Goddelijk humeur (2)

Door Weltevree gepubliceerd op Monday 08 September 11:52

Met naastenliefde plus een goede zin meer mans. 

Met één tiet meer sjans? Je lot bekijken, ervaren, is iets heel persoonlijks. Zelfvertrouwen spreekt daarbij een aardig woordje mee, maar volgens mij ben ik ondanks die enge ziekte gewoon een vette ouwe bofkont. Het zachte weer lijkt speciaal voor mij op maat gemaakt want het zonnetje watert voorzichtig door pastelkleurige lucht en het is niet echt heet. Tijd om buiten te gaan bivakkeren waarbij San en ik uiteraard een wijntje zullen drinken, al dan niet met feestelijke bubbels.

“Ik tel mijn zegeningen, Sanneke, jij bent op pad gestuurd om de lulkoek van die duvelse predikertjes onmiddellijk te ontgiften, de nonsens de mond te snoeren. Wij gaan ons nu liederlijk op het zondige leven bezinnen, verzinnen hoe we de dag verder in ledigheid zullen bezitten.”

“Op des duvels hoofdkussen,” is Lucifal gedecideerd, “en we gaan op pad! Er moeten bloemen komen.”

“Doe niet zo mal, joh. Zonde van het geld en jij bent er immers al.”

”Niets mee te maken. Dat heeft vriendlief me opgedragen en je moet ook aanwijzen waar hier de bus stopt. Jij mag me straks ook niet wegbrengen…”

“Waarom dat nou weer niet? Ik ben niet van suikergoed.”
“Omdat je dan niets kunt drinken en trouwens, ik moet weten hoe ik de volgende keer met de bus hier kom, waar ik er voor het ziekenhuis uit moet.” Het ontroert me, haar zorgzaamheid en vooruitziende blik. Hondje aan de lijn, rugzak om en hupsakee, zonder das (met kekke pet op en leren jack aan) gaan we de deur uit. Naar de buurtsuper, spul inslaan voor de pizza die we vanavond gaan bakken. Op luchtig plezier belust lopen we onder de mild zachte middagzon, maar ik blijf me ervan bewust dat een kankerende clusterbom telkens mijn gezonde vlees kust.

Missy kent het al, ze moet buiten wachten en gaat tevreden in het gras liggen. Buiten staan planten, binnen boeketten en daarna volgt bij de koelvitrine op ons gemakje het pizza-overleg: Roquefort of Oude Goudse, want San wil enkel kaas. Ik neem mijn Goddelijke sausje dat in de diepvries ligt, met salami en olijven. Dat een eindje verderop de breed lachende EmjE ons al een hele tijd achter haar halfvolle kar staat te bestuderen hebben we niet in de gaten. Wij zijn volledig in het nu en staan te delibereren of ons leven ervan af hangt. Dan krijg ik EmjE plotseling in het vizier. Ze geniet zichtbaar van ons. “Haha, nou ja, kijk dan San.” Mijn vriendinnen vallen elkaar om de nek. Die twee kunnen het wel alleen af, denk ik en ga op zoek naar Sanne’s bubbelwijn, zie even later dat ze telefoonnummers uitwisselen. Oh ja, natuurlijk, na de operatie is EmjE mijn contactpersoon, zoals ik dat bij haar was.

734362b0708946ede80b9adc8dd06ea6_medium.

Bij thuiskomst ontkurken we onmiddellijk de flessen, de asbak gaat mee naar buiten, we hebben niets anders meer te doen dan lui onderuit gezakt genieten van het heerlijke buurtje waar ik woon. Harrie komt in het witte verplegersuniform van zijn ochtenddienst thuis. "Kijk Sandra, dit is nou mijn Soepharrie. Hij stelt zich voor en maakt uiteraard meteen weer één van zijn karakteristieke kwinkslagen. Kort daarna stopt een stralende Fenny met de fiets aan de hand om bij ons tafeltje een praatje te maken.

“Syl, kbin zo blij. Kheb eindlijk een nieuw bed. Lekker groot ook plus een nieuwe kast. Eef zet dat nu allemaal voor me in elkaar.” Zij heeft het niet breed en Eef is een inderdaad een heel zorgzame, lieve, vrijgevige man. Ze 'latten en die twee passen perfect bij elkaar. 

“Lekker Fen, eindelijk veilig lepeltje-lepeltje zonder er doorheen te zakken. Geef hem maar een vette kus van mij.” Niet lang daarna komt ook Joke thuis die we onderweg al zagen met Mikkey, haar vijftienjarige zwart-witte half dove en bijna blinde hondje. Ze woont aan het eind van ons ‘dolle hondenpad’ en San constateert gerustgesteld dat het, wat Noaburschap betreft,  goed zit met mij.

Meligheid slaat snel toe.

38c11e0d7d949ccca74fb7f4b5e9e750_medium.

“Het heeft zo moeten zijn Syl, dat jij niet meer in die ‘betonnen bunker’ zit boven dat onpersoonlijke winkelcentrum. Daar wil je toch niet dood gevonden worden?”

“Ja, hahah, en hier wel? Hahahihi..”
“Hahhihi, nee, maar wat zou jij je daar in deze omstandigheden ongelukkig hebben gevoeld, sjongejonge. Hier zit je vlakbij EmjE en met zulke buurtjes is je leven toch honderd procent verbeterd. Nee, meis, het komt goed met jou, zeker weten.” Ik kan dat enkel met grote stelligheid beamen want hoe je het ook wendt of keert: God heeft de laatste tijd goed voor mijn heerlijke leefomstandigheden gezorgd

“Ik geloof er stellig in dat als je je van te voren instelt op het ergste, dat je de eerste klappen goed op kunt vangen. Het is net als die aanrandings- of ontvoeringstraining van de politie. Leer jezelf aan wat je in geval van gevaar moet doen. Let op alle details, prent het signalement van de belager goed in je kop. Voor later. Als je hem aan wilt geven. Ik heb uiteraard bij mijn ouders, ooms en tantes al de meest vreselijk scenario’s voorbij zien komen en al jong hierover na moeten denken.”

“Ja, maar Syl… je zult straks ook best wel eens even zielig mogen zijn hoor.”
“Tuurlijk. Ik houd me niet groter dan ik ben, San, maar dit is de ultieme proef op de som…Klets ik altijd makkelijk filosofisch, intelligent en verstandig, maar als de nood aan de man komt breng ik er niets van terecht? De kracht van eigen denken, daar geloof ik in en het is een voldongen feit dat we allemaal ergens aan dood gaan. Ik ben niet van plan snel te sterven hoor, maar daar heb ik uiteindelijk geen vat meer op. Loslaten, dat ontspant. Positief blijven.” Klink ik wazig of is het de drank?  De pizza, die de eerste keer zo fantastisch lukte, doet deze keer niet echt wat ik wil.

adededf95b727ea2658c22e6463cc9a2_medium.“De vroege sherry, hihi, ik ben niet meer zo deegvast, haha,” probeer ik het giebelend recht te kletsen.

“Het is niet de vorm die telt als de smaak vurrukkelijk is,” vieren we even later smakkend onze vriendschap en de vreugde om elkaar met volle teugen.

Die avond, als ik San bij de bushalte heb afgezet, hoor ik van EmjE dat Lucisan haar in de winkel toch wel even heeft gevraagd of ik echt zo sterk ben als ik lijk… Zorgzaamheid ten top. Ik heb het goed getroffen.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (34) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wens je veel sterkte.
Dank je wel...
Schrijven kun je in ieder geval, met een lach en een traan, snap niet waar je de kracht vandaan haalt.
Uit het feit, denk ik, dat ik er nu toch niets aan kan doen en straks alle kracht ga bundelen om te genezen
Je boft met zulke mensen om je heen, maar dat weet je zelf heel goed. Je zult momenten kennen van moed en kracht en ook momenten kennen van het besef van je diepe kwetsbaarheid, het hoort er allemaal bij. Toch, zoals iedereen hier al gezegd heeft, je bent een sterke vrouw en met de hulp van je zeer trouwe en zorgzame vrienden heb je een stevige fundament om op te bouwen. Je komt er wel lieverd!

XXXX
Inderdaad, ik bof...
Wat zijn jullie toch een lieverds. Krijg trouwens helemaal zin in pizza maar het is nog zo vroeg in de ochtend :-( xx
Nou meid, straks, alles we het doorstaan hebben gaan we gewoon een pizzafuif bouwen... goed?
fijn om te lezen
Ik zat eventjes mee met jullie aan tafel
Die vriendschap is goud waard en dat voelde ik zo aan
Ja gezellig, moeten we beslist ook eens echt doen
een traan in een lach mooi geschreven
Dank je wel. Inderdaad, al is het droevig, men kan nog lachen
Heerlijk nagenieten van de fijne dag als ik dit lees zo na mn eerste werkdag!!! Ik kom weer helemaal tot rust.
Wat kun je het toch beeldend neerzetten. Jouw buurtje is een lot uit de loterij! Mensen die er overduidelijk zijn voor je.
En ja het was oh zo fijn om EmjE te treffen ; toeval bestaat dus gewoon echt niet ;-)

De deegvastheid was wellicht niet optimaal, die pizza was in ieder geval overheerlijk! Het maken daarnaast was ook al weer een belevenis op zich :-)
xxx
Ja, samen koken heeft wel wat, vinnik...