Schots ‘nee’ tegen onafhankelijkheid is goed voor Europa

Door Victor Brenntice gepubliceerd op Friday 19 September 17:29

55% van de Schotten heeft gisteren tegen onafhankelijkheid van Groot-Brittanië gestemd. Hoewel ik sympathiseer met Schotland, ben ik toch blij met de uitslag van het referendum, die zonder meer goed is voor het westen en Europa in het bijzonder.

Verdeeld Europa
Als we naar het hedendaagse Europa kijken, dan zien we een verzameling van landen die vooral niet met elkaar door een deur kunnen, getuige bijvoorbeeld de denigrerende term ‘knoflooklanden’ die als bijnaam wordt gebruikt voor Zuid-Europese staten met een zwakke economie. De Europese Unie lijkt er maar niet in te slagen om de verschillen tussen de EU-landen onderling te overbruggen, in mijn optiek te meer omdat het zich in veel te grote mate bemoeit met aangelegenheden waar ze niets mee te maken hebben. Als logisch gevolg daarvan groeit de populariteit van politici die sceptisch tegen de EU aankijken in vele Europese landen.

Pro-Europa, anti-Europese Unie
Ik heb al eens eerder gesteld dat ik een groot voorstander ben van een verenigd Europa, maar tegelijkertijd fel tegen de manier waarop de EU daar gestalte aan probeert te geven. Stukje bij beetje wordt de invloed van soevereine staten ingeperkt, terwijl die van de EU juist toeneemt. In mijn beleving dient de EU zich met name toe te spitsen op economische, ecologische en militaire samenwerking.

Bedreigingen voor het westen
Met name die militaire samenwerking is – gezien de schrikbarend snelle opmars van Islamitische Staat – in deze tijd erg belangrijk geworden. En hoewel ik het maar wat graag zou zien gebeuren dat het westen samen met Rusland één grote vuist maakt die de terroristische IS compleet van de kaart veegt, zijn de verhoudingen tussen westerse landen en het Kremlin daarvoor in te grote mate bekoeld naar aanleiding van de burgeroorlog in Oekraïne. Daardoor moet ik de pijnlijke conclusie trekken dat het belang van die militaire samenwerking vanuit meerdere perspectieven zwaarder is gaan tellen.

Verdeeldheid binnen EU-landen speelt (potentiële) vijanden in de kaart
Nu is het zo dat verdeeldheid in Europese landen vijanden en potentiële vijanden in de kaart speelt. Immers, wanneer er binnen de landen die zich in ons continent bevinden sprake is van haat en nijd, dan zullen de regeringen in deze landen altijd eerst hun aandacht op de interne problemen richten in plaats van op de conflicten buiten de eigen grenzen. Ik denk niet dat ik uit hoef te leggen dat groepperingen of landen die Europa vijandig gezind zijn zodoende op z’n minst een adempauze geserveerd krijgen.

Roep om eigen staten in Europa
Schotland mag dan wel tegen onafhankelijkheid van het Verenigd Koninkrijk hebben gestemd, maar laten we vooral niet vergeten dat er in Europa nog meer gebieden zijn waar een sterke roep om onafhankelijkheid te horen is. Denk daarbij aan Baskenland en Catalonië in Spanje, de provincie Venetië in Italië en Vlaanderen in België. Het gaat daarbij niet om een handjevol mensen, maar hele volkeren die zich totaal niet verbonden voelen met het land waar ze deel van uitmaken. We hebben het dan dus nog niet gehad over delen van Europa waar het aantal mensen dat naar onafhankelijkheid streeft welliswaar gering is, maar waar er niettemin sprake is van separatistische gevoelens.

In lang niet alle gevallen gaat het om een meerderheid van een bevolking die zich af wil scheiden. Mocht het in bepaalde landen dus wél tot een afscheiding komen, dan zullen er altijd mensen achterblijven die zich vervreemd voelen van de nieuwe staat. Dit kan leiden tot diverse etnische ongeregeldheden die in de ergste gevallen uit kunnen draaien op een burgeroorlog. Oekraïne, dat eens deel uitmaakte van de Sovjet-Unie, is daar een goed voorbeeld van en wie de mening is toegedaan dat het nooit zover zal komen in de EU, is in mijn beleving wel heel erg naïef ingesteld.

Europese uiteenvalling: en dan?
Stel nou dat alle gebieden in Europa die in meer of mindere mate naar onafhankelijkheid streven daadwerkelijk onafhankelijk worden. In dat scenario mogen we onze borst wel nat maken, want dat betekent dat we min of meer terug zullen keren naar de landkaart zoals deze er tijdens de middeleeuwen uitzag. Europa zou zodoende tot een samenraapsel van allerlei dwergstaatjes worden die weinig sympathie koesteren jegens elkaar en dientengevolge niet bij machte zijn om ook maar de kleinste vuist te maken tegen serieuze bedreigingen van buitenaf. Met andere woorden: het is een ultiem recept om ons te laten overrompelen door bijvoorbeeld de moslimextremisten van IS.

Slotwoord: samen sterker
De vraag die iedere separatist in Europa, gematigd of extreem, zich eens zou moeten stellen is of een afscheiding van het land waarvan ze deel uitmaken opweegt tegen het in de kaart spelen van de ware bedreigingen van buitenaf. Wat is immers een eigen staat waard als deze kort daarna alweer wordt veroverd? Dan ben je alsnog je doel voorbijgestreefd en kun je weer van voren af aan beginnen. Toegegeven, in sommige gevallen is een creatieve oplossing mogelijk. Zo zou Vlaanderen samen met Nederland op kunnen gaan in Groot-Nederland (iets waar ik een groot voorstander van ben), waarmee wordt voorkomen dat het al kleine België in twee nog kleinere staatjes uiteen zal vallen. Wallonië zal dan als enig staatje overblijven, tenzij het zich bij Frankrijk aan zou willen en kunnen sluiten.

Nu is het niet zo dat ik separatisten in Europa helemaal geen warm hart toedraag. Waar ik dan ook voor pleit, is meer autonomie in die regio’s waar dat gewenst is. Wat dat betreft kan ik me heel goed vinden in de belofte van de Britse premier Cameron aan de Schotten om ze meer bevoegdheden en invloed toe te kennen. Voor de EU zie ik een taak weggelegd om vooral niet te tornen aan die extra autonomie.

Een Schots ‘ja’ voor onafhankelijkheid zou wel eens een kettingreactie teweeg hebben kunnen brengen die funest zou zijn geweest voor de laatste restjes kracht die Europa nog over heeft. Kijk alleen al maar naar Catalonië, waar tijdens diverse demonstraties voor onafhankelijkheid naast Catalaanse ook Schotse vlaggen te zien waren. Separatisten inspireren elkaar en dat terwijl in deze omineuze tijden een verenigd en sterk Europa meer dan ooit nodig is. We zijn op elkaar aangewezen en mijn inziens zullen de onderlinge verschillen moeten wijken voor dat wat écht een bedreiging vormt voor ons continent. 

Verwante en door mij geschreven artikelen
De Verenigde Staten van Europa: (g)een goed plan?
Een tweede koude oorlog tussen de VS en Rusland of een derde wereldoorlog is totaal onnodig
Gaat Poetin met Rusland een Derde Wereldoorlog veroorzaken?
Islamitische Staat (IS) moet met wortel en al worden uitgeroeid
Nederland en Vlaanderen samengevoegd tot één staat: droom of nachtmerrie?

Bron
Afbeeldingen van Google

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De V.S, hebben ook twee oorlogen nodig gehad om een (betrekkelijke) eenheid te worden: de Texaanse oorlog en de Burgeroorlog Noord/Zuid.
Dat was dan nog een land zonder een historie van onafhankelijke staatjes zoals Europa die 1000 jaar lang - sinds Karel de Grote - gekend heeft.
Maar ook in de V.S. hebben de afzonderlijke staten nog de wereld aan eigen bevoegdheden: in de rechtspleging, in de belastingheffing etc. Een eenheidsstaat zijn de V.S. eigenlijk slechts waar het BZ en Defensie betreft, afgezien van enkele federale diensten zoals de FBI, de DEA, de IRS en nog een paar, die 'grensoverschrijdende' bevoegdheden hebben. Het is een Unie op deelgebieden, net wat de EU uiteindelijk ook probeert te bereiken.

Maar in de EU kampt men daarnaast ook nog met politieke en ethnische identiteiten binnen de diverse landen. Tsjechië en Slowakije hebben ze meteen opgelost, maar ook Beieren b.v. heeft de ambititie om zich van Duitsland af te scheiden. De reden daarvoor is dat Beieren een welvarende deelstaat is die via de 'herverdeling' binnen de Bund veel af moet dragen om andere (armlastige) deelstaten op de been te houden, terwijl ze in ruil daarvoor niet méér zeggenschap hebben dan de 'ontvangers'. Net de EU in het klein. Het probleem is dat iedereen dezelfde rechten heeft, terwijl er, als het om de 'bekostiging' gaat, wél enorme verschillen bestaan. Gelijkheid versus afgedwongen solidariteit geeft altijd spanningen.
Dat de Schotten nu met een kleine meerderheid 'nee' gezegd hebben betekent niet dat de onvrede weg is, ook al heeft London inmiddels heel wat concessies gedaan om de Schotten binnen het United Kingdom te houden. NoordIerland is een soortgelijk verhaal, maar daar speelt de godsdienst (katholiek/protestants) nog een overheersende rol.

Zolang er ethnische identiteiten met een eigen geschiedenis in een bepaald gebied zijn zal het verschijnsel blijven bestaan. Dat is slechts op te lossen door een versterkte migratie en daardoor vermenging. De vraag is alleen maar of dat niet ook meteen een heel stuk cultuur vernietigt.
Dat Defensie en Buitenlands beleid gezamenlijk moeten worden bepaald is duidelijk, anders ben je inderdaad een 'vogel voor de kat'.


Dank voor je uitgebreide reactie!

Het klopt als je zegt dat verschillende etnische identiteiten de situatie er niet gemakkelijker op maken. Maar let wel dat ook de VS daarmee te maken had en heeft. Denk daarbij aan de 'melting pot'. Het land is een land van (veelal Europese) immigranten. Zo zijn er in de regio waar ik woon veel mensen van Italiaanse, Poolse of Duitse afkomst. Om de een of andere manier lijkt die versmelting van culturen hier juist wel te werken.

In Beieren willen sommige mensen inderdaad onafhankelijk worden, al gaat het hier wel om een duidelijke minderheid. Het feit dat de Bayernpartei, die naar onafhankelijkheid streeft, vorig jaar slechts 2,1% van de stemmen kreeg bij regionale verkiezingen, onderstreept dat.

Ik denk niet dat vermenging noodzakelijkerwijs tot cultuurvernietiging hoeft te leiden. Kijk alleen al maar naar de restaurants die etnische gerechten serveren en waar culinaire tradities dus in stand worden gehouden. Bij mij in de buurt is er zelfs een 'Polish club' en een 'Italian club' die het behoud van hun respectievelijke culturen ongetwijfeld zal bevorderen.

Europese politici zouden zich eens de vraag moeten stellen waarom het Amerika wel en Europa (nog) niet gelukt is om de cultuurverschillen te overbruggen. Pas als men op die vraag een helder antwoord heeft gevonden, kan er actie worden ondernomen om een eensgezind en sterk Europa na te streven.
Hi, Victor,
Dat verschil probeerde ik nu juist uit te leggen: de Polen, de Italianen en de Duitsers in de V.S. kunnen geen van allen zeggen dat het 'hun eigen' stamland is waar ze zitten. Ze kunnen wel ergens een meerderheid vormen, maar ze zijn allemaal geïmmigreerd, vroeger of later. De enigen die hun ethnos met plaatsen in de V.S. kunnen verbinden zijn de 'natives'.

In Europa zitten de 'natives' in veel gevallen al 2000 jaar op dezelfde plek. De Basken, de Schotten, de Kelten en de Bajuwaren horen er 'thuis', Ze hebben een soort 'huisrecht'. en doorgaans ook een eigen taal en cultuur - of je moet al teruggaan tot vóór het Romeinse Rijk, of in elk geval tot aan de Volksverhuizing.
In Nederland zouden overigens alleen de Friesen aanspraak op hun eigen "Heimat' (versterkt nog door een eigen taal!) kunnen maken: de rest is een bij elkaar geraapt zooitje van Saksen, Franken en Bataven (Chatten). En dan nóg heeft het tot de Unie van Utrecht in de 16e eeuw geduurd voordat er zoiets als de Verenigde Nederlanden ontstond.
Deze stokoude ethniciteiten kun je veel moeilijker in één pot gooien dan de bonte schare van Amerikanen die er in elk geval niet langer zitten dan sinds de 18e eeuw.
Prachtig verwoord.

Maar toch wil ik opmerken dat het NEE kamp in Schotland met een kleine meerheid het referendum heeft gewonnen. Dit betekend dat 45% van de schotten een afscheiding nastreeft. Het verenigd koninkrijk heeft wel degelijk een probleem.

Europa is idd verdeeld. Dat zal het altijd blijven denk ik. Kijk maar eens naar de Europese geschiedenis. Vroeger had je nog veel meer landjes in Europa. (Pruisen Hapsburg enz) Europa is een mix van culturen die nooit tot een eenheid zal komen. Het Brusselse beleid helpt daar ook echt niet aan mee.

IS staat ondertussen aan de Turkse grens. Dat is NAVO gebied. Val je een van ons aan dan val je ons allemaal aan is de NAVO regel. Nu gaat het er echt om spannen!
Volledig akkoord met je strategische analyse. Hoe dan ook het lukt Europa niet om op te treden als één blok. Er zijn twee mondiale prioriteiten momenteel: het islam extremisme totaal van de kaart vagen en wetenschappelijke uitdagingen zoals de strijd tegen AIDS en ebola. Dat het ook anders kan hebben Tsjechië en Solvakije bewezen, is Europa er zwakker uitgekomen, niet echt. Het is misschien niet het uitgelezen moment om te verzwakken, langs de andere kant is het ook geen moment om aan wanbeheer te doen zoals de E.U. nu exact bezig is. Het is een feit dat we zonder de VS een vogel voor de kat zijn...voor interne en externe vijanden. De VS betrokken houden kunnen we enkel door samen aan één zeil te trekken. Maar de Vlaams Nationalist in mij, droomt nog van zelfbestuur... honderd jaar geleden werd er in Vlaamse velden geschiedenis geschreven, de droom van een vrij Vlaanderen blijft leven.
Subliem verwoord. Alleen als eenheid kunnen we het redden. Uiteenvallen is ook einde NAVO en een Amerika dat geen zin heeft om daar nog bij dat Europa betrokken te blijven. Met alle gevolgen van dien.