Ik had een droom

Door Lucifall gepubliceerd op Monday 04 August 12:59

Mijn zielemaatje die nu in de Pleiaden is
ik mis haar begrip zo
Samen schreven wij op Open Diary
een mooi diepzinnig verhaal
in een eigen bedachte taal

Ons wereldbeeld was simpel
bovenal vredig en liefdevol
Kindje Jezus speelde met Mohammed
de wereld zag er daardoor heel anders uit
ze hadden namelijk lol tot en met

Als een droom, maar wel één
die ik echt heb beleefd
in de grootste moslimstaat ter wereld
Voor de grote strijd op het wereldtoneel
door de hele mensheid wordt doorleefd

Een land waar men niet leek te kunnen haten
Een Moslim woont naast een Christen
Een Hindoe en Chinees er tussenin
Vredig en senang
zonder listen

De minaret loeide dagelijks
Zoals gebruikelijk gewoon
meerdere keren per dag
Kindergezang vulde de ruimte
een sprekende Imam en gelach

Ik vreesde een cultuurshock
als ik zou komen in de Oost
Niets was minder waar
Dit werd mijn thuis, best raar

Ik droom nog over die kinderogen
Kijkers vol van geluk
bij die kindjes die niets hebben
en beginnen met een achterstand
in een arm land

Maar wee o wee
vrede schijnt niet te mogen
in mijn paradijs werden mannen
kaalgeschoren op het plein
met angst in de ogen

Kunstenaars met lang haar
die mochten niet meer zijn
Een razzia in de hotels
alle drank werd in beslag genomen
en platgewalst op het plein

Wilde je erbij horen
dat kon, mits je goed stemde
Wilde je dat je kind naar school kon?

U heeft geluk de zendelingen zijn gekomen
geheel vrijblijvend hoor, niets moet
Gratis moslimonderwijs voor iedereen
of je dochter wel even een hoofddoek op doet

De gordel van de smaragd
koninkrijk van Ngai Lara Kidoel
werd in brand gezet
de eenheid in verscheidenheid verscheurd
en aan de hoogste bieder verbeurt

Lara werd woest en stuurde het water
Haar land werd overspoeld
een drama maar ook een sprankje hoop
voor heel misschien veel later

Christenen, Hindoes, Chinezen en Moslims
brachten overal langs de kust
offers om haar de Godin
gunstig te stemmen
en het woeste water zo te remmen

Paradise lost was nimmer zo dichtbij
de tijd van tweespalt begon wereldwijd
als een kwaadaardig abces om zich heen te grijpen
en haat aangewakkerd in iedereen

Blind fanatisme
werkelijk blind
men weent zelfs niet meer
om het verlies van een
onschuldig kind...

Ik had een droom
Kindje Jezus speelde met Mohammed
en de wereld was frank en vrij

Mijn zielemaatje die nu in de Pleiaden is
ik mis haar begrip zo
Tik maar weer eens aan de deur
Zodat dat ene ding immer zal blijven
Vrede en Pies daar gaan wij veur...

http://plazilla.com/page/4295039352/mijn-hotelkamer-is-niet-meer

8ce496b5dfbaf0bc64c052375284a12c_1407153

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mijn haren gaan recht overeind staan, kippenvel, erg mooi... en tegelijkertijd intens maar dan ook intens triest.
Mooi geschreven, en vrede ,ja dat zou mooi zijn, als men elkaar maar eens niet hun eigen wil opdrong.

Waarom zou iedereen hetzelfde moeten zijn.
Waarom gelooft men niet alleen in goed doen
Het maakt niet uit hoe je eruit ziet of welk geloof je hebt,
zolang je maar niet gelooft dat je beter bent dan anderen.
Wat doen verplichtingen bij een geloof.
Waarom kun je niet gewoon vrij zijn..
Waarom offers brengen
Gooi aanvallende wapens neer en werk
Dan kunnen ook de verdedigende wapens rusten.
Geef gewoon jezelf
Zet je in voor een mooie wereld zonder anderen te schaden.
Reik elkaar de hand en lach
Heel indringend, met een duidelijke boodschap. Misschien komen dromen ooit uit?
Prachtig gedicht. En het is afschuwelijk wat je beschrijft. Hoe moeilijk is het nu werkelijk om samen te leven ongeacht, je afkomst, geloof of andere verschillen. Maar ja ik zal altijd wel een idealist blijven wat dat betreft.
Dit doet gewoon pijn!
Ik ken het land waarover je praat. De eerste keer ervoer ik het ook zo. Maar er speelde wat, verborgen achter donkere ogen...

Voor mijn ware aard kon ik toen al niet uitkomen, dus zei ik de ene keer dat ik "katolik" was en de andere keer "kristen protestan". Als je maar ergens in gelooft, dan is het goed. Anders heb je een groot probleem.

Etnisch geweld, misschien ook religieus geïnspireerd, ik zat er middenin, de tweede keer. Gelukkig nadat het hoogtepunt voorbij was.
Een dorp waar ik me helemaal thuis voelde telde twee jaar later duizenden doden, door de fanatici van Laskar Jihad.
Kennissen van familie waren hun leven niet meer zeker op Ambon. Opgegroeid in het "foute geloof".

Air mata tumpa.
Die instructies kende ik ook... je moest in ieder geval ergens in geloven want alleen dan kan je 'wat' zijn ;ook best en interessante insteek die men toen nog kon.

Ik ben er in 94 95 en 96 geweest in de opmars naar de grote onlusten.. Per jaar zag ik meer en meer wapperende hoofddoeken op de scootertjes. Het gratis moslimonderwijs was toen al jaren gaande in de grote steden.. Ik heb ook een kindertehuis bezocht olv een van die heren die achter de aanslag op Bali zat.. Pas veel later begreep ik dat die kids in feite militanten in opleiding waren.
Het is verschrikkelijk geweest die onlusten; die ommeslag in blinde haat...

Air mata tumpa sama sama
prachtige gedicht met indrukwekkende inhoud, raakt mij diep, heel mooi Luus!
Diepe buiging voor dit gedicht