x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Jullie houden je mond dicht? Heel Plazilla krijgt strafwerk ( een combinatieverhaal)

Door Berna gepubliceerd op Saturday 09 August 13:52

3b06935943c21281ec5abcfc959f9e3c_1407588

Ik heb het altijd bizar gevonden. Wanneer één persoon of een paar personen van de klas iets uitgehaald had en het niet zeiden dat zij het waren, dat heel de klas ervoor op moest draaien. Ook het elkaar verraden zou een crime zijn en daarom hield iedereen zijn mond. Dus iedereen kreeg strafwerk.

Dat zelfde gebeurt nog net niet op Plazilla.  Hier krijg je opdrachten als je de schrijver of iets anders niet geraden hebt. Het strafwerk van dit keer ziet er zo leuk uit, dat ik mij vrijwillig aangemeld heb. De opdrachten zijn tenminste iets anders dan honderd of meer keer schrijven, ik heb gejokt, ik was te laat ( omdat de brug open stond, omdat de wekker stuk is, omdat mijn band lek was, of gewoon ik kon de school niet vinden)

Plazilla is altijd te vinden, gelukkig maar, al kom ik er minder dan eerst, maar dat heeft niets met Plazilla te maken, maar met mezelf. Druk, druk, druk en nog eens druk, nu ik zomaar een lange vakantie heb gekregen omdat ik een beetje in elkaar geplopt was. Gelukkig komt de energie weer langzaam terug en daar doe ik een schepje bovenop door te schrijven. Schrijven is mijn uitlaatklep.

Sinds kort weet ik dat ik een speldenkussen ben. Ik had al maanden last van mijn schouder en ik kwam bij de timmerman terecht. Ik heb hem ‘’de osteopaat’’, deze bijnaam gegeven omdat hij in drie sessies mijn ruggenwervel recht getimmerd heeft. Ik scheen namelijk zo krom als een hoepel te zijn en ik moest in het vervolg ‘’rechtop’’ gaan lopen. Na drie sessies waarvan ik mij verbaasde dat de boel nog heel was, vroeg hij na een afloop, ‘’ en hoe gaat het nu met de schouder?’’ Een zucht ontsnapte mij en ik vertelde dat mijn schouder nog even veel pijn deed als de eerste keer toen ik bij hem kwam en hij pakte mijn linkerarm. Ik voelde de pijn in aller hevigheid in mijn schouder en arm, vooral toen ik deze gestrekt moest houden en naar op zij moest strekken en ik besefte dat ik hiermee niet eens een Senseo apparaat mee aan zou krijgen, dus ik kon Doortje niet op de koffie vragen. Verder wist ik dat ik geen Plazilla mensen uit hoefde te nodigen, want zelfs de appeltaart kon ik niet aansnijden, laat staan Bosscher bollen op een schoteltje leggen.

De timmerman stelde voor om een injectie te geven, omdat hij mijn schouder ervan verdacht bevroren te zijn, ondanks het hartje zomer was. Gewillig liet ik hem een vlijmscherpe naald in mijn schouder jassen, zonder verdoving wellenswaar, omdat ik hier allergisch voor ben. Terwijl ik de vloeistof in mijn burs voelde komen zocht ik een afleiding om een gedichtje te bedenken.

 

Zeepaardje ( 5 regeltjes)

                                                                                                                                                                                                                               Was Was ik maar zoals jij

                                                                                                                                                                                                                               Met Met jouw slank aanzicht

                                                                                                                                                                                                                               Ik Ik zou jou never als speldenkussen gebruiken

                                                                                                                                                                                                                              Want Want jij hangt zo mooi rechtop

                                                                                                                                                                                                                              En En kijkt mij lachend aan

3da3e4cd0327aa1dbddc3931c83b6847_1407588

‘’Zo de vloeistof zit erin en nu maar kijken of hij op de juiste plek zit. We kunnen het nu niet uittesten of de injectie juist zit en als je last blijft houden moet ik je doorverwijzen naar de orthopeed’’ zei de timmerman. Die zal dan een injectie zetten met verdoving onder begeleiding van een echo. Ik dacht bij mezelf, nou maar hopen dat tie goed zit, want ik ben toch verdomme geen speldenkussen?

Als het niet beter zou zijn zou ik met de lingo-loeders naar Lourdes gaan. De ballen waren immers na 25 jaar uitgerold, dus die hadden wel tijd om mij naar Lourdes te begeleiden.

Ik toog naar huis en terwijl ik de sleutel omdraaide en met een vaart de deur open zwaaide hoorde ik een verhitte discussie tussen een steen en een schaar. Kon ik hen nou nooit even alleen thuis laten? Het was altijd hommeles met die twee en met een venijnige blik keek ik hen beiden aan. ‘’Wat is er aan de hand’’, bulderde ik, terwijl ze zich rot schokken. Steen voelde zich te ontdaan om antwoord te geven en kroop in zijn binnenste zelf terug. Schaar daarentegen lag te stuiteren terwijl er nogmaals een lichte aardbeving was te voelen vanwege de gaswinning in Groningen. Beiden konden geen antwoord geven en ik wist ook bij voorbaat dat ze alleen met elkaar praatten ( ruzie maakten) als ik er niet was. Met mijn rechterarm kon ik nog net een kopje van mijn mooiste serviesgoed redden, die met een rot vaart de tafel af leek te geraken na weer een beving. In de verte hoorde ik de buitenmuur inscheuren.

Ik besloot naar een fysiotherapeut te gaan, omdat de pijn aanhield. Wel in mindere mate. Ik had ervan gedroomd tijdens de pijn in mijn arm dat ik mij zo wanhopig voelde dat ik wakker geworden was en in een mannetje veranderd was. Ik schrok mij werkelijk het apelazarus. Ik moest iets aan de pijn laten doen, want ik wilde pertinent niet zulke dromen hebben. Het moest toch niet gekker worden? De pijn duwde ik overdag weg in mijn onderbewuste, maar s nachts kwam het er blijkbaar keihard terug in mijn dromen. Er werd altijd gezegd dat mannen van het sterke geslacht zijn en misschien hoopte ik daarom dat ik een man was. Vandaar die rare droom natuurlijk!

3b06935943c21281ec5abcfc959f9e3c_1407588

Ik had laatst iets heel bizars gedroomd. Namelijk ik had de perfecte moord gepleegd en het lijk in het niets laten verdwijnen. Al het bewijs materiaal was mede opgelost in de rivier, die in de wilde zee uitmondde. Woest waren de golven en het lijk werd op een hoge berg vol frustratie geworpen van alle mensen die ten einde raad bleken te zijn.

De fysiotherapeut had de leeftijd van mijn oudste dochter en hij kwam direct deskundig over. ‘’Je arm bevroren?, nee echt niet. Een bursitis en de injecties helpen niet? Echt niet. Mag ik Berna zeggen’’? ‘’Ja hoor, natuurlijk’’. Hij ging kijken en liet mij allerlei strekbewegingen maken met mijn arm, maar veel vaart zat er niet in. Ik bleek knopen in mijn spieren te hebben ( trigger-points) en dat veroorzaakte de pijn en daardoor de beperkte bewegingen.

‘’De volgende keer wil ik beginnen met Dry needling beginnen. Met naaldjes ga ik de knopen in de spieren los zien te krijgen”. Ik vond het heel heftig klinken en ik dacht, erger dan de timmerman kan het niet worden en een week later lag ik als een speldenkussen klaar. Ik moest heel goed aangeven welke plekken pijnlijk waren, ook al lagen ze nog zo dicht bij elkaar. Het deed mij denken dat er een strandjutter bezig was om op minuscule stukjes van elkaar aan het zoeken was naar kostbaarheden. Nou ja, triggerpunten zijn natuurlijk geen kostbaarheden, maar je wilt toch dat ze toch gevonden worden. Wanneer ik blieb blieb zei, als het ware dan, prikte hij de spier aan en zat er een beetje mee te porren. Als hij maar niet afbreekt dacht ik dan, maar ik probeerde mij te ontspannen. ‘’Je geeft het aan he Berna, als de pijn te erg wordt’’. Ik mompelde van ja, maar ik dacht, ach, bij de bevallingen heb ik ook geen kik gegeven, dus ik gil niet om ieder wissenwasje.

Vier keer ben ik al bij hem geweest en het helpt. Ja, echt mensen het helpt om als spelden kussen te fungeren. Het is een bijzondere therapie. Dus vanaf nu ga ik verder als speldenkussen.

Het doet mij denken aan die rotschool, waar ik altijd zo gepest werd. Daar liepen die meiden langs met spelden en prikten je dan in je kont. Ik vind het bijzonder, misschien vond ik dat stukje aandacht ook wel prettig, want thuis kreeg ik het niet.

Ik was belangrijk, jippie en ik heb blijkbaar een hoge pijngrens wat spelden en naalden betreft. Toch nog een voordeeltje dus vanuit het verre grijze verleden.

1bfe4ecbb6c04471db08d29c00097d31_1407588

 

 

Reacties (25) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Echt heel leuk geschreven. Ja, ik ken de triggerpoints. Ik heb ze ook gehad, daarom zo, heel herkenbaar in een leuk jasje gegoten. Bij mij gebruikte de acupuncturist elektrotherapie. Zalig, hier had je je verhaal nog meer mee kunnen opsmukken. Bij electro-acupunctuur wordt er op de acupunctuurnaalden een elektrische stroom geplaatst dmv geleidingskabeltjes die verbonden zijn met een stimulatietoestel. Op dit toestel kan er gekozen worden tussen verschillende stroomvormen (afhankelijk van de klacht/aandoening). Deze elektrische stimulatie versterkt de werking van de naalden. Een ULTRA effectief speldenwerk op je rugkussens van spierknopen!
Haha, dat is helemaal heftig.
Heeft het geholpen?
jazeker, het deed ook goed, zelfs zalig. Bij elke trilling voelde ik de knoop lostrillen, alsof een pijnlijke jeukende plek oplostte. Ik heb slechts een vijf tot zes keer moeten, ik had drie triggerpoints in mijn schouder. Toen de ene weg was met elektostimulerende naald, was er een nieuwe ontstaan. Ik vroeg de acupuncturiste: hoe kan dat nu? Het verplaatst hem precies! Ze zei: toch niet. Doordat de ene pijnlijke plek nu is opgelost en weg, overstemt hij niet meer de andere. Daarom voel je nu als het ware een nieuwe pijnlijke plek , maar die is er altijd geweest!
Je zou er nog gek van worden..... De behandeling was duur, maar mijn problemen zijn wel opgelost.
Wat ontzettend goed.
Ja, het klopt dat als een knoop weg is, dat je het dan b.v. aan de rechterkant voelt. Dat heeft er inderdaad altijd gezeten.
Ik moet nu ook spierversterkende oefeningen gaan doen in de fitness zaal, anders heb je kans dat de knopen weer terug komen.
Vanochtend heeft hij een kwartiertje mijn schouder en rug gemasseerd. Dat was heel fijn, na al dat getimmer en naalden:)
Wat een stekelig strafwerk-verhaal. Succes met je carriere als speldenkussen.
Haha, dank je wel:)
Knap gedaan
Allerlei strafopdrachtjes bij elkaar gepikt, hartstikke leuk! En natuurlijk ook leuk dat je toch mee hebt gedaan, terwijl je helemaal 'geen straf had'. :)
Haha, des te leuker is het:) Er zit geen het MOETEN bij, dus dan heb je veel meer inspiratie. Ten minste zo werkt het bij mij.
Dank je voor het leuke strafwerk en het toevoegen.
er werkelijk iets leuks van gemaakt proficiat
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Dank je wel Carin
Ik zat hier hard te lachen achter de computer. Jouw strafwerk is kostelijk
Ja, mijn ondeugende ik:)
met een zeer brede grijns gelezen. Jij mag vaker strafwerk maken.
Kom maar op, lol:)