Een verdoofd leven in verval (1)

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Tuesday 02 September 23:55

Een vervolgverhaal, het moet er eindelijk eens van komen. Het zit al lang in mijn hoofd, zonder structuur. Ik dwing mezelf om te ontdekken of er meer in zit. Een ruwe versie van een boek? Heel ruw dan en dat zal ook gelden voor mijn taalgebruik.

 

Eerste deel

Yihla moja, yihla moja
The man is dead, the man is dead

(Peter Gabriel - Biko)

 

Alsof we doorgeslikt worden. Een nauwe gang, als de slokdarm van een walvis. Het is hier warm, het is hier vochtig. Drukkend heet en het kabaal is oorverdovend. Het gejoel intimideert me. Ik baal van mezelf. Ik had me nog zo voorgenomen om er niks van aan te trekken. 
Wat een vreselijke putlucht! Verschraald bier, ranzig okselzweet en iets met de geur van ammoniak. Oud kruiszweet in spijkerbroeken. We moeten zitten, gehurkt. We krijgen een donderpreek. Het zweet parelt langs mijn slapen, mijn natte hoofdhuid jeukt. Mensen voor me krijgen een plens bier over zich heen. Ik hoor het hese geschreeuw dat we maar een stelletje kutfeuten zijn die hun bek moeten houden. De jongen naast me weigert. Hij is mager, spichtig en langer dan ik. Zelfs gehurkt kan ik dat zien. Hij kijkt me aan, trekt zijn blonde wenkbrauwen op en fluistert samenzweerderig. "Eigenlijk zou ik nu een oorverdovende scheet willen laten. Maar in deze atmosfeer valt dat toch niet op. Beter ophouden voor het maximale effect." Ik kan mijn lachen niet houden. Het gescheld en gejoel maakt ineens totaal geen indruk meer.

Nogal platvloers, mijn kennismaking met Gert. Tamelijk nogal. Ik heb een brok in mijn keel als ik terugdenk aan die middag. Die middag toen ons leven begon, nu meer dan twintig jaar geleden. Dat zoete, ranzige leventje als "het student", toen de wereld ons toelachte, toen niets te gek was, maar wij wel. Wij wel, ja. Ik herinner me de broek die ik toen aan had. Een uiterst correcte bandplooi met plinten. Met steekzakken, diep genoeg om boodschappen bij de Appie te doen zonder plastic plebejerstasje. Bizar dat ik daar aan terugdenk. Als ik mezelf in de spiegel zie, weet ik dat ik dat verrekte ding niet eens meer over mijn reet zou krijgen. Ik ben vet geworden. Heel langzaam, maar wel gestaag. Gewoon aan alle kanten dichtgeslibd. Kleffe kliederige klei. Ik ben ook anders gaan ruiken.

18d75e973a6c66dea53e5c4bf79e3cbe_medium.

Ik hou het kaartje in mijn handen. Gisteren ontvangen, nu al grijsbruin beduimeld. Ik blijf er naar kijken. "Maar nu is hij dood!" "Yihla moja, yihla moja, the man is dead, the man is dead". Ben Cramer en Peter Gabriel. De Clown en Biko. Ik hoor het gelijktijdig, het tettert door mijn hersenpan.
Ik hoor het Gert zeggen, een week later, na ons kamp. "Dus dit is Sanitas. Ooit zullen ze zeggen: Ach, dat is toch die vereniging waar Gert van Santen ooit lid van was!" Speels en triomfantelijk, met geveinsde arrogantie. Arrogantie met een glimlach. We drinken er op. Twintig jaar later is er niets van terechtgekomen. Ik ben zowat de enige van onze vereniging die hem zal herinneren. De crematie is overmorgen. 

Kleine Kirsten komt de kamer binnen, in haar beertjespyjama. Ze kruipt op mijn schoot en aait mijn neus. 
"Papa voorlezen?" 
Ik aai haar over haar rug. Ze fronst haar voorhoofd, kijkt me ernstig aan en veegt heel teder onder mijn oog.
"Traantje", zegt ze een beetje verbaasd. "Papa verdrietig?"
Ik slik wat weg, glimlach en begraaf mijn gezicht in haar bruine krulletjes.
"Nee, papa is niet verdrietig. Papa had iets in zijn oog. Dat is alles."

 

 

Meteen door naar het vervolg? Dat kan hier

Reacties (28) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik heb je artikel gelezen over feuilletons. Ik moet meestal daarvan niks hebben, ik heb het geduld daarvoor niet. Ik wil in een leestrance komen en tot diep in de nacht lezen. Waarom, omdat ik ervan geniet.
Die feuilletons is lezen in stukjes en daar heb ik moeite mee. Maar laat ik deze eens proberen. :)

Het begin is zeer interessant. Je beschrijft de studentenscène lekker mooi. 'Oud kruiszweet in spijkerbroeken' vind ik de prachtigste beschrijving in dit stuk.
Verder kan ik er natuurlijk niet meer over zeggen, het is nog maar het begin.

Een paar opmerkingen: Feuten en Plejebertasjes. Misschien is het omdat ik een Belg ben, maar wat betekenen die termen?
Die 'the man is dead!' is prachtig. Ik weet niet waarom, misschien door de hypnotiserende afrikaanse klanken ervoor. Doet me denken aan het gezang en getrommel in de jungle bij de vuren gezet naast het graf.
Tenslotte, de overgang van de jonge student naar de dichtgeslibde man is zeer abrupt. Niet echt storend, maar misschien had je de studentengedeelte wat meer moeten uitwerken, maar misschien ook niet.

Dat was het. Morgen lees ik nog een stukje. :)
Ik vind feuilletons erg frustrerend om te lezen. Maar dan weet je wel dat er nog vervolgen komen. Het wordt pas erg als je een kort verhaal leest, jij voelt dat hier veel meer in zit, maar de schrijver zegt "ja, misschien, ooit".

Feuten? Nulde/Eerstejaars studenten.
Plebejerstasje? Zo'n lelijke plastic tas van een supermarkt. Mensen van stand (of vermeende stand) lopen daar niet mee over straat.

Dit zijn nog allemaal schetsen, wel chronologisch. Het uiteindelijke verhaal gaat wel boordevol flashbacks zitten.
Dat is ook weer waar. En ik vrees dat ik weleens, in gedachten dat antwoord heb gegeven. :)

Bedankt voor die vertalingen. In België noemen we die feuten, denk ik, schachten.

Flashbacks zijn interessant voor de lezer omdat ze diepgang geven, maar je moet wel opletten dat je daarmee het verhaal niet laat verslappen.
Er zijn hier nog meer schrijvers die dat doen. Ik zelf ook...

Juist! Schachten! Dat heb ik wel eens gehoord, in Leuven, geloof ik.

Nee, daar heb je gelijk in. Ze moeten het lopende verhaal aanvullen, verdiepen. Of het echte verhaal moet zich in die flashbacks afspelen, maar daar kies ik niet echt voor.
Mooi begin! Series volgen durf ik nooit te beloven, dat weet je wel, maar ik doe mijn best.
Ik zou het heel erg leuk vinden als je het vol kan houden. :-)
super ... ik ga het zeker volgen!
Al wacht ik soms tot ik 2 delen na elkaar kan lezen.
En dank zij de reactie van karazmin weet ik wat een plebejerstasje is.
Leuk! Even een tipje van de sluier? Ze gaan ook nog een keer of twee naar België. Ik was ooit in een disco net buiten Leuven en ik verbaasde me over de "kuskesdans" op "La Bamba". Ergens halverwege jaren '80. :-)
Tof zeg!!
Wij zijn pas thuis na ene 2-daagse uitstap.
Ik kom morgen verder lezen ... beloofd!!!
haha ... de kuskesdans heb ik al zo vaak gedanst :-)
Haha, leuk!
Ik herinner me het ineens weer goed. Het was toen geloof ik de grootste disco van België, volgens mij op het terrein van Stella Artois. Te lang geleden... :-)
Ja hoor, kom er maar mee af, met de rest. Hier lust ik wel pap van...Lekkere stijl en het hapt lekker lang en ranzig weg ook...
Het zal natuurlijk niet alleen studentikoze bras- en ranspartijen zijn, maar ze spelen wel een rol.
Ik zit nu al op het puntje van mijn stoel ( nou ja figuurlijk dan) Ik ga het zeker volgen.
Leuk! Ik schrijf vanavond eerst even een ander verhaal (vrijwillig strafwerk). Morgen ga ik weer verder.
Wat fijn om wat meer vervolgverhalen te zien op Plazilla, ben benieuwd naar je vervolg!
Elke dag een stuk, dat ga ik niet redden. Ik heb alleen een hoop anekdotes in mijn hoofd en een vage verhaallijn. Ik ga gewoon op reis... ;-)
Ben er alvast weg van, laat maar komen dat vervolg
Dank je, working on it!