Soms ja echt heel soms

Door Wolf407 gepubliceerd op Wednesday 20 August 09:53

Soms ja echt heel soms is de Wolf ten einde raad

Soms ja echt heel soms weet hij even niet waar hij staat

 

Soms ja echt heel soms is hij de weg even kwijt

Of verdwijnt deze gewoon waar hij rijd

Soms ja echt heel soms voelt hij zich verlaten en alleen

En soms ja heel soms wil hij zich verschuilen onder een steen

 

Soms ja echt heel soms voelt hij zijn bestaan afbrokkelen

En moet hij alle moed weer bij elkaar sprokkelen

 

Soms ja echt heel soms voelt hij zich onbegrepen en verdwaald

Soms ja echt heel soms zit hij stil na afwijzing 1200 zoveel voor werk en baalt

 

Hij wil werken voor de kost en wil leven

Maar in dit land is er niemand die een wolf werk wil geven

Ja soms echt heel soms voelt hij zich eenzaam peddelend in deze oceaan

En toch zie je hem peddelend verder gaan

 

Want dan ziet hij weer een zonnestraaltje licht

Dan voelt hij weer de warmte op zijn gezicht

 

Dan verwonderd hij zich weer over al die mooie kleuren

En ruikt hij al die heerlijke geuren

Dan verwarmt een teder gebaar weer zijn wolvenhart

Dan overwint zijn levensvreugde het weer van de smart

 

Dan ziet hij weer al die mooie kleine dingen in het leven

Die hem de zin in het leven weer terug geven

 

Die in hem terug laten stromen alle levenskrachten

Om te strijden tegen alles wat op hem ligt te wachten

En schud hij alle negatieve gedachten uit zijn vacht

En zegt hij kom maar op ik wacht

 

Want alle tegenslagen hebben hem gesterkt en gehard

En niet verslagen of verward

 

En gaat hij met opgeheven kop door het leven

Ja soms echt heel soms zit het tegen heel even

Maar vaker toch wel mee als je met open ogen blijft rondkijken

En open staat voor al die kleine en mooie dingen die je leven echt verrijken

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het leven zit niet eenvoudig in elkaar en is zeker niet altijd prettig. Gelukkig dat je die zonnestraal en de andere mooie dingen nog kunt zien en ervan kunt genieten.
Mooi geschreven lieve wolf. Ik heb het soms ook wel heel even dat ik het niet meer zie.
Dat weet de Wolf maar al tegoed
want dat is wat hij op dit ogenblik om te overleven doet
In het weekend taxi en door de week een paar uur per dag de post
voorkomt dat hij verhongert of verdorst
Maar met maanden van 900 of 1000 euro in de maand
houdt hij zich toch wel heel moeilijk staand
met de kosten voor Huur, verzekering en gas en licht
is het eind van de inkomsten alweer snel in zicht
En is de rest om van te leven
echt een onzeker gegeven
En dat is nou wolf die verder blijft kijken met zijn mooie open ogen, prachtig gedicht en hoopvol, ik hoop met je mee dat wolf gauw weer terug op de rails is en verder rijden zal ;-)
Mooi geschreven, Wolf. Ook voor Wolven in mensenkleding is er werk. Wat dacht je van enveloppen bezorgen? In de postsector is vrijwel altijd wel werk te vinden.