Ik wil je terug! (twee gedichten)

Door Appelpit gepubliceerd op Wednesday 03 September 21:08

Uit elkaar...  Zij ergerde zich dood aan zijn rommel en aan zijn monopoly op de afstandsbediening.  Hij had schoon genoeg van haar gezeur en bemoeizucht. Toen ze uit elkaar gingen was dat een opluchting. Maar na een tijdje was het niet leuk meer. Zij wil hem terug. Hij wil haar terug. Waren al die ergernissen nou echt zo onoverkomelijk?

Zij: 

Hier zit ik in mijn eentje in mijn opgeruimde kamer,

En nergens liggen kranten, haren, nagels om me heen

Dus eindelijk een einde aan die irritante rotzooi

Geen sport op de teevee. Maar o, wat voel ik me alleen

 

Ik ergerde me altijd zo als jij weer zat te zappen,

En dan weer kijken bleef naar dat gezever over sport

Ik kon er echt niet tegen als je winden zat te laten

Of smerig zat te eten en te likken aan je bord

 

En nu zit ik aan tafel tegenover een bos bloemen

Die ik mezelf gegeven heb, omdat ik treurig was

Ik eet met mes en vork en niemand snoept er uit de pannen

En niemand schenkt er drie keer wijn in zijn ‘te kleine’ glas

 

Ik mis je vuile sokken in een hoekje van de kamer

Ik mis de zweetlucht van je shirt waarin je hebt gerend

Ik mis je leeslamp die me stoorde als ik ’s nachts wou slapen

Ik dacht dat ik het haatte, maar ik was het zo gewend

 

Wat doe je nu je weg bent: ga je met je vrienden stappen?

En kijk je naar de vrouwen, want je bent ten slotte vrij…

Of mis je me een beetje, wil je er eens over denken

Om het weer te proberen samen, hier, terug bij mij!

67caf966cb3e0f803045d924221132c5_medium.

Hij:

Dat was het dan, nu zijn we uit elkaar

Geen ruzies meer, geen tranen, geen venijn

Het was niet leuk meer samen, het was klaar

Ik zag er tegenop om thuis te zijn.

 

Dus zit ik hier tevreden aan het bier

En niemand die iets moeilijks van me wil

ik zet de televisie lekker hard

want anders is het wel een beetje stil

 

Mijn scheermes ligt gewoon waar ik het liet

En niet vol blonde stoppels bij het bad

Er zit geen lippenstift meer aan de vaat

En niemand zegt: je voeten stinken, schat

 

Nee, niemand zegt er ‘schat’; ik ben alleen

Dit is mijn huis, ik doe mijn eigen zin

En niemand die zich ergens mee bemoeit

Al ga ik heel de nacht mijn bed niet in

 

Dat bed dat daar al uren op me wacht

Maar nee, het is zo leeg, ik ga nog niet

Ik drink nog wat, ik denk een beetje na

Aan alles wat ik bij je achterliet

 

Ik denk aan lieve dingen die je zei

En weet ineens dat ik je heel erg mis

Ik wil je graag terug, terug bij mij

Omdat het samen zo veel leuker is

9c258a0df46bcc7661308a11b8e1dae6_medium.

©Appelpit

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
prachtig! uit het leven gegrepen
-.-.--
(in klank: 'da de da de da da')

Bijna goed, het is het morse teken voor '!'
Het UITROEP-teken.
Kwam zomaar in me op tijdens het lezen van je tekst.

'de da de da de da de' (= leesteken punt)

Je deed het weer supergoed
Héél mooi
Mooi geschreven.
Heel mooi
Vind ze mooi.