Wij zijn dat wat wij geloven

Door Yneke gepubliceerd op Wednesday 20 August 12:03

Is dit waar? Zijn wij dat wat wij geloven of geloven wij in dat wat wij zien horen en voelen?

Als nou dat horen,  zien en voelen beinvloed wordt door wat wij geloven en als dat dat wat wij geloven iest is wat wij ons aan laten praten, in hoeverre zijn wij dan dat wat wij geloven?

Wat willen wij zien en geloven en horen?

Bijvoorbeeld:

Is dat oprecht wat wij zelf zien en geloven over ons zelf of hebben wij ons  dit aan laten meten en zijn wij het gaan geloven,  zijn wij het daarom ook echt in onze beleving?

Denken wij zelf vaak niet te negatief over ons zelf en projecteren dat  dan op elke blik en woord van een ander en overtuigen wij ons zelf ervan om zeker te weten dat die ander daarom zo kijkt of lacht enz ? Is het niet onze eigen brein die ons gek maakt?

Als je eigen vrienden grapjes maken of opmerkingen over iets wat blijkbaar een gewoonte is geworden, omdat iedereen in je vrienden kring het doet en het ons  zo onzeker maakt dat daardoor wij aan ons zelf gaan twijfelen en merken hoe het die situatie die wij zelf niet meer in de hand hebben ons denkbeeld over ons zelf beinvloed ,  enkel die grapjes die zij erover maken nog maar horen en dan stinken wij voordurend en zijn wij ongelofelijk dik, als men ook nog  allerlei verhalen erbij omheen gaan verzinnen en doorgaan vertellen is ons leven geruïneerd.

Wat ben ik ? dat wat ik geloof of geloof ik wat ik hoor?

Zelf denken, doen, voelen en beleven schept het oprechste beeld over jezelf. Heb je echt last van zweetvoeten zeg het doe er wat aan , lach mee desnoods en ga verder met hoe je bent voelt en wil zijn. Ook dik, en daar weet ik alles van , geef het toe werk eraan of accepteer het maar laat nooit dat je zo in de weg zitten dat je gelooft dat het dik zijn het enige is wat jou jouw maakt, heb je er zoveel last van pak je zelf beet en stuur aan op een eigen verandering en ga verder met wie jij zelf echt bent, 

Misschien ben je altijd vrolijk geweest, ga terug op zoek naar jouw vrolijkheid.

Creatief misschien, ga frubelen en ontdek je gave.

Humor misschien bezit je dat , laat mensen lachen om jouw gekkigheid.

Laten wij geloven in dat wat wij willen zijn en hoogst waarschijnlijk worden wij dat wat wij geloven.

Negatief werkt het vaak genoeg, dus waarom niet positief ? 

Het denken en leven in een klein rondje is vaak de reden dat je niet uit bepaalde emoties kan stappen en de denkwijzes over jouw of anderen vast blijft houden, daarom is je denkveld verbreden, door anders te luisteren en te kijken en ook andere dingen te gaan beleven  een uitkomst en kan dit daadwerkelijk je manier van leven positief beïnvloeden.

Het kan natuurlijk ook zo zijn dat je graag in het rondjes denken wil blijven zitten, omdat het de veiligheid bied die zekerheid heet.

 

-Yneke-

 

 

Reacties (23) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zo is het wel
En met het ouder worden trekt men zich minder aan van wat anderen erover denken of zeggen!
Klopt helemaal ;-) dank je voor deze mooie reactie
Waar je zelf in gelooft wordt waarheid voor je. Zo werkt het ja! Gelukkig kun je kiezen voor je eigen gedachte. En je gedachten creeren je toekomst. Kies dus voor een positieve gedachte zoals: "Ik heb altijd geluk" in plaats van:: "Iedereen moet altijd mij hebben".
Mooie reactie dank je wel
''Er zijn teveel vingers die grijpen naar het eigen zijn!''

Soms (lees meestal) heb ik als ik 's morgens in de spiegel kijk dat ik het uit schreeuw van:

''TJEEEE Weeps, wat zie je eruit!''

En dan op werk komend dat er gezegd word, ''je ziet er goed uit!''
Of het is andersom.

Dat wat ik zie hoeft niet waar te zijn, en dat wat een ander ziet ook niet.

Dat de mens hier momenteel zo mee bezig is zegt eigenlijk genoeg dat wij geen sociale wezens zijn. We zijn geen kudde dieren want het maakt ons niet happy met wat we zien en voelen en ervaren.
Van nature zijn wij niet afhankelijk maar hebben ons wel afhankelijk gemaakt. We denken elke dag mooi te moeten zijn en kleding in perfectie te dragen. Ik word er althans moe van :)

Ik heb de lelijkste voeten ter wereld maar tjee wat ben ik gelukkig dat ik ze heb :) Drie volle weken op blote voeten mogen lopen tot ik weer de maatschappij in werd gedrukt waar schoenen dragen een must is :)
Tja...kunnen wij ooit wel degelijk ons zelf zijn?

Mijn antwoord is NEE! Omdat er gewoon teveel vingers zijn die naar het eigen zijn grijpen.

Prachtig artikel overigens X
Het ooit werkelijk ons zelf zijn en dan nog degelijk ook, jouw antwoord is nee. Na al die tijd dat ik jou op een manier die oppervlakkig lijkt voorbij zie komen, heb ik een intense zielbeleving ervaren van jou, dus voor degene die het wil zien denk ik dat ik een toch vrij persoonlijke wheeps in the wind heb moegen ervaren en dan volg ik met een reactie, jij komt er toch aardig dicht bij om een eigen zijn te hebben, waarvoor mijn compliment, en dank voor jouw reactie
Voel me vereerd :)

Ik tracht ook zoveel mogelijk mezelf te zijn en misschien heb ik het niet goed uitgelegd met wat ik bedoel te zeggen.
Mijzelf zijn vind ik één van de belangrijkste dingen in mijn leven, maar toch trachten heel veel vingers mij anders te vormen. Vooral door die mensen die het eigen zijn niet begrijpen of door de maatschappij in het geheel of een regering die een hele andere kijk op het leven heeft als ik. In die zin is het soms bijna onmogelijk je eigen zijn in leven te houden. Soms heb ik het gevoel van elastiek te zijn door al dat getrek van woorden. Mezelf te blijven kost me dan soms ook enorm veel energie en eenzaamheid en ik denk dat een groot deel van de bevolking hier onder kampt. De meesten onder ons kiezen dan voor de makkelijkste weg daar waar ik blijf staan.

Ik denk dat het een groot menselijk probleem is want de behoefte naar materie is enorm groot. Materie die iets in de mens zijn opvult wat ze missen zonder dat ze het zelf beseffen.
Een mooie gezegde is:

''Wat niet weet, wat niet deert!''

Misschien een Twents uitspraak, maar ik zie het als precies zoals de mensheid van nu leeft. Niet verder kijken dan je neus lang is want anders word het leven alleen maar gecompliceerd. Nieuwe schoenen brengen de mens zijn nu eenmaal meer vreugde als dan een jong boompje die licht tracht te vangen in een bos omringt door hoge bomen om toch te kunnen overleven. Ik ken maar weinig mensen in mijn omgeving die oog hebben voor dat jonge boompje. En het is juist dat jonge boompje die mij (ons) mijn Ziel laat voelen.

Nah...ben zo opdreef dat ik er beter een artikel over had kunnen schrijven :)
Goed uitgelegd en een waardevolle reactie, ik begreep het wel ook dat jij bedoelde de andere vingers die je proberen te kneden, ben blij met deze extra uitleg en die Twentse uitspraak ken ik , ben geboren en opgegroeid in Twente:-) Dank nogmaals
Mooi geschreven, maar we blijven nu eenmaal sociale dieren en zo afhankelijk van anderen en hun mening
En kiezen wij ook allemaal zelf voor, sociaal, a-sociaal en liefdevol wij zijn een weldenkend volk of doen wij ons zelf tekort? dank Wasbeer sociaal levert over het algemeen mooie aspecten en samenleving op!
Uitzonderingen bevestigen de regel :)
Heel mooi verwoord. Kan er verder niets aan toevoegen. Ze aan het denken dit artikel.
Dank je ;-)
Dank je wel voor de tips. En zoals dat hier vaker gebeurt, kwam dit artikel precies op het juiste moment :-)
Dank voor je reactie en die juiste momenten zijn de mooisten en daar ben ik jouw dan weer dankbaar voor dat je dit zegt, :-)
Ik ben in mijn plaats weer heel blij met jouw artikel :-)
Dank je wel dat doet mij goed !
Je hebt gelijk, sommige mensen vinden zichzelf perfect, mooi en knap en slank, terwijl dat in de ogen van andere mensen heel anders gezien kan worden. Er zijn ook mensen die zichzelf nooit mooi vinden, terwijl andere daar vaak anders over denken. Raar eigenlijk. Want hier kun je uit concluderen dat als je dat dat je mooi bent, het eigenlijk wel heel anders kan zijn.
Dank voor deze mooie waardevolle ractie