Titel: 'Het lichte meisje en Seneca'!

Door Taco-Veldstra gepubliceerd op Tuesday 26 August 20:41

Prelude:

Op een donderdagavond in mei 2014 ga ik naar de film:’Rien a Declarer’ de opvolger van de hilarische film Bienvenue chez les Chítes. Meestal zijn sequels minder dan het origineel en dat is nu wel heel evident. In plaats dat de humor voortkomt uit situaties en geestige dialogen is nu de lach ingeblikt. Ik verveel me hevig en na drie kwartier ‘lach of ik schiet’ besluit ik mijn stamkroeg ‘De Twee Spiegels’ te bezoeken.

Het lichte meisje en Seneca!

In  de trendy jazz bar kom ik twee vrienden van de ‘Herensociëteit’ tegen, maar ik zie ook een uitzonderlijk mooie, jonge, blonde vrouw in een hoek zitten praten met een man. Die na vijf minuten vertrekt. We kijken elkaar aan en ondanks dat ik ‘soixante neuf’ ben blijven haar ogen mij volgen. Mijn hormonen werken gelukkig nog uitstekend en ik besef dat ik op de vrijgelaten plaats naast haar moet gaan zitten.

 

Ze heeft een vreemd accent en als ik er naar vraag, vertelt ze me dat ze in Litouwen is opgegroeid. Ik besluit Engels te spreken maar mijn vrienden protesteren en zeggen: ‘ze spreekt heel goed Nederlands’ . Ze zeggen ook nog: ‘pas maar op hij is een schrijver en zal alles wat je zegt noteren’. Ze kijkt me vol bewondering met haar exquise, blauwe ogen aan en zegt:’maar dat wil ik ook’ ik smelt!  Ze heeft een perfect figuur en ze vertelt me dat ze 22 jaar is en sinds 4 jaar in Nederland woont.

 

Ze stelt me een directe vraag, ‘zou je mijn levensverhaal willen schrijven’? Ik zeg: ‘maar je bent nog zo jong’. Ze reageert door mij een verhaal te vertellen dat zo vol is van criminaliteit, foltering en prostitutie dat het fictie overschrijdt. Drie uur lang zit ze bij me en is bijna niet te stoppen met vertellen. Ik merk dat ze moe wordt en samen lopen we naar buiten. Zij moet naar Valkenbug fietsen en ik naar Katwijk, wat vlak in de buurt is. Als ik afscheid neem kust ze me en zegt bedankt dat je al die tijd naar me geluisterd hebt. Ik zeg: ‘kom regelmatig naar me toe en ik zal jouw verhaal schrijven’. Als ik naar huis fiets, ben ik euforisch, het is zo’n bijzonder verhaal en als schrijver leef ik vrij eenzaam en op een natuurlijke wijze heb ik vriendschap gevonden.

Elke week komt ze bij me en niet even maar  van de middag tot in de avond. Natuurlijk wisselen we het schrijven af met heerlijke hapjes en lekkere wijn die ik in de ochtend heb gekocht. We luisteren ook veel naar muziek die we het meest vinden passen bij het verhaal. Haar leven is wreed en misdadig mooi. Maar wat mij het meest verbaast is, dat zij van een crimineel die haar uitbuitte, Seneca’s ‘Brieven’ moest lezen. Hij schreef het op het einde van zijn leven. Een raadzaam boek  hoe je stoïcijns moet leven, bestemd voor zijn tien jaar jongere vriend Lucilius. 

Ik schrijf het verhaal waarbij Seneca  een Romeinse Stoïcijn een grote rol speelt. Elk hoofdstuk begint met een aforisme van hem, dat van toepassing is op het geschrevene. Ook speelt muziek een belangrijke rol bij elk hoofdstuk. Het verhaal van een onschuldig meisje dat al op 16 jarige leeftijd gedwongen wordt, een liederlijk bestaan te leiden.[lijden]. Maar dankzij  Seneca weet ze voortdurend tegenslagen in haar leven te overwinnen. Ze neemt zijn stoïcijnse levenshouding over, zonder dat ze het beseft!

 Het is een spiritueel, crimineel verhaal geworden. Lees, huiver, leer en bovenal geniet!     

 

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik heb inmiddels een uitgever voor: 'Het lichte meisje en Seneca'' Deadline 1 mei a.s.
Dank Zinka!
lekker bezig!!
Dank Jack!
Dank je Northwind!
Dank je Thalmaray!
Dank je wel Gildor!