the imagination, just a little.
:)) Met plezier gelezen !
En met plezier geschreven.
ja, dat spat er af !
Hier keer op keer hetzelfde probleem. De winkels vermijd ik liever. Het is altijd hetzelfde liedje: vrolijk de winkel in, getreurd de winkel uit. Wat verlang ik terug naar mijn oude maatje 36, voordat ik m'n dochtertje kreeg!
Wij begrijpen elkaar.
Hoewel ik geloof dat ik zelf maat 36 domweg heb overgealagen. Nooit gehad eigenlijk.