De (on)gemakken van een herseninfarct.

Door Tomlenyruurt gepubliceerd op Wednesday 24 September 20:54

De (on)gemakken van een herseninfarct.

 Vijftien jaar geleden kreeg ik een herseninfarct. Dat was een heftige tijd. Maar door te vechten en vooruit te kijken kreeg ik mijn leven weer op de rails.

Nu, vijftien jaar later en vijftien jaar ouder, komen de ongemakken die ik niet voelde, meer naar boven.

Zo ben ik heel gauw moe, gaat het lopen moeizamer. Het fietsen wat ik graag doet op mijn driewielerligfiets gaat moeizamer. Natuurlijk, de leeftijd speelt ook mee. Ik ben per slot van rekening al 61 jaar.

Het besef dat ik ouder word en daardoor lichamelijk minder kan, maakt mij af en toe somber.

Ja, zult u denken. Daar krijgt iedereen mee te maken en dat is ook zo. Maar door mijn lichamelijke beperking komt dat bij mij dubbel zo hard aan.

Ik kom er steeds meer achter dat ik lichamelijk achteruit gaat.

Ik heb een gezin dat relatief jonger is. Mijn vrouw is vijftig jaar en mijn zoon is 16 jaar oud. Dat houdt mij zeker jong maar mijn leeftijd verloochend zich niet.

Ik word af en toe wat sikkeneurig en dat besef ik mij terdege.

Maar meestal is mijn humeur opperbest.

Het besef dat ik nog leef na mijn herseninfarct maakt mij dat ik geniet van elk ding, hoe klein ook.

Dit lijkt misschien een negatief verhaal maar zo is het niet bedoeld.

Het is een constatering hoe ik soms voel.

Maar meestal voel ik mij heel goed en gelukkig met mijn gezin en met alles wat ik doe. 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.