“Ik krijg dit kreng niet recht genoeg.”

Door Theun50 gepubliceerd op Saturday 06 September 13:31

Het is toch verbazingwekkend om te zien hoe sommige mensen hun auto parkeren. Volgens mij hebben ze gewoon geen ruimtelijk inzicht doordat ze het parkeer-chromosoom missen. Het liefst hebben ze de hele parkeerplaats voor zich alleen.

Parkeerplaatszoekers zijn irritante rijders die liever een half uur rondcrossen om een ruime parkeerplek te vinden, dan dat ze op de vierkante centimeter achteruit moeten pielen om hun vierwieler tussen al het andere blik in te wringen.
Ik bedoel dus; het achteruit inparkeren! Het scenario dat zich daarbij ontrold is gewoon lachwekkend.

Zie ze nou eens met die verhitte koppen rondtuffen, vol stress-stress-stress.
Na een rondje of vier zijn ze de wanhoop nabij omdat ze dat rotding maar nergens kunnen neerzetten. Vlak voor de deur van de supermarkt is er maar één mogelijkheid en dat is: achteruit inparkeren.
En dan zie je ze denken: “hoe moet dat ook alweer?”
Flarden van de autorijlessen, van vele jaren terug, flitsen door hun geheugen.
Ergens herinneren ze zich dat ‘ie in zijn de achteruit moet, en dan indraaien en bijsturen. Het is poepiesimpel.

Al kijkend naar dat gestuntel herinner ik me ineens die gekleurde kopspeldjes in het rubber van de achterruit van de lesauto. Daarop moest ik mij dan oriënteren om de auto goed te laten uitkomen ten opzichte van de stoeprand. Dat was nog eens verrekte handig. Maar ja, op hun achterruit zitten helaas niet van die kopspeld dingen. Sterker nog, sommige moderne auto’s hebben niet meer van die raamrubbers waar je een speld ik kunt prikken. Dat is dus het probleem.

Maar ze blijven stuntelen. Bij de derde poging zie ik dat een oude man, voor de zoveelste keer, te vroeg en te scherp heeft ingedraaid zodat de achterkant van zijn auto op het stoepje wipt.
Bij de vierde poging draait hij te laat in en hoor ik zijn parkeerhulpje angstig piepen.
Omdat er inmiddels al een behoorlijke rij wachtende inparkeerders staat, besluit hij de vijfde poging maar over te slaan en snel verder te rijden om vervolgens zijn auto twee straten verderop neer te pleuren. Zou het niet verstandig zijn om toch nog eens een enkele rijles nemen met als onderwerp, bijzondere verrichtingen?
Even later zie ik de oude man, in pure staat van opgefokte frustratie, in de winkel verschijnen.
Het manoeuvreren met het winkelwagentje lukt ook al niet best, ik zie dat hij de zijspiegels mist!

Een tijdje geleden op de overdekte parkeergarage in Zutphen.
De parkeerplaats is bijna helemaal vol. Het is zoeken naar een parkeerspeld in een autoberg. We moeten stoppen want voor ons staat een vrouwelijke bestuurder van personenauto in tweestrijd.
Ik zie haar zuchten en steunen. Volgens mij heeft ze al een kwartier rondjes gereden, waarbij het CO2-gehalte inmiddels tot alarmerende hoogte is gestegen. Ik kan een gemene glimlach niet onderdrukken. Zij is gelukkig niet de enige die moeite heeft met het ‘vrijparkeerworstelen’!

Ergens snap ik het niet want er zijn wel vrije plekken, maar blijkbaar niet vrij genoeg voor haar. Eindelijk rijd ze tergend langzaam verder om vervolgens vol op de rem te gaan staan.
Goh, zou ze het hier proberen? Ze sprint met haar auto een eind achteruit alsof ze een enorme aanloop moet nemen. Ik houd mijn hart vast.
Maar nee, ze rijdt stapvoets richting parkeerplek en draait langzaam in, remt, stopt en gaat weer achteruit, weer centimeter voor centimeter vooruit. Helemaal over het stuur hangend kijkt van links naar rechts alsof ze naar een tenniswedstrijd zit te kijken. Ik zie haar binnensmonds vloeken.
Maar in plaats van helemaal in te rijden rijd ze de auto wéér achteruit.
Met zweetdruppels op haar voorhoofd zie ik haar denken: “Ik krijg dit kreng niet recht genoeg”. Jemig, doe mij ook zo’n Suv auto.
Nog maar eens langzaam vooruit dan. Een parkeerhulp zou bij haar ook niet hebben geholpen want die waarschuwt alleen voor dreigende botsingen aan de achterzijde. Volgens mij vertrouwt ze dat vervelende parkeermekkeraartje helemaal niet.

Ja hoor, uiteindelijk, weer zo’n kwartier verder, staat het bakbeest eindelijk op zijn plek. Het is nu alleen nog een kwestie van er uit zien te klimmen.
Waarschijnlijk via de achterklep!
Lijkt mij reuze leuk om dat eens te zien. Daar gaan wij echter niet op staan wachten, rijden 4 plekken verder en zetten onze auto moeiteloos op een lege parkeerplek. Het kan dus wel!

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ja haha dat zie je vaak gebeuren, ik kan niet links inparkeren met mijn blinde oog, rechts gaat moeiteloos heeft mijn man de rijinstructeur me goed geleerd zonder speldje, gewoon achteruit tot je de achterbank van de auto naast je ziet inparkeren tot je neus van de auto in het midden van de weg staat en dan rustig verder inparkeren
Mijn moeder vertelde ooit dat een vrouw haar auto in probeerde te parkeren. Ik weet niet of ze het achteruit of vooruit probeerde, maar dat het niet lukte was wel duidelijk.

Het hilarische was dat mijn moeder in de bus zat. De buschauffeur was de rust zelve. Hij ging met zijn armen over elkaar zitten en pakte een boterham om die op te eten. De arme vrouw werd roder en roder. Die buschauffeur had even uit kunnen stappen om die auto voor haar in te parkeren. Was ze helemaal rood geworden, haha.
Hahahaha, je meent het.
Ja, ik heb het echt niet zelf bedacht. Mijn moeder zou dat soort dingen ook niet bedenken. Ik zie het wel helemaal voor me.
Jij weet het altijd zo humoristisch te vertellen. En ik ben heel erg blij dat ik nooit maar dan ook nooit last van inparkeren heb. Ook niet in de parkeerkelder van mijn werk. Een fiets kun je overal kwijt, ben ik even blij.
Slimme vogel ben jij.
tegen Theun50
1
Ach ja... meer een gevaar op de weg met een auto, geen rijbewijs hebben en niet de centen om die te halen. Maar ik mis het ook niet trouwens. Mijn leven is een stuk gemakkelijker en zeker heel wat goedkoper zo.
Wij hebben ook geen auto meer, wij laten ons rijden. De rest doen wij op de fiets, net als jij.
Hier net zo, onze chauffeur is hier met tien minuten. Dan ga ik maar eens echt rijden. Op een paard wel te verstaan. :)
Heb je rekening gehouden met het vrouwelijke brein? Onder andere ik weet dit artikel enorm te waarderen en heb toch moeten lachen, heel hard. Maar..........helaas herken ik me wel in het beschreven onhandige gedrag. Maar gelukkig nog niet zo erg!!! (haha)
Met het vrouwenbrein is niets aan de hand, het zit'm meer in de motorrieke handelingen (denk ik).