Wij worden omgeven door een uitgebreid weefsel van leugens!

Door Theun50 gepubliceerd op Sunday 03 August 22:43

bd4e407366418ecf26421db435e8f0aa_1407101

In 1958 schreef Harold Pinter het volgende:
‘Er bestaat geen duidelijk onderscheid tussen werkelijkheid en schijn, noch tussen waarheid en onwaarheid. Iets is niet noodzakelijkerwijs waar of onwaar; het kan zowel waar als onwaar zijn.’

Deze uitspraak is nog steeds actueel en toepasbaar bij het verkennen van de waarheid, en als schrijver sta je erbij en kijk je ernaar. Maar als burger kun je dat niet, als burger moet je vragen:
“Wat is nou waar? Wat is nou onwaar?”
Je vindt het antwoord nooit helemaal, maar het zoeken ernaar is onweerstaanbaar. Meer dan eens stuit je in het duister op de waarheid, of vang je gewoon een glimp op van een vaag ‘waarheidsbeeld’ die ogenschijnlijk overeen lijkt te komen met de waarheid. De zoektocht naar de waarheid mag nooit eindigen; mag nooit op reces gaan, niet opgeschort worden, maar moet onder ogen worden gezien!

Politici, zijn niet geïnteresseerd in de waarheid maar in macht en het handhaven van die macht. Om die macht in stand te houden is het voor hen van belang dat mensen onwetend blijven, dat ze de waarheid niet kennen. Wij worden dus omgeven door een uitgebreid weefsel van leugens, waarmee zij ons overvloedig voeden.

Zoals iedereen weet was de ‘rechtvaardiging’ voor de invasie van Irak dat Saddam Hoessein beschikte over een grote, zeer gevaarlijke hoeveelheid massavernietigingswapens, die een ontstellende verwoesting konden aanrichten. Ons werd verzekerd dat dat waar was.
Het was niet waar!
Ons werd door de Amerikanen verteld dat Irak banden had met Al Quaida en medeverantwoordelijk was voor de gruweldaad van 11 september 2001 in New York. Ons werd verzekerd dat dat waar was.
Sorry, maar het was niet waar!
Ons werd verteld dat Irak de wereldvrede bedreigde. Ons werd verteld dat dat waar was.
Het was niet waar.

De waarheid zier er heel anders uit. De waarheid heeft te maken met de manier waarop de Verenigde Staten hun rol in de wereld opvatten en hoe ze die vorm verkiezen te geven. De invasie van Irak was gewoon een schurkenstreek, een daad van schaamteloos staatsterrorisme, uitgevoerd met een volstrekte minachting voor de opvatting van internationaal recht. Een eigenmachtig militair optreden, gegrondvest op een reeks aan leugens na leugens en bewuste manipulatie van de media en dus het publiek. Het Amerikaanse optreden was bedoeld om de militaire en economische controle van het Midden-Oosten te consolideren onder het mom; als laatste redmiddel van bevrijding. Een schrikbarende bevestiging van militaire macht, verantwoordelijk voor dood en verminking van duizenden en duizenden onschuldige mensen en zij noemden dat:
‘Het Midden-Oosten vrijheid en democratie brengen.’

Ik vraag me ernstig af, hoeveel mensen moet je doden voor je massamoordenaar en oorlogsmisdadiger genoemd kunt worden? Honderdduizend? Ik vind het niet meer dan terecht dat ook Bush en Blair alsnog zouden moeten worden vervolgd bij het Internationale Strafhof. Maar Bush is slim geweest. Bush heeft het Internationale Strafhof namelijk nooit geratificeerd. Bush had zelfs het lef de wereld te waarschuwen; dat als een Amerikaanse soldaat of een Amerikaanse politicus in de beklaagdenbank terecht zou komen, hij zijn mariniers erop af zou sturen. Tony Blair heeft het Hof wel geratificeerd en is dus beschikbaar voor vervolging.

Zowel Bush als Blair hebben de dood op een laag pitje gezet. Minstens 100.000 Irakezen waren gedood door Amerikaanse bommen en raketten, nog voordat de Iraakse opstand begon. Deze doden zijn niet van belang. Deze doden bestaan niet. Nee, de 2,000 Amerikaanse doden waren pas echt een probleem. Zij zijn in het donker naar hun graf getransporteerd. Begrafenissen vonden onopvallend plaats, op een veilige manier. De verminkten moesten zwijgen, voor de rest van hun leven. Zo rotten de doden en de verminkten beiden weg, maar dan wel in een verzwegen graf. Denk daarbij ook aan de bewoners van Guantanamo Bay!

De Verenigde Staten zijn tegenwoordig volstrekt openhartig als zij hun (valse) kaarten op tafel leggen. Tja, zo gaat dat. Hun officieel verklaarde beleid wordt nu gedefinieerd als ‘volkomen dominantie’ op alle fronten. Dat zijn niet mijn woorden maar die van de Amerikaanse leiders. Dominantie op alle fronten’ betekent immers; heerschappij over land, zee, lucht en ruimte en alle aardse hulpbronnen. Ik vraag me af op wie ze de ‘volkomen dominantie’ gaan richten. Op jou, mij, Jan modaal, Rusland, Oekraïne? Niemand zal het weten. Wat ik wel weet is dat deze kinderachtige waanzin, het bezitten en gebruiken van ‘volkomen dominantie’ als dreiging, de kern vormt van de huidige Amerikaanse verwerpelijke politieke filosofie. Vele duizenden, zo niet miljoenen, burgers in de Verenigde Staten zijn het optreden van hun regering meer dan moe, ze schamen zich ervoor en zijn er woedend om. Maar bij de huidige stand van zaken, ondanks alle verwoede pogingen van Obama, vormen deze burgers nog steeds geen samenhangende politieke macht, nog niet. Maar het is onwaarschijnlijk dat de ongerustheid, onzekerheid en angst, die wij dagelijks in de Verenigde Staten zien toenemen, ooit zullen leiden tot een radicale omslag.

Ik hoor ze het hardop denken:
Wij zijn geen barbaren. Wij hakken mensen niet hun hoofd af. Wij geloven in vrijheid. Wij hebben een democratisch gekozen leider en een vrijheidslievende democratie. Wij zijn een meedogende maatschappij. Wij passen hooguit meedogend elektrocutie toe en geven meedogend een injectie.
Wij zijn een grote natie. Wij hebben geen dictator. Wij hebben moreel gezag. Zie je onze vuist? Dat is moreel gezag, vergeet dat niet.’
Het leven van burgers is een uiterst kwetsbare en daar moeten zij niet om jammeren. En het is waar als ik zeg dat wij blootstaan aan alle politieke winden, waarvan sommige inderdaad ijzig.
Als burger sta je helemaal alleen, ben je op jezelf aangewezen, vindt je geen beschutting, krijg je geen bescherming: tenzij je liegt!

Ik ben van mening dat het, ondanks de enorme verschillen die er in de wereld bestaan, een cruciale verplichting is dat wij als burgers onwrikbaar en met een trotse intellectuele vastberadenheid, de echte waarheid van onze samenlevingen moeten definiëren. Daartoe zijn wij echt verplicht om te kunnen herstellen wat wij zo goed als kwijt zijn geraakt: “De waardigheid van de mens”.

Inspiratiebron:
Lezing van Harold Pinter, 2005.

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik ben het er helemaal mee eens Theun, een goed stuk waar we dezelfde mening over hebben Staat bij mijn favos
klopt helemaal... ik kan alleen maar met mijn zus mee gaan en je een 10 + geven.
Een 10 + van mij
Wie spreekt de waarheid, wat is de waarheid, voor hun de machthebbers of om het even wie een weet voor ons een vraag. Macht, macht en nog eens macht. Geld, geld, en nog eens geld dat is wat de wereld regeert en niets anders. Zelfs bij de andersdenkenden ik heb het dan over de zogenaamde gelovigen die handelen onder het mom van het geloof. Wat Oxalis zegt voor jezelf denken is inderdaad geen slechte gedachte echter zolang de media niet objectief is en alleen maar uit is op nieuws moet je het doen met hetgeen je voorgekauwd krijgt of je zult jezelf ter plekke moeten begeven en dan is vaak nog de waarheid zoek omdat iedereen een eigen waarheidsbevinding heeft.
Ware woorden. Maar als mensen niet voor zichzelf denken, alleen maar blind nalopen wat ze voorgekauwd krijgen, zal er evenmin veranderiing komen.
Goed artikel. Zeer relevante speech van Harold Pinter en dus nog steeds heel toepasselijk. Burgers worden doof, stom en blind gehouden als het om DE waarheid gaat (hoewel die vaak ook maar afhangt van welke kant je komt). Het volk is er alleen voor de politici om te manipuleren en voor de staat om belasting te betalen, zo lijkt het er althans op. We zitten wereldwijd veel dichter bij '1984' van George Orwell dan bij een democratie.
een artikel naar mijn hart...
Dank je.