x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

En ineens zijn ze weg, zomaar verdwenen, met de noorderzon vertrokken.

Door Theun50 gepubliceerd op Monday 01 September 15:35

Ondanks het feit dat ik zelf uit een boeren milieu kom, wist ik dat deze dag een keer zou aanbreken. En toch word ik er elke keer weer onaangenaam door verrast. Waar ik het over heb?
O, sorry. Ik heb het over koeien! Koeien? Jawel, koeien!


De boer heeft mijn (eigenlijk; zijn…) koeien uit de wei gehaald en op stal gezet. Gisteren stonden ze er nog. Verdorie, ik mis ze nu al! En ik weet zeker dat ze daar de komende maanden met chagrijn zullen verblijven. Levend op kuilvoer, hooi, briks en gesneden suikerbiet met meel.

Kijken naar die vreedzaam grazende herkauwer geeft rust. Er is niets zo ontstressend als het observeren van die zwartbonte en roodbonte zuivelleveranciers. Maar liefst zesentwintig van die melkdames bevolkten het sappige weiland achter ons huis. In het vroege voorjaar, als de dames in de wei staan, zoek ik ze regelmatig op als ik naar buiten ga. Aan de rand van de weide even lekker uitwaaien, mijn hoofd even leegmaken. En mijn grazende vriendinnen? Ze waren er elke dag. Hebt u wel eens het geluid gehoord dat ze maken als ze gretig het malse gras lostrekken? Of als ze liggend aan het herkauwen zijn?
Nee? U weet niet wat u mist!

Van dichtbij gezien hebben koeien prachtige grote ogen, met van die onopgemaakte jaloersmakende lange wimpers. Sommige vrouwen hebben snorren, koeien niet. Dankzij de koeien verscheen er altijd een glimlach om mijn lippen, ongeacht in welk humeur ik op dat moment was. Alleen al hun serene aanwezigheid maakte mij blij.
Tientallen keren heb ik ze ademloos gade geslagen als ze uit de donkere stal werden bevrijd en met vreugdedansjes naar het frisgroene lentegras huppelden.
U zult er verbaast van staan te kijken dat deze, toch wat log ogende dieren, zo sierlijk en koddig kunnen dansen.
Terwijl ik dit schrijf, word ik er zelf weer acuut vrolijk van.
Tijdens de afgelopen warme zomerdagen heb ik regelmatig staan kijken hoe mijn vriendinnen gezusterlijk aan de rand van de wei in de schaduw van de bomen lagen. Berustend, hun kaken eindeloos kauwend, hun oren af en toe gespitst en hun staarten van links naar rechts zwiepend in een niet aflatende poging die vervelende strontvliegen te verjagen.

Bij een van mijn ochtendwandelingen zag ik twee touwen dwars over de weg gespannen, van de ene wei naar de andere wei. De boer was druk in de weer om de koeien naar een andere wei te loodsen. En ja hoor, daar kwamen de dames, in filevorming de weg overstekend. Dat ziet er zo idyllisch en landelijk uit, en het ruikt ook zo naar vroeger. Naar de jaren zestig.
En dan de boer, gestoken in de onvermijdelijke blauwe kiel en op onvervalste klompen. Nee, een boer houdt niet van modieuze motiefjes maar van een degelijke blauwe kiel en de echte ‘diehard-boer’ draagt ook een onvervalste corduroy broek onder zijn blauwe kiel.
Een kombinatie van niks natuurlijk, maar dat zal de boer een rotzorg zijn.
Als het maar lekker (ruim) zit en daarmee in zijn koeienstal en de wei kan rondrennen. Of de boer al zijn koeien kent? Tuurlijk, het stikt er van de genummerde Bertha’s en elke Bertha heeft haar eigen karakter en volgens de boer zijn ze best slim. ‘Soms zit er wel eens een stom rund tussen, net als bij de mensen’, zegt hij lachend.
‘Gezonde en blije melkkoeien geven niet alleen veel melk maar zijn ook nieuwsgierig en attent en lopen of rennen in de ‘vrije’ stal of in de wei, net als ik’.
Er is in de loop der jaren behoorlijke wat tijd en aandacht besteed aan het “speel-en-onderzoek-gedrag” van melkkoeien. De koeien leren snel en onthouden waar ze kunnen eten, kunnen drinken, waar ze worden gemolken en waar ze uit de stal of uit de wei kunnen! En ze zijn ook slim genoeg om te onthouden waarvoor ze worden beloond of bestraft. Hoezo, koeien zijn dom!

Enkele jaren terug las ik een verontrustend koeienbericht. Een of andere melkveehouder beweerde in een artikel dat in 2020 maar liefst 80% van de Nederlandse koeien niet meer in de wei zullen zien, waarbij hij er doodleuk aan toe voegde: ‘Daar moeten wij niet moeilijk over doen.’
Wat niet moeilijk over doen, dit is werkelijk verschrikkelijk! ‘De boeren moeten steeds groter worden om het inkomen op peil te kunnen houden. Dat betekent meer koeien en dus grotere melkveehouderijen. Ja, en dan wordt het moeilijker om de koeien nog buiten te laten grazen. De loopafstand tot de melkmachine wordt te groot en daarnaast wordt het een baggerzooi als je zoveel koeien de wei in stuurt. Daar heb je zeker een half jaar grasschade van. Als je daar ook de strenge mestregels bij optelt dan is het aantrekkelijker om koeien maar binnen te houden.’
Ik kan daar niet mee leven. Als je aan de koeien komt, dan kom je ook aan mij!

Ik wil, net als FrieslandCampina, dat het buiten grazen van onze koeien een kenmerkend deel uit gaat maken van ons “Nederlandse cultuurlandschap”. Ik wil daarom best iets meer betalen voor een liter ‘weidemelk’ van echte ‘buitenloop koeien’.

Reacties (22) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Scharrelen met de echte koe, dat doet er alles toe
Mooi zo. Cows rule!
Absoluut mee eens!
Prachtig, dit is een ...precies hoe jij het geschreven hebt!
Eh, ja? O!
De natuur in het algemeen hoort buiten te zijn.. en in vrijheid te leven.
Het echte natuur leven is niet meer en moet hoog nodig terug.
Mooi geschreven Pa.. :-)

Thanks man.
Koeien horen buiten te lopen zolang ze kunnen
Schitterend geschreven!
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Dank je wel.
Koeien kunnen buiten grazen tot aan de eerste nachtvorst. Met al die regen moet er nog voldoende gras op de weilanden zijn - dat lijkt mij dus geen echte reden. In september nog maaien voor kuilvoer is volgens mij ook onzin, maar ik ben natuurlijk geen boer. Volgens mij kun je een weiland waar de hele zomer koeien gelopen hebben niet eens meer maaien - veel te ongelijk de bodem.
26 koeien: dat is niet zo veel, en ze op stal voeren kost natuurlijk ook geld. Vraag hem eens hoeveel hij hiermee denkt te besparen. Als dat maar een paar honderd Euro zijn zou ik een actie starten en met de pet rondgaan in de buurt. Misschien hebben de dames wel meer vrienden dan je denkt?