Voedselverspilling in Europa vs Honger in ontwikkelingslanden

Door Myrtale gepubliceerd op Saturday 16 August 18:55

Dagelijks proberen honderden liefdadigheidsinstellingen mensen over de gehele wereld te voorzien van drinkwater en voedsel. Een lichaam van de Verenigde Naties, ‘the Federal of Agriculture Organization (FAO)’ publiceerde in 2013 een schokkend rapport. In dit rapport was zichtbaar dat in de periode van 2010-2013 over de wereld circa 842 miljoen mensen ondervoed waren.  Ondervoeding ontstaat wanneer men geen land hebben om voedsel op te groeien of inkomen om voedsel te kopen. In hetzelfde rapport van de Verenigde Naties staat tevens gemeld dat de wereldwijde voedselproductie voldoende is om iedere mens op de wereld te voeden. Hoe is het mogelijk dat in Europa ieder jaar circa 90 miljoen ton van veilig en kwalitatief goed voedsel  in de vuilnis beland?

De Europese Commissie erkende eerder vorig jaar het voedselverspilling-probleem en heeft doelen opgesteld. In 2020 dient de voedselverspilling met 50% af te nemen. Het bereiken van dit doel is niet eenvoudig. Graag zou ik middels een betoog duidelijk maken wat de grootste oorzaken zijn van voedselverspilling en wat eraan gedaan kan worden.

b45971aa63cbe8a2802712ea2bf90de5_medium.

Investeringen van de Europese Unie

De Europese Unie investeert circa 48% van het toale budget aan agricultuur, grondstoffen en milieu. Van oorsprong gelooft de Europese Unie erin dat de agricultuur hoge subsidies benodigd om te kunnen voldoen aan de wens van de Europese consument. De Europese consument vraagt om hoge kwaliteit voedsel, een breed assortiment, maar bovenal: veilig voedsel. Om deze reden heeft de Europese Unie strenge regelgeving en standaarden opgezet om aan alle voorwaarden van de consument te kunnen voldoen. Als je kijkt naar de Nederlandse bevolking, gooit circa 49% voedsel weg op de datum van verstrijken – ook al is het nog compleet veilig om te eten en is de kwaliteit hetzelfde. Hetzelfde geldt voor supermarktketens. Supermarkten zijn te bang om producten te verkopen op de datum van verstrijken, doordat zij verantwoordelijk zijn voor de schade die hieruit voort kan komen. Dit allemaal wegens de Europese wetgeving.

Verwarring van datumlabeling 

Daar komt de verwarring van datumlabeling bovenop. Neem de twee labels ‘THT’ (Tenminste Houdbaar Tot) en ‘TGT’ (Te Gebruiken Tot). Waar een THT-datum op staat zal niet snel bederven, bijvoorbeeld op een potje van Hak Rode Kool. Hierbij verstrijkt de THT-datum na een aantal jaar, terwijl het product volstrekt veilig na 10 jaar nog gegeten kan worden. Echter kan de kwaliteit van het product achteruitgaan. Als je het vergelijkt met producten met een TGT-datum is het zeer bederfelijk en kan gevaarlijk zijn voor de gezondheid. Consumenten oriënteren zich vaak op de datum en niet op zintuigen (zoals het beoordelen van versheid van voedsel op basis van geur, kleur, smaak, enzovoorts).

 

Subsidies voor overschotten 

Verder vind ik dat de Europese Unie zou moeten heroverwegen om de agricultuur te subdiëren. De Europese Unie verstrekt subsidies aan de agricultuur om deze banche te beschermen. Zo zijn er maximum en minimumprijzen vastgesteld. Als Europese boeren of producenten niet in staat zijn om de overschotten te verkopen, betaalt de overheid het overschot tegen de minimumprijs. Met als resultaat dat de Europese boeren zoveel mogelijk produceren. Het zou erg eenvoudig zijn om de overschotten te sturen naar ontwikkelingslanden, waar ik eerder in mijn artikel over begon. Helaas is dit niet mogelijk. Ergens in de jaren tachtig probeerde de Europese Unie de overschotten te verminderen. Subsidies van exporteren van voedsel werd geïntroduceerd. Echter leidde dit tot dumping van voedsel in ontwikkelingslanden. De overschotten werden inderdaad minder in de Europese Unie. Echter hielden zij geen rekening met de bevolking van de ontwikkelingslanden. Vele boeren konden niet dezelfde lage prijs bieden als het gesubsidieërde Europese voedsel en vele van hen raakten failliet. Zij moesten voedsel weggooien dat zij niet meer konden verkopen en uiteindelijk raakten zij zelf ondervoed. Gelukkig maakte een wereldwijde regelgeving (de GATT) een einde aan het dumpen van voedsel in (ontwikkelings)landen.

 

Dus... Wat nu? 
Een snelle oplossing voor de voedselverspilling en ondervoeding is er niet. Wel geloof ik erin dat iedereen binnen de voedselketen een steentje bij kan dragen aan minder voedselreductie en ondervoeding in de wereld. Als consument mogen wij ietsje minder kritisch zijn wat we willen kopen en gebruik je neus of je voedsel daadwerkelijk niet meer vers is. En wat dacht je van doneren van voedsel in potjes/pakjes dat je zelf niet meer gaat eten aan de voedselbanken en opvang voor zwervers? :) Het reduceren van verspilling en het voeden van lege magen is een gezamelijke verantwoordelijkheid en het is tijd om daaraan mee te bewegen. 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.