Ik vergeet nogal veel de laatste tijd.

Door Theun50 gepubliceerd op Friday 26 September 10:46

1531e61a88ebfbb8c3bc221315dbc37c_medium.

Volgens een bedenkelijk onderzoek uit 2012 vinden veel mannen dat hun vrouw of vriendin zeurt. Ze vervallen in herhaling over minieme onvolkomenheden, blazen die op tot enorme proporties. Komen herhaaldelijk terug op futiliteiten die wij mannen allang zijn vergeten, of waar wij absoluut niet meer aan herinnerd willen worden. Waarom doen ze dat toch? Of ligt het toch aan ons, mannen?

Dat ligt aan de vrouwelijke samenstelling.
Volgens het onderzoek is het geheugen van een vrouw meedogenloos, kent hun geheugen een oneindig aantal terrabites, gevarieerde bestanden direct oproepbaar, punctueel geordend en rijkelijk geïllustreerd met sprekende voorbeelden.
En wij mannen zijn gewoon machteloos tegen deze evolutionaire voorsprong.
Het werkgeheugen van mannen ziet eruit als hun sokkenla, want alles wat een man niet direct nodig heeft, raakt zoek, verloren en onvindbaar. Ook zonder de wasmachine!
Door veel vrouwen gebruikte beginzinnetjes:
“Maar je zou toch,.. je had toch,.. je zou eens wat meer.. dat hadden we toch…..!”

Afgesproken.
Vrouwen interpreteren in de relationele sfeer een afspraak als een vaststaand feit waarop ze rekenen, terwijl het instemmend gehum van de man vooral bedoeld is om daarna met rust gelaten te worden, zodat hij met belangrijker dingen verder kan.
Wij mannen zijn absoluut niet te beroerd om opgedragen taken uit te voeren of in het uiterste geval op eigen initiatief onze onderbroek in de wasmand te deponeren, maar daar willen wij dan wel voor geprezen worden; “Goh, wat goed dat je daaraan hebt gedacht, joh”. Dames, het is maar zo'n kleine moeite. Belonen helpt echt, afgesproken?

Het is maar hoe je het brengt.
Toen ik vroeger, als klein hummeltje van zes, mijn Oma hielp met het naar achteren brengen van het wasgoed, en op de wastafel deponeerde, voegde mijn oma er altijd aan toe:
“Jij bent echt een behulpzaam manneke.”
En ze zei nooit: 
“Als je nou dat wasgoed alvast op de onderste wasplank had gelegd dan hoef ik dat allemaal niet nog eens uit te zoeken.”

Dat had ik beter niet kunnen doen.
Aan de andere kant, mijn lieve vrouw herinnert mij voortdurend, bij het verlaten van onze woning, aan de (auto) sleutels, mijn portefeuille, mobieltje, boodschappenbriefje, enzovoorts, enzovoorts.
Alsof ze mij wil behoeden voor een smadelijke terugtocht.
Maar de man in mij denkt dan; 'Alweer kritiek.' En met de deurklink nog in mijn hand grom ik dan terug; “Ja natuurlijk heb ik alles bij me, ik ben meneer Alzheimer niet!”
Vrouwlief: “Nou, je vergeet nogal veel de laatste tijd.”
En ik trapte er weer in: “Oh ja, wat dan?”
Dat had ik dus beter niet kunnen doen.

Theun50.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Raak! Helemaal raak!
Ja, doe er nog maar een schepje bovenop.
Ik ben even vergeten wat ik hier had willen neerzetten;-)
Daar hebben meer Opa's last van, Ruud.
Die oma toch... ;-)
Ach ja, zucht.
Ze zeggen dat ouderdom met gebreken komt en wijsheid met de jaren. Had toch wel gedacht dat je zo langzamerhand wist hoe je met je vrouw moest omgaan.
Kennelijk niet, maar een mens is nooit te oud om te leren.
Wel te eigenwijs!
tegen Theun50
1
Laten we het dan maar op het laatste houden. Eigenwijze mensen zijn toch het leukste.
Theun? Toch he ... hebben we gewoon gelijk -)
Ik geef het toe.
Mijn man zou zijn kont nog vergeten als die niet vast zat, zo nou kan ie wel weer !
Hihihihihi, ben ik ff blij dat ik een stevige broek aan heb!
Hahahaha, smakelijk neergezet :)