Dag 175: dubbel grenzen aangeven

Door SAHM gepubliceerd op Thursday 25 September 09:59

Als moeder (niet persé thuisblijfmoeder, dit geldt voor alle moeders) ben je eigenlijk altijd dubbel grenzen aan het aangeven. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor je kind. En ik moet zeggen dat ik hier wel veel van heb geleerd het afgelopen jaar. Vroeger vond ik het heel moeilijk om mijn grenzen aan te geven, maar voor zo'n kleintje moet je wel...

'Ach, blijf toch nog even...'

'Ach, blijf toch nog even, het valt toch best mee met de drukte?' Hoe vaak ik me al niet heb laten overhalen om dingen te doen die ik eigenlijk niet wilde, dat is niet meer te tellen. Wil je net naar huis gaan, proberen ze je weer over te halen om te blijven. Of om toch ergens mee naar toe te gaan waar je zelf niet heen wilt...

Nu met "kleine boedha" ben ik wat resoluter geworden. In het begin vond ik dat nog best lastig. Met mijn vaders verjaardag waren we bijvoorbeeld veel te lang gebleven en was "kleine boedha" zó moe dat hij zijn koppie ervan liet hangen. Hij was zó moe dat hij het niet meer omhoog kon houden. Achteraf voelde ik me toen zó'n trut! Wat voor een rotwijf kiest het belang van de visite nou boven dat van haar kind?!

Vanaf dat moment heb ik me voorgenomen om altijd te handelen vanuit wat het beste is voor "kleine boedha" en ben ik dus meer mijn (en dus zijn!) grenzen aan gaan geven.  Verjaardagen? Prima, maar wel tussen de slaapjes van "kleine boedha" door!

Vanmorgen nog moest ik mijn grenzen weer een scherp stellen. Mijn zus wil graag met me naar de markt, maar dan moet "kleine boedha" mee op de fiets. En hij is nog steeds verkouden, dus dat wil ik niet. Meerdere keren heeft mijn zus geprobeerd me over te halen, maar mijn nee blijft nee. Al vind ik dat nog steeds wel lastig, hoor... Maar ik kies voortaan wél in het belang van mijn zoontje. 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
En zo is het, goed van je!