Als een baksteen vallen voor het broodnodige

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 22 August 15:33

Zweeft u, zoals ik, af en toe 

ook neuriënd

door de geurende zevende hemel?

ed81378c7744b4a778c74bce7e6302b6_medium.Een luchtig geluksgevoel in tijden dat je enge dingen om je oren krijgt gesmeten. Ik denk dat het bij mij een overlevingsmodus is zodra de onvermijdelijke waarheid keihard binnen komt. Dan ga ik me te buiten aan iets totaal anders…

Bitterkoekjes bakken bijvoorbeeld, die voor het eerst van mijn leven ook nog lukken, jammiejamm.

Omdat iemand die me na staat de wacht is aangezegd door de kerel met de zeis. Onverwacht. Overrompelend. Eerst leefden we weken in angstige afwachting zonder dat degene, waar ik lief en leed mee hebt gedeeld, dat wist. Ook ik deed zo goed en zo kwaad als het ging of het erbij hoort dat ik me op het ergste voorbereidde…Tot gelukkig bleekt dat Pierlala ons enkel even treiterde, maar daarbij ook wel met de neus op de feiten heeft gedrukt: Ik kom jullie NU nog niet lastig vallen, maar… Leef---leef. Met volle teugen nu het nog kan, want ik spook wel rond en zeer dicht in jullie buurt!

Die schok was overleefd. 

De dood heeft ons dus gewaarschuwd, maar niemand verwachtte dat hij zo snel al terug zou komen. Dit maal bij de enige nicht waar ik contact mee heb. Plotseling werd het na de scan duidelijk: die vreselijke schouderpijn van de laatste vijf maanden (waar geen enkele deskundige iets desastreus in zag) was een symptoom. Van iets dat al lang woekerde. Na twee hectische weken, het branden van haar kaars, weten we dat zij niet zoveel geluk heeft als EmjE. Dat de zwarte kraai onherroepelijk zijn intrek in haar huis zal nemen. De doktoren kunnen enkel rekken en erbij blijven en geloof het of niet, mijn nicht is er blij mee dat ze nog even door mag leven...  Pottedrie nog us er an toe… Juist de laatste jaren, nadat we elkaar tijden amper nog zagen, hebben we zoveel lol. Gelachen hebben we, tot de tranen over onze wangen rolden als we onze moeders donders raak typeerden nu de bitterheid uit de woorden was verdwenen. 

Wat nu?

Juist op momenten van pure machteloosheid- je bent en blijft een buitenstaander als het om andermans sterven gaat- is het fijn om in je vrije tijd jezelf bijeen te pakken teneinde er later voor de ander te kunnen zijn… Zinvol of niet: iets nieuws leren is het tegenovergestelde van als de dood zijn voor de dood. Nieuwe vaardigheden onder de knie krijgen is opbouwend als tegenhanger, scheurt de onvermijdelijke afbraak even uit je systeem. De tijd of de inspiratie om iets creatiefs te schrijven of lezen kan ik niet vinden, maar handen en hoofd zijn aan het werk of mijn leven ervan afhangt…Ik wil niet met de gebakken peren zitten... 

Heel internet spit ik door. Op zoek naar basiskennis leer ik me een ongeluk en verlekker me aan Slavische vrouwen. Meestal zijn ze niet moeders mooiste, maar ze hebben kennis die van moeder op dochter is doorgegeven. Hun koeterwaals kan ik natuurlijk niet verstaan, maar op Youtube kijk ik mijn ogen uit hoe kunstig zij kantklossen, haken en breien met zoet en hartig brooddeeg plus maanzaad... Oh, als ik dat eens kon… In de weer ben ik... als een doorgewinterde huisvrouw... met oer, puur natuur en het broodnodige overleven. En passant doe ik mijn oven in het gloednieuwe keukentje eer aan en mag ik voorzichtig constateren dat ik eindelijk het doel heb bereikt. Wat brood en spelen betreft was de weg al veertig jaar met mislukkingen geplaveid, maar de aanhouder wint en ineens kan ik het… 

Brood bakken.

f055b5f7929166997804a6793c5009f6_medium.Ondertussen maak ik uiteraard de mafste fouten waar ik me oververhit in mijn eentje een kriek om lach… Waar gewerkt wordt vallen spaanders… hihi en zeg nou zelf… Zonnebloempitten zijn geweldig decoratief. Gisteren bakte ik volkoren brood met zonnebloempitten en verheugde me op een heerlijk, nog bijna warm, sneetje. Tot ik de goed gerezen bruine knapperige vlecht doorsneed en het begreep… hoe hilarisch. Ik verzeker je, zelfspot is zalig wanneer je als een onwetend gebakje de pitschillen blijkt te hebben meegebakken, waarvan de vezels je als een baard van drie weken aan staren. Met dit verhaal kan ik straks wel weer mijn nichtje eens aan het lachen brengen.

777fda705037f03e2020124819756d7a_medium.Inmiddels lacht mijn volkorenbrood met ontvelde zonnebloempitten plus maanzaad me toe als was ze onder de handen van de warme bakker vandaan gekomen. Niet meer te stuiten ben ik zelfs het gevecht met bladerdeeg aangegaan en het internet lonkt alweer naar mij… Over het bakken op de broodsteen. Dat wordt alom geroemd. Die dingen zijn van terracotta en schreeuwend duur. Nou ben ik niet voor impuls aankopen omdat anderen ergens enthousiast mee weglopen. Ik moet mezelf eerst bewijzen een kostbare noviteit waard te zijn…Op zoek naar alternatieven was er al een afspraak met de steenhouwerij om na het weekend een afvalstuk graniet op te halen, maar er stond voor EmjE en mij mijn allereerste zelfgemaakte pizza op het program. Raad eens wat… bij Intratuin deden ze heel veel weg dat ze aan de straatstenen niet kwijt hadden gekund…Daar lag hij naar me te roepen, driedubbel afgeprijsd, een koopje… Zo'n pizzasteen is rond, drie stokbroden kunnen er derhalve niet op, maar voor een habbekrats toch goed om het mee uit te proberen voor mijn één-persoonsbroodjes.

Van het één kwam het ander…er moest van een reststukje watervaste triplex een schietplank bij worden gefröbeld … Hup. aan de slag met zaag en vlakschuurmachine. 

d926fc4fc388ba4c44444d1e8c2928b1_medium.4175ea1cda4a4597254b1b6cce502ddf_medium.Uit het andere stuk hout kan ik wellicht nog een bord zagen om die giga grote pittige pizza, op te snijden... Hij was goed steengoed gelukt, 

Kortom...In huize Weltevree ruikt het de laatste weken naar vers gebakken broodjes in allerlei variaties plus de enige echt Amish Vriendschapscake…( het recept en resultaat zal ik vast ook eens posten)

brood bakken is geen straf

heeft de sfeer van gezond en oer

breekt de dag en leidt je af

en als het lukt staat het wel stoer

hopen op leven na de dood

terwijl het brood

de eerste keer ligt op te bollen

kan Missy haar rondje door Zijpendaal hollen…

 

Soms klopt het leven

dan toch wel weer even

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bruingebakken stenen.....vast wel lekker;-)
Ik wil er een paar reacties op geven:
:-)...:-(...en ;-)
Precies de goed, dank je wel...ik bak ze wel bruin immers...
Kei-goed van jou!Ben jaloers!