En zie de Wolf is weer daar

Door Wolf407 gepubliceerd op Tuesday 12 August 16:52


Na maanden terug getrokken in zijn hol geweest te zijn

Zijn wonden gelikt en een plaats gegeven zijn pijn

 

Sluipt hij nu weer stilletjes zijn hol uit

Snuffelend in de wind met zijn snuit

 

Zijn oren gespitst alert op elk gevaar

En zie de Wolf is weer daar

Eerst weer wat onwennig vertoont hij zich in het daglicht

Maar met elke stap zijn kop weer wat meer opgericht

 

Langzaam dwaalt hij verder van zijn donker hol vandaan

Stap voor stap zie je hem verder gaan

 

Zijn wonden geheeld maar er zijn littekens op zijn huid achtergebleven

Merktekens van de klappen opgelopen in een bewogen leven

De Wolf een Lobo wantrouwig geworden om al wat om hem heen leeft

Een Lobo die zich niet zo gemakkelijk meer geeft

 

Een Lobo die de dag neemt zoals het komt

Vele maanden wat zijn gezang naar de maan verstomt

 

Maar hij heeft zich weer herpakt en zet voorzichtig zijn poten op de bosgrond neer

Ja soms voelt hij in zijn binnenste nog de pijn en het zeer

Maar gehard is hij nu weer terug

En zijn gehuil naar de maan horen jullie weer vlug

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Yeahh welkom terug Wolf
Heey je gehuil is dat wat ik hoorde...je terug zijn is mooi dank voor je schrijven! Mooi hoor...alhoewel je pijn en zeer en je hardheid daardoor ik blijf je zachtheid zien...je gedicht is gevoelig en echt!
Mooi! :-)
Yeahhhh Wolf is back xxx
Welkom terug wolf. Ik heb je gemist!
Wat mooi geschreven en fijn dat je weer uit je hol bent gekropen:-)
Welkom terug.