Aye-Aye / het vingerdiertje

Door Yneke gepubliceerd op Saturday 20 September 16:20

Om de lelijkheid die ik net toonde  extra aandacht te geven schrijf ik dit artikel.

bf0b6e8392125ae04fd3266e84023b69_medium.

In Madagaskar is dit nog het enige levendesoort van de familie van het vingerdiertje of ook wel of aye-aye (Daubentonia madagascariensis) genoemd.

Een volwassen vingerdier weegt 2,4 á 2,5 kilogram en heeft een totale  kop- romplengte  van 30 tot 37 centimeter.

Zijn flink behaarde pluimstaart heeft een lengte van 44 tot 53 centimeter, het dier heeft dus een totale lengte van 74 tot 90 centimeter.

d4447ca1efd30112995813ccac959c48_medium.
 
De lange middelvinger van het vingerdier

Het vingerdier heeft een dichte, kortharige ondervacht waarvan de kleur varieert tussen gebroken wit en grijs. Zijn bovenvacht is donker grijsbruin tot zwart, met blekere plekken op zijn snuit en hals. Hij heeft een ronde kop met een stompe snuit, een roze neus en grote, leerachtige oren. De ogen zijn oranje gekleurd en zwart omringd. Net als bij knaagdieren groeien de snijtanden van een vingerdier continu, maar is uniek voor een primaat. Het vrouwtje heeft twee melkklieren op haar liezen.

De vingers en tenen zijn lang en smal en hebben, op de grote tenen na, klauwachtige nagels. De middelvingers aan de voorpoten zijn veel dunner dan de overige vingers, niet meer dan botten, pezen en huid.

Leefwijze

Het vingerdier is een nachtdier. Overdag slaapt hij in een zelfgemaakt nest van twijgen en bladeren, 7 tot 20 meter in het bladerdak. Een vingerdier gebruikt meerdere nesten, tijdens een studie gebruikten acht vingerdieren 100 nesten in twee jaar tijd. Grote bomen kunnen wel zes nesten bevatten.

Ongeveer 30 minuten voor zonsondergang worden de eerste vingerdieren actief en gaan op zoek naar voedsel. Dit zijn vrijwel allemaal mannetjes, wijfjes worden later op de avond actief. Vingerdieren zijn solitaire dieren, maar foerageren soms in paren. Het leefgebied van een mannetje is tussen de 125 en 215 hectare groot en er is een grote overlap met die van andere mannetjes. In de nacht reist een mannetje tussen de twee en vier kilometer en wanneer hij een ander mannetje tegenkomt, gaan ze elkaar meestal uit de weg. Het leefgebied van een vrouwtje is veel kleiner, namelijk 30 tot 50 hectare. Vrouwtjes komen elkaar dus maar weinig tegen, maar wanneer dit gebeurt, reageren ze zeer agressief. Leefgebieden worden gemarkeerd door geursporen middels urine en geurklieren.

 
8603b0db6e5de5791cc525a709f10e4a_medium.
 
 
Een door een vingerdier geknaagd gat om larven te bereiken

Dieet

Larven vormen een groot bestanddeel van het dieet van het vingerdier. Om deze larven te vinden tikt het vingerdier met zijn lange, knokige middelvinger op de bast van een boom. Op deze manier hoort hij of er holle ruimtes onder de bast zitten, de plek waar de larven voorkomen. Hij kan deze holle ruimtes lokaliseren tot wel twee centimeter diep. Als het vingerdier een larve gevonden heeft, knaagt hij een gat in de boomschors. Vervolgens gebruikt hij zijn lange middelvinger om de larve uit de bast te peuteren. Deze eigenschap om larven te vinden en naar buiten te halen is uniek voor primaten.

Een vingerdier eet behalve larven van insecten ook  fruit, nectar, paddenstoelen en noten. Hij gebruikt zijn scherpe tanden om de schil van kokosnoten door te knagen, om vervolgens met zijn lange middelvinger het vruchtvlees eruit te peuteren. Soms eet het vingerdier eieren die hij uit vogelnesten rooft.

 

e1d2238693d014e0ece0fd73a92e5563_medium.

 

 

Voortplanting en levensloop

Het vingerdier heeft geen specifieke broedperiode. Na drie of vier jaar is een vrouwtje geslachtsrijp, maar ze is slechts eenmaal per jaar een aantal dagen vruchtbaar. Zij geeft dit te kennen door een specifieke roep en snel rond haar nest te bewegen. Hierop komen meerdere mannetjes af, die met elkaar vechten om met haar te kunnen paren. De copulatie duurt ongeveer een uur, hierna gaat het vrouwtje naar een andere plek en herhaalt haar signalen. Per keer bevalt het vrouwtje na een draagtijd van 160 tot 170 dagen van één jong, dat ongeveer 100 gram weegt. Het jong blijft een lange tijd bij zijn moeder, die hem alle technieken leert om te overleven, zoals het zoeken naar verborgen larven. Na twee of drie jaar is het jong voldoende afhankelijke en paart het vrouwtje opnieuw.

Vingerdieren leven betrekkelijk lang in vergelijking tot andere kleine zoogdieren. In de dierentuin Artis in Nederland bereikte een vingerdier een leeftijd van 23 jaar.

Leefgebied en verspreiding

0bf0b27f9343ad57a9619d993dcef76f_medium.
 
verspreidingsgebied van de aye-aye

Het vingerdier komt alleen voor op Madagaskar, verspreid over twee gebieden. Hij komt voor in regenwouden en plantages aan de oostzijde van het eiland, van Ampanefana in het noorden tot het Nationaal park Andohahela in het zuiden. In het noordwesten van Madagaskar komt hij voor in droge loofbossen en andere typen wouden. Hoewel het verspreidingsgebied van het vingerdier het grootste is van alle lemuren, zijn de aantallen in deze gebieden erg klein.

Bedreiging

Door de ontbossing is het huidige leefgebied van het vingerdier gefragmenteerd en is hij op de Rode lijst van de IUCN opgenomen als een bedreigde diersoort.

Vroeger zag de plaatselijke bevolkingin het diertje de reïncarnatie van overleden familieleden. Die angst mag hem dan vroeger hebben beschermd, tegenwoordig wordt er gewoon jacht op ze gemaakt. Ook rust er in sommige gebieden een fady (taboe) op het dier. Bepaalde stammen geloven dat ze 's nachts in hun huizen kruipen en met hun lange middelvinger de harten van de bewoners doorboren.

Conservatie

Vingerdieren zijn moeilijk om in gevangenschap te houden, waardoor fokprogramma's in dierentuinen weinig succes hebben. In het noorden van Madagaskar wordt het eiland île Mon Désir gebruikt om gevangen dieren weer los te laten. Ook zijn vingerdieren in de jaren 60 van de 20e eeuwgeïntroduceerd op het eiland Nosy Mangabe, een leefomgeving met weinig natuurlijke vijanden.

18befbd6ce245718b1b4c54e6722d4e6_medium.

Skelet van een vingerdier

Als ik dit diertje tegen zou komen zal ik zeker schrikken, toch is het jammer dat het met uitsterven bedreigd is en er jacht op gemaakt wordt. Het is een schepsel der natuur net als elk ander wezen, het uitsterven van sommige diersoorten gebeurd al eeuwen en toch is het weleens nodig om stil te staan bij wat de natuur ons allemaal te bieden heeft en ons ooit al gegeven heeft.

Samen leven en delen wij de aarde en onwetendheid, angst en hebberigheid zorgen er maar al te vaak voor dat enkele soorten het niet hebben kunnen of mogen overleven. ook dat zit in de natuurlijke verschijnselen waar wij allen  deel vanuit maken.

De emoties die  allang niet meer de dienst uitmaken en het recht van de sterkste telt maar al te veel. onredelijkheid overheerst op vele vlakken en toch is goedheid ook zeker een nog steeds aanwezig natuurlijk verschijnsel onder ons, daar blijven wij op voortborduren en zullen blijven waken en beschermen van ons dierbare leven hier op deze aarde.

 

-Yneke-

 

afbeelding en bron:http://nl.wikipedia.org/

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (13) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik had er nog nooit van gehoord.
Wat maakte jij hier een mooi en leerrijk artikel van.
Die foto van het skelet is ook interessant;
Ja dat skelet vond ik ook interessant, gek he dat het onder die lelijkheid weer iets herkenbaas toont ;-))
helemaal waar!
Heel interessant artikel, leuk diertje toch.
;-) in al zijn schoonheid, wie zijn wij om het iets aan te doen toch , dank je Gymbo
Ik kende het diertje nog niet en ach, misschien niet moeders mooiste, maar daarom niet minder waard ;) Mooi van je om er een artikel over te schrijven.
Dank je Fate;-)
Wat een goed en uitgebreid artikel. En weet je ik vind ze ook wel leuk.
Ergens best wel, ik ook hoor ;-) dank je
Beterrrrrrrrr met vacht :-)
;-)))
Bijzonder dier. Ik heb er ook al eens over geschreven.
Kijk ik niet van op, wij hebben dit wel vaker dat ik van je merk dat jij er al eens over schreef, twee zielen één gedachte ;-)