Goenen aan.

Door Nicolettepietersen gepubliceerd op Saturday 20 September 14:54

Omi moet op donderdagmorgen even naar het ziekenhuis dus nemen we Christiaan maar een keertje mee. In de buggy blijft hij wel rustig zitten, zo lang duurt het tenslotte niet. Zo gezegd zo gedaan. In de wachtkamer wordt hij helemaal verlegen van een meneer die naar hem zit te knipogen, pas als we weg geroepen worden durft hij heel even naar die meneer te glimlachen, maar niet echt van  harte.

‘Schattig hè?’ zegt omi, die hier erg van geniet.

‘Ga mee naar ons joh,’ stel ik haar voor als we uit het ziekenhuis weg gaan. ‘ Dan kan  je nog wat met hem spelen, gezellig toch?’ En zo gaan we dus met z’n drieen naar Oene. Eenmaal thuis zijn we met een heel gezelschap: opa is een dagje vrij, Jennie, de hulp is er en Ab, de tuinman ook. Als we aan de koffie zitten kruipt Christiaan veilig bij opa op schoot en kijkt in het rond. Zijn blikt valt op Boris, die schooit om een kluifje bij Ab.

‘Boeies, af!’ roept hij en wijst gebiedend met zijn vingertje naar de grond. We grinniken allemaal als Boris braaf gaat zitten. Christiaan put hier moed uit en begint te kwebbelen tegen opa: ‘opa, goenen aan’ en steekt een voetje uit om te laten zien dat-ie z’n schoenen aan heeft.

‘Opa, ook goenen aan?’ en hij kijkt naar beneden naar opa’s voeten, ‘Jaaa’ klinkt het.

Zijn blik gaat naar omi: ‘omi goenen aan?’ en na inspectie: ‘jaaaa’. Zo gaat hij het rijtje langs, Jennie en ik hebben schoenen aan maar dan komt hij bij Ab.

‘Ab goenen aan?’  verbazing klinkt door in zijn stemmetje……. Wat heeft Ab nou aan zie je hem denken.

 ‘Christiaan dat zijn laarzen’ help ik hem. Er valt geen kwartje en hij slaat Ab even over, begint heel consequent weer bij zichzelf en opa. Na nog een rondje waarin we allemaal onze schoenen laten zien komt hij weer uit bij Ab, hij kijkt nog eens goed en zegt dan heel beslist: ‘Ab, goenen aan!’  blijkbaar is ‘laars’ een te lastig begrip.

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk om weer eens wat van je te lezen.