Vrije meningsuiting en verantwoordelijkheid voor radicalisme

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Thursday 07 August 18:03

Dit artikel begon als reactie op het uitstekende artikel van Miesje11 over protesten tegen Israel, Gaza en ISIS. Het werd wat lang, dus besloot ik er maar een eigen artikel van te maken. Hoe zie ik vrije meningsuiting en welke verantwoordelijkheid hoort daar volgens mij bij?

 

Calimero met een olifantenhuid

 

c3309a7f067ba18e217b19e46ad8f6ff_1407429

Ik ben behoorlijk extreem op het gebied van vrije meningsuiting, zeker als het gaat om vrijheid van demonstratie. Als ik het voor het zeggen zou hebben ga ik daarin een stuk verder dan de wetgever. De enige restrictie die ik stel is dat een demonstratie geweldloos en zonder vernielingen plaatsvindt. In mijn ideale wereld sta ik alle spandoeken en leuzen toe. Zelfs die waar ik kotsmisselijk van word. Zelfs die waardoor ik een ongelooflijke zin krijg om iemand op zijn bek te timmeren.

Van mij mag de Ku Klux Klan morgen demonstreren. Van mij mogen aanhangers van ISIS hun vuil openbaar spuien. Liever openbaar en voor iedereen zichtbaar dan anoniem ondergronds. Ik ben tegen het verbod op Holocaust-ontkenning en ik vind dat ik het recht heb om 'Mein Kampf ' te lezen als ik daar behoefte aan heb. Ik ben er niet bang voor dat dit soort propaganda mij verkeerd zal beïnvloeden. Ik heb geen behoefte aan wat voor censuur dan ook. Dat ik voor mezelf een stuk minder beschermend ben dan voor mijn jonge kind en dus in zijn geval wél censuur toepas, voelt voor mij niet als tegenstrijdig, maar heel logisch. In tegenstelling tot hem, voel ik me intellectueel voldoende bewapend om de gedachtenstrijd aan te gaan met opvattingen die mijlenver van de mijne afstaan. Ik neem dan bewust het risico dat ik tot in het diepst van mijn ziel verontwaardigd en geschokt raak. Maar het kweken van een mentale olifantenhuid zie ik als iets gezonds.

22dd061429405943d614dac152bce038_1407429

Onrede bestrijd je in mijn ogen met rede, argumenten en bewijzen. Een scheut ironie en humor helpt ook. Anti-democratie bestrijd je niet door democratische rechten in te perken. Het voelt misschien wel veilig en comfortabel, maar is dit geen schijnveiligheid en leveren we dan niet te veel in? Kan de democratie niet veel beter kiezen voor bewustwording en “bewapening”? Dat vereist wel een betere educatie en vooral een besef dat democratie niet iets is dat van bovenaf als een warme comfortabele deken over ons heen gedrapeerd wordt. “Gaat u maar rustig slapen.” Democratie is gewonnen door een eeuwenlange strijd; het is iets waar we met zijn allen voor moeten waken, aan werken en bereid moeten zijn om voor te vechten. Dat besef mis ik. Dat maakt ons "zwak". Een vogel voor de kat, zoals onze Zuiderburen misschien zouden zeggen. 

Onze wetgever koos ervoor om oproepen tot geweld en haatzaaien strafbaar te stellen. Ook smaad, laster en belediging zijn strafbaar. Voor mij persoonlijk is dat een enorm grijs gebied waar ik keer op keer moet beoordelen of het moreel of wettelijk wel of niet toelaatbaar is. Ik hou me vast aan het adagium dat het niet de gevoeligste of langste teentjes zijn die de grens bepalen, maar “de normaal en objectief denkende mens”, een “personage” dat rechters in hun beoordelingen ook gebruiken. Beoordelingen die gebaseerd zijn op talloze uitspraken met talloze nuances, waarin de collectieve wijsheid van eeuwen tot uiting komt.

877e57d237adebbbe72179047336fbf7_1407429

Als ik de uitlatingen hoor van ISIS-aanhangers bij de demonstratie van afgelopen week, kan ik niet anders dan oordelen dat ze in strijd met onze huidige wetten zijn. Dat ze het in “mijn wereld” hadden mogen zeggen, daar sta ik achter. Maar in de werkelijke wereld overtraden ze de wet en de wet dient dan gehandhaafd te worden. De overheid, i.c. burgemeester Van Aartsen, had m.i. moeten optreden. Maar ik ben geen rechter en pretendeer ook niet alle nuances en consequenties te zien. Misschien ziet hij ze beter dan ik.

Ik ken mijn eigen valkuil. Felle kritiek op het christendom, waar ik grote sympathie voor voel, komt bij mij harder binnen en roept fellere emoties op dan kritiek op het boeddhisme, waar ik niks mee heb. Dan is het zaak dat ik mijn persoonlijke leefregel voor de geest haal: “Bij ons soort mensen onderscheiden we alle grijstinten, bij “die anderen” alleen zwart en wit.” Verrekte moeilijk om daar tegenin te gaan, kan ik je zeggen. Het lukt me regelmatig, maar lang niet altijd. In het conflict Israël – Palestina komt dat tot uiting. Ik beschouw Israëli’s al heel lang als “mijn soort mensen”, waardoor ik van het begin af meer sympathie voor ze voel, meer van ze accepteer en dingen waar ik moeite mee heb makkelijker vergoelijk. Bij Palestijnen ben ik meer geneigd te geloven in zwart-witverklaringen, hoewel ik intellectueel heel goed snap dat een simpele verklaring vrijwel altijd een overgesimplificeerde is. Uiteindelijk heb je daar niets aan en zal het een oplossing nooit dichterbij brengen.

7e67f6976be6c522fa2f560f34d30946_1407429

Als individu binnen een democratische samenleving heb ik het recht mij te uiten. Zijn mijn uitingen in strijd met de wet, dan ben ik verantwoordelijk voor de gevolgen. Strijken mijn uitingen anderen tegen de haren in, dan mag ik tegengas verwachten. Als ik slim ben, ga ik dan na of ik wel zei wat ik wilde zeggen en of de toon die ik aansloeg wel zo verstandig was. Gelijk hebben en weggezet worden als oude zeurneus haalt het immers niet bij gelijk krijgen met een vriendelijker verpakte boodschap. De wetten van PR en marketing werken nou eenmaal en dan kan je er maar beter gebruik van maken.

Als ik uit mijn nek loop te zwammen over een onderwerp waar ik de ballen verstand van heb, moet ik niet vreemd opkijken als iemand me met goede argumenten en feiten van repliek dient. Dan heb ik niet het recht om als een calimerootje te simmen dat ik “ook gewoon een mening mag hebben en dat je die moet respecteren.” Voor mij is het simpel: iedereen is in mijn ogen gelijkwaardig als het gaat om het recht je mening te uiten. Maar losse meningen zijn dat beslist niet. Sommige meningen zijn gewoon feitelijk pure nonsens. Aantoonbare nonsens en waarschijnlijk al vaak genoeg aangetoond. Je kan duizend mensen bij elkaar roepen die van mening zijn dat de Aarde plat is, het ding wordt er echt niet minder rond door. Feiten doen niet aan democratie.

7a7b5b60c5b22d7dea7ee52715bedd2c_1407429

Ik en ik alleen ben verantwoordelijk voor mijn uitingen en mijn daden. Mijn volk, mijn ouders, mijn broer, mijn zus en mijn kind zijn dat niet. Voor mij voelt het dan ook als nonsens om ze hierop aan te spreken. Ik voel me als Nederlander niet verantwoordelijk voor de daden van Joran van der Sloot of Volkert van der Graaff. Als Nederlanders in Zuid-Oost Azië drugs smokkelen of zich in Bangkok of Manila te buiten gaan aan seks met minderjarigen, heb ik daar niets mee te maken en kan ik niet verantwoordelijk gehouden worden voor wat zij doen. Het voelt als bijzonder onsmakelijk als ik merk dat mensen mij anders gaan benaderen omdat ik “tot hetzelfde volk hoor en dus ook wel zo zal zijn”. 

Toch gaat die vlieger niet altijd op. Als het aannemelijk kan worden gemaakt dat mijn uitingen of daden het gevolg zijn van een afwijkende opvoeding, vind ik het niet vreemd als men in mijn directe omgeving kijkt hoe ik zo geworden ben en of dit allemaal niet voorkomen had kunnen worden. Als mijn kind zich later ontwikkelt tot een bommengooiende activist, vind ik het niet vreemd als de politie mij aan een verhoor onderwerpt. Heb ik hem die haat met de paplepel ingegoten of heeft hij dat onafhankelijk van mij ontwikkeld? Uiteraard ga ik me dan ook afvragen waar en of ik tekort geschoten ben.

7690e0b63d5c1cf66812becca3f87f16_1407430

Voor mij is er een hoop veranderd sinds 9-11. Een afschuwelijk misdrijf, een terroristische aanslag, uit naam van de islam. Ik vond het mooi dat moslims om me heen benadrukten dat de daden van de kapers in strijd waren met de islam en dat zij er absoluut niet achter konden staan en het ook gewoon veroordeelden. Ze hadden wat mij betreft die uitlatingen niet hoeven doen. Zij zijn niet direct of indirect betrokken. Ik vraag van mijn christelijke vrienden ook niet dat ze de perfide daden en gedachtengoed van christelijke fundamentalisten in de USA veroordelen. Ik ga er gewoon van uit dat ze het doen; een "biecht" is niet nodig. But if they do it, it's nice to know. De gematigde en normale meerderheid is niet verantwoordelijk voor of aan te spreken op de daden van een kleine ultrafanatieke minderheid. Maar zo simpel is het helaas niet.

ee152a8d9bdfa148b34b17e3121811b6_1407430

Stel dat morgen een groep jongeren uit streng gereformeerde kring het in hun hoofd haalt om uit naam van hun geloof katholieke kerken te onderwerpen aan een tweede beeldenstorm en bijvoorbeeld grote vernielingen aanricht in de Sint Jan van Den Bosch. Ik verwacht dan echt dat in ieder geval de gemeenten waaruit deze lieden afkomstig zijn, actie ondernemen. Ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat de zondag na het incident vanaf verschillende kansels donderpreken worden gehouden die niets aan duidelijkheid te wensen overlaten. Misschien is het menselijk gezien te veel gevraagd, maar ik heb het zeer sterke vermoeden dat een groot aantal ouders de eigen kinderen die in de fout zijn gegaan, aangeeft bij de politie. Wat ik totaal niet verwacht, en wat me ook bijzonder zou schokken, is stilzwijgen of vergoelijkende uitspraken. Het zoeken naar excuses, bijvoorbeeld verontwaardiging over de seksschandalen of de rijkdom binnen de katholieke kerk. Ik denk dat ik de gemeenschap goed genoeg ken. Ze zullen niet alleen heel snel duidelijk maken dat die daden in strijd zijn met hun geloofsopvatting, ze zullen ook verantwoordelijkheid nemen voor hun geloofsgenoten die in de fout zijn gegaan. Niemand hoeft ze daar om te vragen of ze aan te sporen een uitspraak te doen. Die gaat gewoon komen.

8d81fb45edc7ff3e796d96882ba16ba8_1407430

Jihadisten ronselen Nederlandse moslims om in het buitenland te vechten. Een groeiende groep radicaliseert en geeft gehoor aan die oproepen. Dan is er sprake van een probleem binnen die gemeenschap. Dat probleem gaat ons allemaal aan, zeker als de jihadisten terugkeren. Nu verwacht ik wél dat de moslimgemeenschap stelling neemt en maatregelen treft. Nu verwacht ik wél stellingname tegen de uitwassen van het fundamentalisme. Nu verwacht ik wel dat ouders, opvoeders en imams hun verantwoordelijkheid nemen. Dat ze daar ondersteuning bij mogen verwachten van onze overheid, vind ik niet meer dan normaal; we hebben een collectief probleem.
Ja, ik verwacht nu van ze dat ze zich openlijk en duidelijk afzetten tegen de daden van Boko Haram. Ik verwacht een veroordeling van ISIS en andere islamitische terroristische organisaties. Doen ze dit niet, dan zetten ze zichzelf als gesprekspartner buitenspel. Het alleen maar continu wijzen naar de daden van Israël, Amerika of anderen snijdt geen hout meer. De tijd voor slachtofferschap is voorbij. Calimero moet volwassen worden. Als de gematigden binnen die gemeenschap niets van zich laten horen of merken, komt er een tijd dat we mogen concluderen dat hun stilzwijgen gelijk staat aan instemming.

8d4fdfa03c76230ab8afa82e9d6a4f1a_1407430

Een laatste kanttekening hoort hier wel bij. Als die gematigde initiatieven er wel al zijn, dan hebben ze in mijn ogen nieuwswaarde. Dan verwacht ik van onze media dat ze daar aandacht aan besteden. Radicale acties in het nieuws brengen staat gelijk aan hoge kijkcijfers, nuance scoort beduidend minder. Maar hier prevaleert m.i. het algemeen belang. Het is de hoogste tijd dat ook de media hun verantwoordelijkheid nemen.

Zijn wij, het democratische Westen, een vogel voor de kat? Een rijpe vrucht die geplukt gaat worden door een ondemocratische vijfde colonne in ons midden. Over my dead and rotting corpse! 

e6fadab8485ab2e638591fd831230dea_1407430

Reacties (28) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Interessant een veelzijdig artikel. Met sommige punten ben ik eens met andere niet. Een van mijn levensmotto's is: "Gelijk gij wilt, dat u de mensen doen, doet gij hun evenzo..."
Dat kan op sommige vlakken dus strijdig zijn met de vrijheid van meningsuiting. Dat wil zeggen ik leg mij zelf een zekere vorm van censuur op. Je kunt iets doen of zeggen waarvan je van te voren weet dat mensen pijn doet of kwetst. Ik vind het niet leuk om gekwetst te worden dus wanneer ik vooraf weet dat mensen gekwetst worden door mijn uitspraak hou ik mijn mond. Dat betekend niet dat je mensen niet mag corrigeren wanneer mensen gecorrigeerd moeten worden kan ik niet onder het mom hiervan niets zeggen.

Een ander punt Ik vind het goed dat vrijheid van meningsuiting beperkt is door strafrecht. Ik citeer jou nu even : "voel ik me intellectueel voldoende bewapend om de gedachtestrijd aan te gaan met opvattingen die mijlenver van de mijne afstaan..." De realiteit is dat niet iedereen het zelfde intellect heeft meegekregen en zijn bijvoorbeeld erg gevoelig voor retroriek, makkelijk beïnvloedbaar en kunnen zaken niet in het juiste perspectief plaatsen. Wanneer ieder dus zou mogen zeggen wat hij wil kan dit verstrekkende gevolgen hebben, wanneer dit niet beperkt zou worden door de wet.

Over eigen verantwoordelijkheid daar vinden wij elkaar. Ik vind dat een ieder (mits volwassen en handelingsbekwaam) verantwoordelijk is voor zijn eigen doen en laten. Al kan het wel zo zijn dat mensen emotioneel zo beschadigd zijn dat zij niet volledig toerekeningsvatbaar zijn. (Maar deze had ik dus ook uitgesloten) Maar in de meeste situaties ben ik van mening dat mensen zelf een keuze maken om iets wel of niet te doen. Dat het soms geen makkelijke keuze is betekend niet dat het geen keuze is.

Wat betreft het aanspreken op gedrag van anderen of je verantwoordelijk voel voor. Ik heb Duitse vrienden en over het algemeen voelen die zich nog steeds schuldbewust over de W.O. II terwijl zij hier niets mee te maken hebben en ook niets aan kunnen doen. Ik vind ook dat zij zich daarvoor niet hoeven te verontschuldigen want daarmee zeg jij eigenlijk dat ze iets fout gedaan hebben. Zo voel ik mij ook niet verantwoordelijk voor de fouten die Nederlanders in het verleden hebben gedaan bijvoorbeeld in de tijd van de VOC. Nog afgezien van het feit dat het toen een hele andere tijd was met een ander moraal.

Wat betreft moslims en het afkeuren van gedrag van hun geloofsgenoten bij IS of elders in de wereld. Wat mij verbaast is dat sommigen beginnen met het zijn geen moslims maar.... En dan volgt er een heel rijtje vaak begonnen met Israël, Amerika of de PVV. Ik heb wel eens gehoord dat wanneer er maar staat je al het voorliggende kan vergeten...
Gisteren nog reageerde ik op een nieuwssite op een reactie van een moslima die zij ISIS is geen islam en heeft er niets mee te maken maar de PVV is geen haar beter. Ik heb daarop gereageerd en aangegeven dat zij wat mij betreft zich niet hoeft te verdedigen voor de wandaden van haar geloofsgenoten maar waarom zij de PVV er in moest betrekken dat is onjuist en onnodig. Daar heb ik geen reactie op gekregen. Wat mij betreft hoeft de Nederlandse moslim zich niet uit te spreken over het geweld in bijvoorbeeld Irak. Maar wanneer hij zich verzachtend of vergoelijkend uitlaat dan mag hij daarop aangesproken worden. Wat slecht is is slecht en dient ook als zodanig bestempeld te worden.

Ook hoor je vaak dat zijn geen moslims. Ik had op een ander forum een keer een discussie met een moslim of dit soort dingen. Hij noemde bijvoorbeeld Mohammed B zijn broeder omdat hij belijd moslim te zijn. Op mijn vraag hoe je iemand je broeder kan noemen die een moord pleegt en daarvan zichtbaar geen spijt van heeft kwam het antwoord dat alleen Allah kan oordelen. Dus in hoeverre de mensen van ISIS door nederlandse moslims als geen moslims gezien worden is maar zeer de vraag.

Zijn er trouwens moslims actief op plazilla?

PS het is wel een hele lange reactie geworden. Sorry...
Nog even ter verduidelijking:
De vrije meningsuiting eindigt daar waar zij misbruikt wordt om strafbare feiten te plegen of uit te lokken. Daaronder valt o.a. opzettelijke belediging (smaad), opruiing tot geweldpleging en het aanzetten tot strafbare feiten in het algemeen.
Hoe zou jij het vinden als een clubje kwade en jaloerse buren voor je huis gaat demonstreren met borden "Pedofiel" er op, terwijl zij weten dat daar niets van waar is? Hoe zou jij reageren als een joelende meute plunderend door je straat trekt, omdat een of andere 'opperprofeet' roept dat 'eigendom diefstal' is? Wat als een 'baard' een demonstratie houdt met de oproep om ook nederlandse vrouwen te besnijden, desnoods tegen hun wil? Als pedofielen oproepen om kinderen te misbruiken omdat dat goed is voor hun ontwikkeling? Als groepen idioten door de stad paraderen met de oproep om alle homo's te castreren omdat ze HIV verspreiden?
Als je de Ku Klux Klan wilt laten demonstreren moet je ook de bruinhemden hetzelfde recht geven, de pedo's, de homo-haters en de ISIS-fans. En dat terwille van een vrijheid waar het merendeel van Nederland niet om staat te springen, terwijl groepen idioten die onmiddelijk zouden gaan misbruiken.
Een recht, en in wezen elk recht, eindigt daar waar het recht van een ander geschonden wordt, en zo hoort het ook in een rechtsstaat.
Op de zwijgende meerderheid als garantie voor het voorkomen van excessen zou ik maar niet rekenen: die denken alleen maar aan hun eigen veiligheid en kijken doorgaans de andere kant op - dat is in de loop van de geschiedenis steeds weer gebleken. Een 'gesundes Volksempfinden' dat uitwassen voorkomt? Vergeet het maar.

Een nog verdergaande vrijheid van demonstratie en meningsuiting dan wij nu hebben zou tot een ongekende polarisatie in de maatschappij leiden, met nauwelijks te beheersen geweldsuitbarstingen en massaal onrecht tot gevolg.
En wat krijg je er als maatschappij voor terug? In elk geval niets positiefs, hooguit het gevoel bij deze of gene dat hij ongelimiteerd mag provoceren.
In zo'n land wil ik niet leven.
Wij leven in een rechtssysteem van 'checks and balances' waar rechters continu belangen tegen elkaar afwegen - van idividuën en van belangengroepen. De belangen worden onderworpen aan een rechtmatigheidstoets. Is het belang onrechtmatig of onwetmatig dan wordt de eis verworpen. Op die manier komt ook een demonstratieverbod tot stand. En dat moesten wij ook maar zo houden, lijkt mij.
ik ben mer voor algehele vrijheid van meningsuiting
Een puntje van kritiek dan maar?
Dit stuk houdt vaak het midden. Waartussen?
Tussen te lang en te kort
Tussen vrij en democratisch
Tussen zoeken en vinden
maar het is zeker
jij en gelijkwaardig autonoom
ik ken het indoctrinerende gedrag binnen geloof en vanaf geboorte klaargestoomd worden voor een ideaal is vaak niet gemakkelijk iemand uit zijn hoofd te praten, ook ik leerde in de sekte waar ik in zat dat wij later wereldheersers zouden worden, als iemand opgeleid wordt'voor zijn geloof en God en de wereld leert te zien als onzuiver en hun dit kunnen zuiveren is een angstaanjagende gedachten, radicalisme is overtuigd zijn van je gelijk en geloof en als iemand dat heeft is er moeilijk verandering in te brengen, ik zelf heb ooit geleerd ongelovigen en anders gelovigen als minder te zien en ken de kracht van radicalisering en op dat gebied indoctrinatie, macht en saamhorigheid, ik persoonlijk walgde van de kijk die men had op de wereldse mensen en ben eruit gestapt, maar als men voor hun God en geloof wil gaan is de veroorloving binnen die grens enorm groot voor hun daden en dat is onbespreekbaar vaak.

Angst is een grotere vijand en het geweld die ze gebruiken door hun overtuiging een gegeven die misselijkmakend is. Ik zelf haat deze indoctrinatie en extreme overtuiging en ja het zal mocht het zover komen wellicht ook over mijn lijk gaan....er zijn al te veel lijken geborgen om deze reden en het is helaas niet iets wat dit weet te weerhouden,

Persoonlijk ben ik blij met het feit dat ik mij losgekoppeld hebt om door geloof mijzelf ooit boven een ander te verheffen en diep van binnen hoop ik dat elk persoon die een ander om deze reden dood tot inzicht komt, ik betwijfel dat omdat ik de kant van het overtuigende en extreem gelijk hebbende denken van sommige gelovigen ken, schaamtevol is mijn gevoel over wat ik zelf ooit leerde te denken en dankbaar voor mijn gevoel als wereldburger dat ik de echte mens heb mogen ontmoeten, daarin blijft mijn hoop gevestigd dus dank voor jouw artikel

excuses voor mijn lange reactie....
Er zijn hier al veel zinvolle dingen gezegd, en ik wil niet in herhaling vallen.
Maar onderschat jij niet dat wat wel eens massapsychologie genoemd wordt?
Jij bent misschien goed bestand tegen ophitserij of aanzetten tot haat en geweldpleging, maar legio domme en vooral jonge mensen niet. Jij maakt niet voor niets een uitzondering voor je kinderen, maar besef wel dat er veel mensen zijn die zich kritiekloos mee laten slepen door goedgebekte volksmenners, vooral als ze al ergens gefrustreerd over zijn.

Vrijheid van meningsuiting is een groot goed - dat ben ik met je eens, maar als je dat ongelimiteerd toepast weet ik wel zeker wat de gevolgen zouden zijn.
Het is niet voor niets dat de Kristallnacht haar beslag kreeg na een opzwepende toespraak van Goebbels, die als geen ander in staat was om een menigte te transformeren in een stel dolle honden.
Geef volksmenners de kans (door hun het recht op vrijheid van demonstratie en meningsuiting ongeacht hun boodschap te garanderen) en je zult zien dat het tot geweld, plunderingen en lynchpartijen leidt. Dat kan onze gehele politiemacht niet voorkomen als de vlam één keer in de pan slaat.
Niet alle mensen zijn het waard om hun boodschap ongehinderd uit te mogen dragen, en al helemaal niet als ze de normen en waarden van een democratische samenleving niet kennen of deze zelfs verachten.

Waaar leef je toch, Gildor? In een beschermde intellectuele omgeving waar je je de luxe van ongelimiteerde 'freedom of speech' kunt veroorloven zonder dat het tot excessen leidt?
Laat ik dan je ogen openen: het merendeel van de mensheid is dommer en beïnvloedbaarder dan je denkt. Die wachten alleen maar op iemand die hen de legitimatie geeft om zich af te reageren. Hoe overtuigender die is hoe lager de drempels worden.
De hemel bewaar ons voor een tweede Josef Goebbels, deze keer met een baard.
Wat denk je nou zelf? Dat ik dit allemaal 100 % geloof, zonder enige nuance?

Zie het maar als een gedachtenexperiment. Doe ik wel vaker als ik mijn eigen positie binnen een dilemma wil bepalen. Zoeken naar het meest ideale beeld van een in mijn ogen perfecte wereld en van daar uit gemotiveerd bepalen op welke punten ik bereid ben water bij de wijn te doen. Een aaneenschakeling van beslissingsmomenten. De realiteit dwingt me daartoe en het voelt als normaal, niet als dwang. Ik voel het gewoon als mijn morele plicht om daar bij stil te staan.

Natuurlijk zitten er grenzen aan de vrijheid van meningsuiting, überhaupt aan elke vrijheid. Mijn vrijheid om lekker om me heen te meppen houdt op waar jouw neus begint, bijvoorbeeld. Ik voel me ook prima in een systeem waar de wetgever en de rechterlijke macht bepaalt waar vrije meningsuiting ophoudt en smaad, laster, haatzaaien en oproepen tot geweld beginnen. Mijn probleem alleen is dat ik te vaak zie dat er overduidelijk met twee maten gemeten wordt. Daar probeer ik me vooral tegen te bewapenen. Ik ben nou eenmaal Advocaat van de Duivel, terwijl jij je volgens eigen zeggen beter thuis voelt in de rol van aanklager. :-)

Vorig jaar, in het klein, hebben we hier op Plazilla hele discussies gevoerd over het thema "schrijversvrijheid". De aanleiding was een aantal invasieve religieuze artikelen. Er is toen onderling wel iets van een modus ontstaan waar het grootste deel zich in kon vinden. Maar toch, het meten met twee maten is ook hier overduidelijk te zien. Als je in oude artikelen neust en ziet hoe er over politici of andere ambtsdragers gesproken wordt, vervang het woord 'politici' maar door 'flikkers', 'Joden' of 'Turken' en ik kan je verzekeren dat je artikelen krijgt die in strijd met de huidige wetgeving zijn.

Natuurlijk snap ik hoe massapsychologie werkt. Ik zie het dagelijks om me heen. Ik snap ook wel dat niet iedereen aan de verleidingen van makkelijk denken en vooral absolute waarheden weerstand kan bieden, het is nooit anders geweest en ik ga het niet meer meemaken dat het substantieel beter wordt. Ook snap ik hoe makkelijk het is om "gesundenes (?) Volksempfinden" te mobiliseren. Ook dat zie ik dagelijks. Hier of op FB, als ik weer eens posts van anti-vaccinatiegelovigen en complotgekkies voorbij zie komen. Op tv, als ik naar Amerikaanse tv-evangelisten kijk.

Die volksmenners zijn er al, overal. Het valt me mee dat ik de kreet "de bomgordel komt straks van links" nog niet heb gehoord. Mijn stopwatch ligt al klaar. :-)

Natuurlijk hou ik ook mijn hart vast voor een Goebbels-achtige fanatieke haatbaard. Maar laten we onszelf ook niet voor de gek houden door ISIS te blijven afschilderen als fanatiek, oliedom, achterlijk of psychopathisch. Als je ziet op wat voor manieren zij creatief gebruik maken van social media en b.v. door Skypegesprekken strijders laten inpraten op geïnteresseerde jongeren, dat is volgens mij 100 x gevaarlijker dan een of andere demonstratie. Al Qaeda was old school met hun videoboodschappen, ISIS doet aan online interactie en is daarmee verdomd effectief.

Als de barbaren aan de poort staan ben ik bereid om onze democratische grondrechten te verdedigen, op welke manier dan ook. Maar ik ga dat niet doen door in een ouderwetse en antieke reflex dan maar burgerlijke vrijheden over te dragen of te laten beperken door een staatsapparaat als Homeland Security, die nu meer macht en middelen heeft dan de Stasi en de Securitate in hun hoogtijdagen. Dat is niet de manier.
De hoofdstrekking van dit artikel was dat het nu de hoogste tijd wordt voor de gematigde krachten binnen de moslimgemeenschap om kleur te bekennen. Dat blijft wat mij betreft gewoon staan. De rest is gewoon een gedachtenpad naar die conclusie.

Ik ben het voor een groot deel met je eens.\ Maar ik vind ook dat Karina een punt heeft met dat lang niet iedereen intellectueel zo goed bewapend is. Daarom denk ik dat niet alles maar gezegd kan worden.

Ik vind trouwens ook dat er wat er in Israël gebeurd niet aan de joden is toe te schrijven maar aan de beslissingen die de staat Israël, en diens regering nemen. Dat is een wezenlijk verschil. Het is fout om mensen van bepaalde groepen over 1 kam te scheren.