Als je dit leest, beleef je het ware ‘Aha’ moment.

Door Theun50 gepubliceerd op Tuesday 02 September 16:44

Nou wil ik niet vervelend beginnen, maar je kent ze vast wel. Die figuren die altijd wel ergens over lopen te mekkeren, te zeiken of te zaniken. Zittend of liggend kan dit natuurlijk ook.
Niettemin, sommige figuren lijken voortdurend in een soort ‘klaagstand’ te staan.
Door hun continu rondspuien van negativiteit praten ze zelfs de meest optimistische mensen zodanig de put in, dat er van hun geluksgevoel maar nauwelijks iets overblijft.
Ik geef ruiterlijk toe dat ik ook wel eens in een ‘klaagstand-modus’ heb gezeten.

Een poos geleden las ik mijn kleindochter voor uit het boek van Winnie de Phoe en raakte gefascineerd door de onbezonnenheid van Tijgertje en de altijd klagende Igor. En nog een paar van die akelig zeikende bloedzuigers. Dat zette mij aan het denken.

Volgens mij zijn er drie soorten bloedzuigers:
In de eerste plaats, de lanterfanters. Dat zijn van die figuren die niet eerlijk hun deel van het werk doen en soms met opzet een slecht resultaat afleveren, wat dan weer de schuld van de ander is. En je word doodmoe van hun negatieve manier van aandacht vragen.

Dan hebben we nog de hufters. De categorie die geen respect voor anderen heeft, voortdurend lopen tarten, altijd kritiek hebben en zich onfatsoenlijk gedragen, anderen expres in verlegenheid brengen door kwaadaardige roddels te verspreiden. Ze pesten en commanderen en pronken graag met andermans veren, waarbij ze noodzakelijke informatie achterhouden en bij elke conversatie willen domineren.

De ergste soort zijn wel de kankeraars. Altijd zijn ze ongelukkig, pessimistisch, angstig en zoeken steun bij anderen. Hun negatieve emoties zijn besmettelijker dan de positieve van anderen, daarnaast houden ze ook langer aan.
Één enkele kankeraar kan de stemming van een hele groep positievo’s beïnvloeden. Want waar ze ook maar opduiken, ze verpesten de sfeer voor iedereen.

Tijgertje en Igor.
Igor is nou typisch het prototype van een kankeraar. Je weet wel, de ezel uit de verhalen van Winnie de Poeh. Hij is o zo pessimistisch, altijd somber en gedeprimeerd. Waarschijnlijk loopt Igor daarom altijd met zijn hoofd omlaag.
Kijk maar eens naar de plaatjes in het boek.

Tijgertje is juist het tegenovergestelde. Tijgertje is de kleine onbezonnen en hyperactieve tegenhanger van Igor. Hij is misschien een beetje gek, maar altijd vrolijk en houd juist van dat blije rond stuiteren.
Ik denk dat Tijgertje niet alleen een overdosis optimisme heeft maar waarschijnlijk ook ADHD.

Tijgertje kan de verleiding niet weerstaan om Igor voortdurend, met al z’n capriolen, op te vrolijken. Sommige positieve mensen proberen dit ook, maar mijn devies is: probeer het maar niet, want je kunt andermans stemming niet veranderen. Weet je waarom niet?
Dergelijke figuren (Bloedzuigers) worden meestal juist minder stellig in hun negatieve uitspraken als ze in de gaten krijgen dat de ander hun uitgangspunt erkend in plaats van aanvalt of weg redeneert.
Deze zin heb ik overigens niet zelf bedacht, het is een advies van auteur ‘Gretchen Rubin’: The Happiness Project
Ik heb het (vertaalde) advies van Gretchen gelezen en beleefde het ware Aha-moment.

Ik kan het scenario zo voor u uittekenen.
De bloedzuiger: die kijkt altijd met gefronste wenkbrauwen de wereld in, mondhoeken naar beneden en een gepijnigde blik op zijn gezicht.
Ik: “Héé, hallóóó!, hoe is t’ie?”, met een glimlach van oor tot oor.
Bloedzuiger: “Ach, niet zo goed.”
Ik: “Och, jóh! Dat zal allemaal wel meevallen, toch? Man, moet je zien wat een heerlijk weer het is. Lekker toch, zo buiten in de zon?”
Bloedzuiger: “Ik heb een hekel aan het warme weer. Het felle zonlicht doet pijn aan mijn ogen en ik loop te zweten om niks. Ik zal blij zijn als het eindelijk afkoelt.
Geef mij maar regen maar.”
Ik: “Ha, ha! Leuke grap! Maar nu even serieus. Het is toch zalig dat het nu zo lang licht is? Kun je tenminste nog lekker veel buiten doen. Bijvoorbeeld een terrasje pakken, een eindje fietsen of lekker wandelen. Er gaat niks boven een lange zomeravond, vind je ook niet?”
Bloedzuiger: “Ach, flikker op. Ik kan niet slapen als het nog zo lang licht is en daardoor word ik nog vermoeider als ik al was. En dan die verrekte rot muggen. Daarom zul je mij ’s avonds ook niet buiten zien, voor geen goud! Ik kan niet wachten totdat de klok weer wordt verzet. Ik vind sowieso dat de zomer altijd te lang duurt, dus ik snap niet wat jij er aan vindt. Ik haat de zomers.”
Ik: “Euh…”

Het gebeurt mij niet zo vaak, maar ik ben even sprakeloos. Al mijn pogingen om dit soort bloedzuigers te overtuigen om optimistisch in het leven te staan, ben ik altijd blijven promoten. Maar nu blijkt dit dus fout, helemaal fout te zijn.
Mijn advies aan alle Tijgertjes? Accepteer dat je de ander niet (altijd) kan veranderen of bekeren.
Maar misschien, héél misschien, zal Igor ooit zijn kop een beetje minder laten hangen.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
aha moment
Dat komt mij allemaal zo bekend voor...;-)
Ik geloof ook dat je ze beter even gelijk kunt geven, razendsnel gedag zeggen en lekker alleen verder in hun eigen vet laten gaar stomen, want je wordt doodmoe van die uitvreters...
ach zwijg me van zulke mensen, ik heb er een HEKEL aan.
heel mooi geschreven artikel Theun
schitterend werk!
Dank je Chris.
Super je best op gedaan mooi artikel , graag gelezen!!
Thanks.
Aha.....;-)
Ik heb liever te doen met iemand die wel eens doet morren als iemand die alles van tafel veegt, alles afdoet met een dooddoener, waar het optimisme van afdruipt en last hebben van ADHD daar krijg ik nou slechte zin van.