Gedicht over pesten

Door Ibrilman gepubliceerd op Wednesday 20 August 03:33

Ik kwam een mooi gedicht tegen dat me erg raakt en aanspreekt. Ik wilde er wel wat over schrijven, maar ik kon niet goed de juiste woorden vinden. Nu wil ik dat proberen omdat het me bezighoudt, zeker net voor ik weer therapie heb.

Ik lever nog steeds best een gevecht, tegen sommige gevoelens maar vooral tegen mezelf. Toch kan ik wel zien waarin ik toch echt vooruit ben gegaan, vergeleken met een tijd terug. Hier ben ik heel blij om. Zo realiseer ik me soms ineens dat ik toch meer kan dan ik vaak denk. En dan zie ik lichtpuntjes die ik soms echt nodig heb als het even niet zo wil lukken.

Wat kan pesten enorm veel met je doen. Het heeft vaak ook gevolgen op lange termijn. Het gedicht geeft exact weer hoe het voor mij voelde. Toch kan ik nu ook positieve dingen erin zien: ik ben een doorzetter! Hoe moeilijk ik iets soms vind, ik blijf doorgaan, volhouden. Vandaag drong ineens tot me door: 'ik heb die periode wel overleefd!' Dat kwam best even bij me binnen, met bijbehorende emoties. Het voelde toch goed om me dit te beseffen. Ik kom dichter bij de kern, waar veel aan verbonden is. Vandaar dat het me soms erg bezighoudt.

Het is een hele strijd om bepaalde personen (1 in het bijzonder) los te laten, daar zitten heel veel nare herinneringen aan vast. De verwerking hierin staat voorop. Toch was ik in gedachten al een tijdje ergens mee bezig: ik volg iemand op een website, zij was de minst erge pester, en jaren geleden kregen we via een chat contact met elkaar. In de zin van een paar chats, meer niet. Ik kon toen merken dat ze qua karakter echt veranderd was, en toen hebben we al wat dingen naar elkaar uitgesproken. Daarin waren we allebei open en eerlijk. Ik dacht er al een tijd aan om eens contact met haar op te nemen. Ik had inmiddels gemerkt via berichten op die website dat zij het ook niet makkelijk heeft. Ik heb een berichtje gestuurd of hoe ze erover denkt om eens bij te praten. En ik schreef er ook in dat ik hoop dat ik een klein stukje van het verleden wellicht achter me kan laten. Ergens voelt het nu oke, om haar te spreken zou ik nog wel aandurven. Nu natuurlijk eerst afwachten wat zij ervan vindt. In elk geval is dit weer een stap in de goede richting. 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Weet je wat ik het moeilijkste vind?Het besef dat iemand ervoor gezorgd heeft dat ik een vreselijke tijd heb gehad,naast alle droefenis bij mij thuis werd ik op school ook nog eens gepest.Het besef dat mijn schooltijd mij ook positieve ervaringen had kunnen brengen,'t weten dat het ook zo leuk had kunnen zijn,maar dus absoluut niet was.Dat vind ik erg moeilijk.Dat er mensen zijn die jouw tijd verpesten,tijd die gezellig en steunend had kunnen zijn.
Ik weet het nog goed dat een Mentor mijn kind treiterde.
De Mentor waar je op moest kunnen vertrouwen?
En de kinderen die door dat gedrag van die Mentor meegingen doen.
Afschuwelijke periode
Ik vond dat programma Pesten echt goed
Peter van de vorst deed dat super vond ik
ik geef jou lieve groetjes en hoop dat jij iedere dag een stukje meer licht zal gaan zien daarin ,dat je alles verwerkt en een plekje geeft bedoel ik dan.
Aller eerst, wat een geweldig gedicht. Kan me als slachtoffer van jaren lang treiteren helemaal in vinden.

Dan wil ik nog zeggen dat je op de goede weg bent. Ik ben supertrots op je. De stap om in gesprek te gaan met één van de daders is een grote stap in mijn ogen. Ga zo door meis dan kom je er wel. XXX