Ik bezoek daarom nog wel eens een kerkdienst (deel3)

Door Fredvanderwal gepubliceerd op Wednesday 13 August 15:14

Ik bezoek daarom sporadisch nog wel eens een kerkdienst (deel 3)

Rauwe wortels. Het ware gristelijke leven. Gekrulde haren, gekrulde zinnen. Rauw van buiten rauw van binnen, Het ruw houten kruis.

Het wiegje was een stijfselkissie, zijn dekentje een baaien rok. De lucht in de niet geventileerde kamer zag blauw van de rook van goedkope herenbaai.

Niet te kort! Dan schiet mij weer te binnen hoe ik tesamen met de maagdelijke, onbespoten biologies dynamiese Alice in de versleten lage crapauds tegenover elkaar voor de hoog vlammende suizende gashaard gezeten mijn suède schoenen, echte bruine Clarks met spek zolen, de bordeelsluipers behoedzaam uit deed en mijn klamme rechtervoet mijn zweetsok waar een gat in zat ter hoogte van de grote teen onder haar Mary Quant rok liet verdwijnen om met mijn regelmatig geoefende geperveteerde grote vingereraars teen haar …(drieletterwoord; plat voor opgezwollen, nat vrouwelijk geslachtsdeel) te stimuleren en hoe zij dan pioen rood werd en haar half geloken blauw grijze ogen iets mistigs en voldaans kregen, zo getroost voelde zij zich als ik haar opgezette clitoris midden in de roos raakte met mijn afgebrokkelde kalknagel en oooooh, boy, it feels so good.

En nat dat ’t mens was; ik globberde gewoon van mijn poten af, maar dan zag ik onder mijn liefdewerk oud papier onschuldig op naar dat gehaakte kleedje in de achterkamer van de Kneuterdommetjes waar een loeier van een fel paarse begonia de toon zette, neuriede ter kalmering van het onaangename gezelschap  “Welk een vriend is onze Jezus” dan zat je altijd goed en daar is de koffie al weer met zoals altijd veel te veel geschifte melk en bruine suiker en dan wordt de eerste uren de preek nog eens zin voor zin door genomen en duchtig aan de Schrift getoetst, want iets zinvols hebben wij toch niet te doen op de dag des Heer’n die gegeven is en nimmer meer weeromme komt.

En dan, ja dan voel ik mij staan in de grote, kritische traditie van Calvijn en zijn som’bre nazaten voor wie het enige geluk in andermans ongeluk lijkt te liggen.

Christenen hebben slechts de taak om de bek dicht te houden en te luisteren naar meneer de dominee zoals ik al zei; ik heb in ’96 al die trossen calvinisten de toegang tot mijn huis ontzegd, maar als ik bij die van gotvergeten mensen ben heb ik in al mijn vergevingsgezindheid veel meer de behoefte om te kijken naar wat ons bindt dan wat ons scheidt, want zij staan er voor en gaan als het moet door roeien en door ruiten zonder het eigen lijfsbehoud voorop te stellen. Ze schenen mij altijd toe als eeuwig glimlachende Chinezen, die gevoel voor stijl hebben en daarom hun slachtoffers martelden bij zachte fluitmuziek. En dat vind ik zó ontzettend uniek!

De Bijbel bijvoorbeeld heeft niets te maken met cultuur, daarom zijn gristenen ongeïnteresseerd in cultuur, nee, zelfs cultuurvijandig! 

En die stijlgereformeerden de PolderTaliban uit Staphorst. De overeenkomst zijn de hoofddoekies.

Je hoeft als beeldend kunstenaar echt niet een evangelische of charismatische gemeente binnen te komen want je wordt er zo weer uit geknikkerd als je geen vroom smoel trekt.

Ik zal met een gristen uit discretie en voorzorg dan ook nooit praten over mijn beeldend werk of het geen mij innerlijk beroert omdat het altegader zonde is wat de koekoeksklok tegen het vergeelde behang slaat in zijne van eenvouds verlichte waat’ren. Dan heb ik het wel even over de grote dorst, die het hert bezwaard met zijn reeburine ogen.

Gristenen en cultuur zijn erfvijanden. Met politiek heeft de Heilige Schrift ook al niets van doen. Op het moment dat de Gristen Democraten van het CDA het heft in handen krijgen worden minvermogende mensen in de bijstand gepakt en liefst dubbel gepakt!

Je moest eens horen wat mijn echtgenote voor bakken stront van gristenen over zich heen heeft gekregen toen ze werkeloos werd in 1977, verwijten juist van griffermeerden!

Niet te kort! Op hetzelfde moment dat christelijke partijen politieke verantwoor delijkheid krijgen gaat het mis dan is er geen kubieke millimeter verschil met de Nazis.

De christelijke politiek is natuurlijk ook volslagen irrelevant. Het is poppenkast voor het volk en het volk wil nu eenmaal een Jan Klaassen en een Katrijn dus een Koningin en een Ministerpresident.

 

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.