Mijn Roos 1

Door Youngster06 gepubliceerd op Saturday 02 August 12:22

Mijn Roos,

Met je krullende haren en je stokjes van armen, waren we nog zo jong. Een jaar of zeven, en onwetend van de wereld met zijn politiek en geweren. Allen keken we naar Disneyfilms, en wisten we zo dat elk meisje een prins verdiende, appels giftig waren, en te lang slapen ons niet lelijker zou maken dan we ervoor al waren. Laat ik die ochtend voor ik naar school wandelde nu net beslist hebben dat jij die zou zijn. Vol verwachting in mijn kleine hoofd maakte ik een briefje met de restjes van een oud kleurpotlood, krassend in feloranje strepen van het gele stukje plakpapier; de nummers van het kleuterconcentratiekamp bewezen voor 1 keer hun nut. Ik telde onze nummers op in een tweedelige som en ging ervan uit dat je het cijfergebruik al snel zou doorhebben. Op slag was wiskunde romantisch. We hebben elkaar al vijf jaar niet meer gezien of gehoord. Soms, heel soms, vraag ik me af wat er van je geworden is. Ik vind namelijk niets over je terug, afgezien van enkele statistieken van je zwemclub. Misschien ben je dood en blijven zwemmen.

Gegroet.

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.