De geroepene, deel 33 de blauwe dood.

Door San-Daniel gepubliceerd op Saturday 30 August 19:08

images?q=tbn:ANd9GcRLHV0ojD6x1DPAmqTzEr1

'De Duc is het minste op dit moment dat ons kan overkomen,' zei Boismont ernstig. 'Als hij sterft is het probleem opgelost. Als ik aan zijn hof werk en hij sterft dan wordt het tevens mijn probleem. Een probleem dat hij  zelf opgezocht heeft en veroorzaakt heeft en dat zich binnen nu en een maand zal aankondigen.' 'Ik heb het over grote problemen, over Azíe, de Engelsen en een vreselijke ziekte die ons nadert zonder dat mensen dat beseffen. ' 

'De Engelsen rukken op een hebben een geheim wapen, dat onoverwinnelijk is. Zij kunnen ziekte naar een plaats sturen. Een ziekte die een hele stad uitroeit. Hoe kan dat nou vroeg Eva? Mensen zijn genadeloos in tijden van oorlog, antwoordde haar vader en grijpen naar welk middel dan ook om hun vijanden te vernietigen.' 'Hoe werkt dat wapen,' vroeg Jean?' 'Het schijnt dat zij een lijk over de muur schieten met een soort enorme katapult.' 'Nou ja,' zei zijn dochter, wat respectloos. 'De mensen worden blauw en sterven dan,' zei Boismont. 'Hoe weet u dat vader, 'vroeg zijn dochter? 'Van een collega uit Avignon,' antwoordde de arts. 

'Maar laat ik het completer vertellen. Een paar Italiaanse schepen die handel dreven met Turkye kwamen onderbemand aan in de haven van Marseille, met hun goederen en specerijen. In de paar dagen zeiltijd was de halve bemanning aan boord gestorven en op zee 'begraven'. Ze leden ineens aan hoge koorts, gingen onzin uitkramen en werden blauw.' 'Hoe bedoelt u blauw,' vroeg Jean. 'Ja, dat weet ik niet, ik herhaal wat ik gehoord heb,' zei Boismont.

images?q=tbn:ANd9GcTHQq77j6wuLiLOMGuNQwb

'Het schip werd gelost en drie bemanningsleden stierven tijdens die werkzaamheden. Ze zaten ineens onder de builen, braakten onzin uit en stierven binnen twee dagen. Een kennis van mij uit Avignon, was op bezoek bij zijn zuster in Marseille en hoorde hier van. Toen hij naar de haven wilde gaan om polshoogte te nemen, was dat deel van de haven afgegrendeld.'

'Het bleek dat inmiddels de hele Italiaanse bemanning gestorven was en dat de schepen die er naast gelegen hadden, ineens ook zieken aan boord kregen. De authoriteiten beseften dat iets besmettelijks hen bereikt had via het Italiaanse schip. Men zocht vrijwilligers om het schip buiten de havenhoofden te varen en het daar in de brand te steken en met een roei boot terug te komen.  Dat gebeurde en de mannen werden als helden binnen gehaald. Een dag later was de eerste ziek en die stierf de zelfde week. De havenkroeg waar de mannen na afloop gedronken hadden was daarna aan de beurt.  Binnen een week stierf de kroegbaas. Een dag of twee later zijn dochterje , binnen 2 weken werd de kroeg dicht getimmerd en werd er een bos stro aan de deur gehangen. '

images?q=tbn:ANd9GcRrdun-YctI-giVMYrFtD3

'Waarom stro,' vroeg Eva,? 'Omdat het een teken is dat je daar niet naar binnen moet gaan omdat het een huis betreft met besmettelijk ziekte'. 'Zo leer je leer elke dag wel wat,' mompelde Eva'. 'De mensen wilde er uit maar zaten opgesloten.' 'Wacht even,' zei Jean, 'met alle respect meester, waren er nog levenden in de kroeg?' 'Jawel,' zei Boismont, 'de schutters stonden om de kroeg heen met pijl en boog gereed om een ieder te doden die de kroeg wilde verlaten. Eerst werd de deur dicht getimmerd en de ramen vergrendeld en toen er niemand meer uit kon, kwamen de metselaars, die alles dicht metselde.  Na een week werd er geen gebonk meer gehoord. God had hen tot zich genomen.' 

'Meester, maar voor het dicht timmeren waren er toch ook mensen geweest in die kroeg.' 'Ja, Jean,' antwoordde Boismont, 'dat krijg je als je valse veiligheid koopt. Men heeft schuldigen gevonden en is tevreden als de onheilsplek is afgesloten, maar in werklijkheid is het schijn veiligheid. Er zijn  matrozen van andere schepen geweest, die daar gedronken hebben vóór het dicht metselen en weer uitgevaren zijn.' Hij liet zijn woorden inzinken. 'Allemachtig,' stamelde jean 'dat is een ramp.'  

images?q=tbn:ANd9GcTPG9QUY2gnSOAk67W_2sG

'Jij begrijpt me Jean, als boerenzoon, vertel me wat gebeurt er als een ziek beest met hoef en klauw zeer op de markt verkocht wordt en naar een andere plaats vervoerd wordt?' 'Dan verspreidt de hoef en klauw zeer zich, antwoordde Jean.' 'Antwoord mij nu als aankomende arts Marseille aangaande.' 'Net als bij beesten met hoef en klauw zeer, zal de blauwe ziekte zich verspreiden'. Nu ál, terwijl wij spreken, via handels routes, via kroegen en bordelen, via gezinsleden en het zal van haven naar haven gaan.' 'Dat klopt,' zei Boismont.' Cordoba ligt 160 kilometer uit de kust in Andalucia en heeft een alles verzengend en reinigend klimaat en is het centrum van medische kennis. Moge het duidelijk zijn waarom wij daar heen gaan?' 'Daarom gaat u ook langs Saliente,' zei Eva?' Ja,' glimlachte haar vader, 'daar is broeder Benedictus nu aangesteld als abt, hij is één van de mensen in de beschaafde wereld met de meeste kennis over kruiden'. 'Hij heeft dan ook zijn hele leven alleen maar in afgelegen kloosters gestudeerd.'  

De twee jonge mensen knikten. Hoe komen die Engelsen aan die lichamen, vroeg Jean, aan die lichamen van de blauw ziekte? Ik begrijp dat ik jullie beter het geheel kan vertellen, zei Boismont dat komt door de flagelanten'. 'De wat', vroegen Eef en Jean gelijktijdig. Juist, zei Boismont we maken maar eens karaf wijn open, er is nog wel wat te vertellen, deze avond.  

San Daniel 2014

lees ook deel 34 de flagelanten en de blauwe dood.

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
goed verhaal ben benieuwd wat flagelanten zijn,
Wat een afschuwelijke manieren om dood te gaan.