Hoe om te gaan met moeilijke stiefdochters.

Door Els de boeck gepubliceerd op Tuesday 16 September 12:09

hallo,

ik ben els de boeck een vrouw van 34 jaar en zoek lotgenoten met de slechte ervaringen van stiefdochter of zoon.

ikzelf heb al meer dan 5 jaar een relatie met een man die ik doodgraag zie!!!

alleen spijtig dat de dochter van hem die 12 jaar is mij niet kan of wil aanvaarden.

het doet mij zoveel pijn en brengt mij zoveel verdriet mee ben gewoon radeloos.

het word dan ook altijd maar erger en erger met momenten.

over enkele weken heeft ze mij dan ook vlak af gezegd dat ze mij hier niet meer wil hebben. wat doe je in dit geval???

de dochter haar zin geven of blijven vechten voor mijn geluk da er heel waarschijnlijk toch niet ga komen?

 groetjes els

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
het zijn een paar zware weken geweest.
ben over enkele weken bij een vriendin gaan slapen het weekend dat ze er was heb hen toen beide een brief geschreven waarin ik vroeg om eindelijk die situatie te stoppen mijn vriend zijn ogen zijn dan ook endelijk open gegaan want ze heeft alles op gebiecht hoe ze mij behandeld heeft.
nu is wel zo dat ze thuis bij haar moeder een heel ander verhaal is gaan vertellen en ben daar aanzien als 1 van de meest verschrikkelste vrouwen ooit!!!! ze hebben haar naar een spyghologe gestuurd en daar is vast gesteld dat ik haar zwaar getramatiseerd heb..... ik kan jullie vezekeren ik wist niet wat ik hoorde :( nu komt het er op neer dat ze niet meer naar hier mag komen zolang ik hier woon!! mijn vriend heeft dan ook beslist om haar beslissing te respecteren maar wij gaan samen voort in het leven...onze liefde voor elkaar is veel te groot.
uiteindelijk komt ze wel terug.
wat wel niet wegneemt dat ik ongelijk aan mijn eigen ben beginnen twijfelen en ik het heel erg vind dat het nu allemaal zo moet gaan.
probeer er mij dan ook niet zo druk meer in te maken omdat ik na alles wat er de afgelopen maanden is gebeurd in zware depressie ben te recht gekomen waar ik nu dag per dag probeer uit te geraken.
Verwacht niets terug van haar, helemaal niets.......... Hou van je vriend en begrijp haar weerstand, accepteer en vraag alleen je regels te volgen maar verwacht geen liefde of vriendschap terug. Als de vader haar in deze situatie aan jou overlaat mag je wel eens met hem praten en vragen of hij aan zijn dochter kan uitleggen wat zij bij jou doet op het moment dat hij er niet is......
Ze is niet jouw verantwoordelijkheid maar de zijne!!! Als ze niet bij jou wil zijn maar vader wel dan mogen zij daar met zijn tweeën een oplossing voor zoeken.
Ik denk dat ze tijd nodig heeft. Veel tijd. als je je inbeeld in haar en haar vader al wat vrouwen gehad hebt, zoals ik las in een reactie, dan is dat best wel veel.
Ik bedoel - Waarom zou zij zich hechten, als (en die bedoel ik goed) jij ook weer gaan kunt?
Ik zou gewoon proberen minder moeite te doen, maar jezelf te blijven. Soms zijn het juist de kleine dingen die wel aankomen. Gaan winkelen en haar laten kopen wat ze wil, is leuk, maar alleen voor dat moment. het wordt niet opgeslagen bij haar als vertrouwensband.
gewoon jezelf blijven.
hallo,

het is wel zo dat ik haar elke keer moet opvangen omdat de papa altijd is gaan werken dus ik wil dan ook dat er naar mij geluisterd word.
en al het geen je hier beschrijft van af en toe een kleinig heidje te kopen en een luisterend oor te zijn heb ik allemaal geprobeerd.
en ben altijd vriendelijk tegen haar ook al negeert ze mij ook compleet.
niets haalt er iets uit.
soms zijn er momenten na alweer een lang gesprek samen dat het even goed gaat maar het is nooit van lange duur :(
en nee ik weet het is niet mijn dochter het eenige wat ik voor haar wil zijn is een goede vriendin waar ze met alles terecht kan
ze laat mij gewoon niet toe.
mijn vriend is al 2 keer getrouwd geweest en met de 2de vrouw kwam ze super goed overeen nu nog trouwens.
voor mij geen probleem maar geef ons dan ook een klein kansje op geluk!!!!
ik breng haar elke maand haar favoriet tijdschrift mee heb zelf een abonemend aangesloten op dat tijdschrift en niets word mij dankbaar genomen.
dus ik denk dak wel alles probeer om haar gelukkig te maken.
ze heeft vorige maand nog gaan winkelen ze heeft alles mogen kopen wat ze nodig had.
geen woord van dankbaarheid!!!!
snap je nu een beetje waarom ik zo radeloos ben???
Hallo,

Ik begrijp dat je radeloos bent als ik dit zo lees. Alles wat ik je aangeraden heb, doe je al en het is terecht dat je wilt dat ze een beetje luistert als haar vader niet thuis is.

Ik begrijp jou, maar ook haar. Eerst is raakt ze haar eigen moeder kwijt, dan trouwt haar vader met een andere vrouw met wie ze heel goed op kan schieten en dan gaat het ook weer mis met haar vader en die vrouw en staat dan weer alleen. Dan komt er weer een vreemde vrouw haar leven in en dat allemaal in 12 jaar tijd. Dat is voor zo'n jong meisje een korte tijd. Nu begint ze ook in de pubertijd te komen en komt dat er dus ook nog bij.

Ik denk dat jij niets meer kunt doen, maar dat er een taak voor haar vader ligt. Hij zou dit op moeten pakken en met zijn dochter moeten bespreken. Ik denk dat het niet reëel is om te verwachten dat ze je ooit als een vriendin zal zien. Je bent de vriendin van haar vader en dus veel ouder dan zij. Het zou mooi zijn als ze gaat vertrouwen en voor alles bij je terecht durft, maar ik geef het weinig kans.

Jouw vriend is al twee keer getrouwd geweest. Jij bent zijn derde partner. Hij zal zeggen dat hij heel veel van je houdt, misschien zegt hij dat jij zijn enige liefde bent en dat hij meer van jou houdt dan van wie dan ook. Misschien heeft hij fouten gemaakt en zegt hij dat hij echt spijt heeft van die dingen en dat nooit meer doet, maar als iemand al 2 keer gescheiden is en zijn dochter heel veel van zijn 2e vrouw houdt, wat zegt dat dan over hem? Zou het niet zo kunnen zijn, dat die vrouwen normaal en heel aardig waren, maar dat er iets in zijn leven is, waardoor hij om de paar jaar weer bij die vrouw weggaat?

Ik acht de kans groot, dat hij ook jou over een paar jaar weer verlaat voor een ander.

Kies voor je eigen geluk en voor het geluk van zijn dochter. Ga bij hem weg. Zijn dochter zal er gelukkiger van worden en als je al ruim 5 jaar bij hem bent, kan je er op wachten tot het moment komt dat hij weer een ander vind en jou dumpt als oud vuil.

Ik kan er naast zitten. Ik weet niets van hem, maar ik trek simpel conclusies uit jouw verhaal en omdat ik weet hoe dit soort dingen kunnen werken.

Als je reageert, klik dan op de groene reageer knop hieronder. Dan zie ik je reactie in mijn account binnenkomen.

Realiseer je ook dat iedereen mee kan lezen. Dus nogmaals: je kunt me via de e-mail of via een prive-bericht ook bereiken.

Als je er vanuit gaat dat je geluk niet gaat komen, zal het ook niet komen. Er zit heel veel kracht in woorden. Dat wat je uitspreekt of het nu woorden uit je mond of virtueel is, zal gebeuren. Er zijn voorbeelden van mensen die bepaalde uitspraken gedaan hebben, die ze beter niet konden doen. Een man werd onthoofd bij een verkeersongeluk. Hij kwam met zijn auto onder een vrachtwagen terecht. Op zijn begrafenis kwam een vrouw die niemand kende profeteren: omdat jij hebt gezegd: ik zal je kop eraf halen, lig je nu hier.

Een man wilde niet in Ede wonen, geen kantoorbaan hebben en ook niet op een flat wonen. Alles wat hij niet wilde dat er zou gebeuren, gebeurde wel.

Je doet er dus beter aan die woorden terug te nemen. Ik neem aan dat je de afgelopen 5 jaar wel heel gelukkig bent geweest met deze man? Heeft zijn dochter je altijd al zo behandeld of is dat iets van de laatste tijd? Heeft haar vader meer kinderen en hoe wordt je door hen behandeld als dat het geval is? Heb jij kinderen en hoe gaat dat tussen hen en zijn dochter? Hoe is het contact tussen haar en haar vader? Hoe gaat hij om met dit conflict? Corrigeert hij haar of neemt hij haar in bescherming? In hoeverre is het zo dat hij jou ook dolgraag (wat een beter woord is, dan doodgraag) ziet? En vooral: hoe is de relatie met zijn '- ik neem aan ex-vrouw-? Speelt zij een oor jou negatieve rol in de hele situatie? Ik kan me voorstellen dat ze in de pubertijd komt en zich daarom ook tegen jou afzet.

Voorop gesteld: het is niet jouw dochter. Als je niet getrouwd bent met deze man, wat ik uit je woorden opmaak, is het ook niet je stiefdochter. Je hebt dus geen enkele zeggenschap over haar. Je zou helemaal niets moeten doen, wat ook in de verste verte maar lijkt op opvoeden. Behandel haar zo goed als je kan, blijf altijd vriendelijk tegen haar, ook als zij tegen jou tekeer gaat. Toon begrip voor haar emoties. Ik kan me voorstellen dat ze jou als indringer ziet die de plaats van haar moeder inneemt. Zeg haar dat dit absoluut niet je bedoeling is en dat je haar begrijpt. Misschien lukt het je om leuke dingen met haar te gaan doen. Koop regelmatig een kleinigheidje voor haar, wat bij haar past en leg dat in haar kamer met een lief briefje erbij. Denk aan bijvoorbeeld sieraden in haar stijl of een echt meidentijdschrift, of een mooie kaart. Gewoon iets van een paar euro.

Zeg haar dat je niet de plaats van haar moeder in wilt en kunt nemen, maar dat je van haar vader houdt en graag verder wilt met hem.

Dat is op dit moment het belangrijkste wat ik je mee kan geven. Wil je door praten, dan kun je me ook bereiken op info.psychischenood@gmail.com. Dan kunnen we prive verder praten. Of accepteer het vriendschapsverzoek dat ik je zometeen ga sturen.