De ice bucket challenge laat zien hoe de zorg echt in elkaar steekt.

Door Duukgait gepubliceerd op Sunday 31 August 21:41

Het is een werledwijd fenomeen, de A.L.S. Ice Bucket Challenge. Mijn hele tijdlijn op facebook wordt gebombardeerd met mensen die leuk een filmpje hebben gemaakt waarbij ze een emmer gevuld met water en ijs over zichzelf heen gooien. 99591846e976cd4bbcff738a884d51f5_medium.Groen en geel erger ik me hieraan. Natuurlijk het effect dat het koude water heeft zal misschien een kleine weergave zijn  van hoe een ALS patiënt zich moet voelen, maar ik durf te wedden dat negentig procent van deze mensen niet weten waarom ze het doen en laat staan dat ze al een donatie hebben gedaan.

Ice Bucket Challenge laat zien wat er mis is in de zorg.

Met meer dan 2.5 miljoen video's die zijn upgeload naar facebook is het de stichting gelukt om 1 miljoen euro aan donaties op te halen. Het illustreerd dat verre weg de meeste personen dus wel zeggen dat ze een donatie doen, echter laat de praktijk wat anders zien. Jammer maar helaas het is niet anders. 

Persoonlijk zie ik liever dat de medicijnenfabrikant zijn werk eens gaat doen, zorgdragen voor de nederlandse inwoners. ALS is een serieuze ziekte, mensen gaan er aan dood, en toch wordt er maar weinig onderzoek gedaan. Dan kun je gaan twisten over de haalbaarheid van eventuele onderzoeken en zeggen het aantal Nederlanders dat deze ziekte heeft weegt niet op tegen de kosten van een onderzoek.

Ik snap ook wel dat er enorme kosten zijn verbonden aan een dergelijk onderzoek, maar om te zeggen dat de kosten niet opwegen tegen de baten vind ik toch echt korte termijn denken. Elk jaar komen er weer nieuwe mensen bij die aan de verschrikkelijke ziekte ALS leiden. Jaar in jaar uit zijn er nieuwe gevallen die dan behandeld kunnen worden met een medicijn dat alleen maar kan ontstaan door onderzoek te doen. Dat betekend dus ook dat er jaar in en jaar uit verdiend kan worden aan de medicijnen. En natuurlijk geld dit voor meerdere ziektes die op termijn best te behandelen kunnen zijn mits er onderzoek naar wordt gedaan.

Geld op korte termijn is belangrijker dan zorg.

Om de hierboven beschreven reden kan ik mij dan ook zo kwaad maken. De korte termijn planning van deze bedrijven is alleen goed voor de aandeelhouders, de mensheid is er niet bij gebaat.

Als voorbeeld neem ik nu even medicijnfabrikant Roche, het bedrijf is de grootste fabrikant van kankermedicijnen in de wereld. In 2012 behaalde het bedrijf een netto winst van omgerekend bijna 7.86 miljard euro. Je leest het goed het is een miljarden spel. 

Nu zullen de commisarissen ongetwijfeld een vorstelijk salaris opstrijken, maar dan nog zal er voldoende overblijven om onderzoek te doen naar een aantal ziektes die minder voorkomen en waar dus minder op verdiend wordt.

Hetzelfde doet zich voor bij zorgverzekeraars. Als burger wordt er steeds meer gevraagt aan premie, en tegelijkertijd worden er nog steeds vorstelijke bonussen betaald aan de heren in dure pakken.

Tijd voor verandering.

In mijn ogen is de tijd dan ook meer dan rijp om een verandering te bewerkstelligen in de zorgindustrie. De topmannen kunnen net zo goed leven met de helft van hun salaris in mijn ogen. Ik verdien nog geen ton in het jaar en ook ik kan prima rondkomen.

In mijn ogen is het tijd om de inkomsten goed te gaan besteden, de algehele gezondheid van de mens zal het ten goede komen en de zorgkosten zullen ook niet meer de pan uitreizen.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik sluit me helemaal aan bij je woorden.