Mijn laatste poging

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 01 August 17:13

EmjE had het een paar maanden geleden bij de Coop naast de kassa gezien. Het kostte nog geen vier euro en ze deed het me cadeau. Een schattig boekje met bakgerechten alsof ik ooit als cake- of koekenbakster gelukt was. Wat zeg ik? Ik ben het vleesgeworden desaster op zoete broodjes bakgebied en andermans koekjes van eigen deeg vallen meestal verkeerd. Wat ik ook probeerde, het mislukte ALTIJD! Nee, ondanks vele pogingen gedurende mijn werkzame leven ben ik nooit een echte ‘Mina Bakgraag’ geworden. Vooral als ik anderen lyrisch hoor oreren over zelfgebakken brood voel ik me een hopeloos mislukte keukenmuts. 

“Ik bak wekelijks brood in allerlei heerlijke hartige variaties. Het is snel, makkelijk en gezond. Je weet wat je eet, het is goedkoop en bladiebla ” Dan zak ik bijna door de grond, zo stom voel ik me en blijf eerlijk. “Ja, ik houd ook van puur, van eerlijk en zelf brood bakken wilde ik al mijn hele leven, maar zelfs met de broodbakmachine krijg ik het voor elkaar om er niets van te bakken. Het resultaat ziet er steevast uit alsof ik bakstenen heb gemetseld.” Men bekijkt me dan of ik overdrijf of met een niet mis te verstaan dieptreurig medelijden.

“Je bent anders heel handig…kunt creatief met je eigen smaak aan de slag. Het kneden is zo intens rustgevend," probeert men mij dan op te monteren met het tegenovergestelde resultaat. Om ontmoedigd van te raken. "Geloof me nou maar... Al doende heb ik in de loop der jaren heel wat voedingsmiddelen weggesmeten vanwege diepgaande en vernietigende mislukkingen, " zeg ik dan en men schudt ongelovig het hoofd.

De broodbakmachine

De aanhouder wint, dacht ik toch altijd en toen ik verhuisde naar mijn kneuterige huisje sjouwde ik uiteraard de zware broodbakmachine ook mee. Ooit moest en zou het wel lukken een eetbaar brood te bakken, toch? Vervolgens stond mijnheer Bakmachien bijna een jaar in de berging (ik heb geen grote keuken) waar hij met groot elan veel plek in nam. Hij wachtte keurig zonder klagen tot ik weer eens een poging zou wagen, maar ik durfde niet meer... Ondanks dat EmjE na de operatie weer wat opknapte wilde mijn schrijfinspiratie niet op gang komen en ondertussen verzon ik in stilte toch onverbeterlijk een hoopvolle broodbaktoekomst. Als een soort allerlaatste opleving voordat ik het loodje leg of net als bloed dat kruipt waar het niet gaan kan...en als ik iets in de kop heb...

“Ik zou toch wel één keer in mijn leven een brood willen bakken dat te eten is. In de oven. Lekker puur natuur. Dan kan die mechanische onbevredigende joekel weg uit de berging,” opperde ik twijfelend, maar mijn vriendin reageerde niet. De volgende dag gaf ik het ‘electrische broodwonder’ weg aan een buurman die er wel raad mee dacht te weten. Opgeruimd stond netjes. Nu moest ik simpelweg van voren af aan brood gaan bakken. EmjE deed een geduchte duit in de zak door te vertellen over de ontbijtkoek, die Rudolf (van 24 Kitchen) op joetjoep zo gezellig stapsgewijs voorkauwt. Hoewel ze de ene dag veel beter in haar vel zit als de andere siste ze geslepen: “Kijk Door, dat is een fluitje van een cent, ” en mismoedig mompelde ik: “Ja, dat ziet er simpel uit, zou zelfs ik moeten kunnen.” We keken het hele filmpje af.

“Ja hallo, zo kan ik stront nog lekker maken. Duhhuh…350 grammammmetjes suiker moeten er in kokende melk worden opgelost. Zoveel suiker mag jij niet hebben. Zit ik straks dat grote ding in mijn eentje weg te kanen.” Ze schudde haar hoofd. “Geloof me, die koek mislukt en dan smijt ik een kilo aan suiker, nootmuskaat en kaneel, melk en meel in de afvalzak,” riep ik hoopvol. “Ja, hallo, je moet natuurlijk klein beginnen, mutsebluts,” vond EmjE en viste uit een keukenkastje het allerliefste kleine vertederende koekblikje, dat ik ooit gezien heb. Deed ze het er om?

“Mijn bakreputatie is abominabel en de mixer ligt op sterven. Laatst kwam de rook er al uit, is bijna veertig jaar oud. Kregen we bij ons huwelijk van zijn collega’s. Hij gaat pas iets doen op stand drie en wedden dat hij ermee stopt halverwege die gigantische koek?  Die Rudolf heeft ook de juiste spullen. Kijk, dat apparaat staat lekker te kneden terwijl hij de rest rustig voorbereidt...” EmjE knikte. “Niets te maren,” deed ze kordaat en zeeg achter de computer. Via Beslist.nl stond binnen een paar seconden de hele mikmak aan keukenmachines op een rij. Bij Bol.com vond ze de beste aanbieding en voordat ik het door had lachte ze doortrapt. “Voor alle goede zorgen,” opperde ze, “ en vast voor je verjaardag.” Ze had de keukenmachine al besteld voordat ik kon tegensputteren en in het oude kookboek van haar moeder vonden we een makkelijk schema voor alle soorten deeg … 7bfdcbbb6b373f3d69be9f46b1095820_1406912Overzichtelijk onder elkaar, de verhoudingen van ingrediënten en voor hoeveel personen… De hoop dat ik ooit nog een bakkende oervrouw zou kunnen worden nam gestaag toe, evenredig met de zenuwen.

De volgende dag belt EmjE al om tien uur op omdat mijn verjaarscadeau is bezorgd en het kind in mij krijgt vleugels als ik met Missy naar haar toe loop om het keukenwonder te aanschouwen. Het uur van de waarheid is akelig dichtbij gekomen... maar eerst zoek ik op internet naar suiker- en botervervangers, zodat EmjE straks ook mee kan snoepen.

Poeh, de Bosch MUM nummer huppeldepup is niet moeders mooiste Design, maar ze heeft evengoed veel toeters en bellen waarmee ik op mijn oude dag moet leren werken. Tussendoor vergeet ik de schort voor te doen en klungel ik als een wriemelende meelhoop door de keuken. De hond ligt zuchtend toe te kijken hoe het vrouwtje onherkenbaar onnatuurlijk druk en errug ingewikkeld door de keuken rond rommelt. In de weer met stuivende zakken, doosjes, potten en pannenlikkers. 

dae96db190508f38d572face9380df82_1406909

Mum van Bosch neemt net zo veel ruimte in beslag als de weggegeven broodjoekel maar mijn Mumsie maakt die prominente plek op het aanrechtje gelukkig veelzijdig waar. Onze Bosche MUM doet precies wat de Belgische revieuw over haar beweerde: "Het is een makkelijk machien dat ik voor mijne moeder van 87 kocht. Ze is er uiterst content over, gebruikt haar dagelijks, vindt ze makkelijk te bedienen en mijne mam doet er alles mee"

Mum heeft drie schijven waarmee ze snijdt, raspt en als de beste schaaft. Van walnoten maakt Mummie meel. Palmsuikerkegels maalt ze tot korrels. Pecan noten hakt ze klein en wortels worden lieve dunne sliertjes. Julienne voor in een Chinees groentesoepje. De schijven zijn goed schoon te spoelen en met hetzelfde gemak produceert Mumsie hapklare perfecte winterwortelbrokjes voor de hutspot.

De palmsuiker en kokosolie smaken geweldig, maar het citroencakeje met zelfrijzend bakmeel rees niet zo goed (verkeerde deeghaak gebruikt) Het sinaasappelcakeje van bloem met een zakje bakpoeder kwam wel geweldig omhoog (zakte later niet eens in) smaakte heerlijk en de volgende dag was de korst normaal zacht geworden.

De krokante haverkoekjes zijn een doorslaand succes. Het recept staat onder "Voor Diabetische snoepkonten". Tot zover voldoet mijn Mummie, maar de grote vraag blijft: Helpt Mum me eindelijk wat broodbakken betreft van het hardnekkige minderwaardigheidscomplex af en hoe valt straks mijn eerste broodje uit?

Wil je weten of het eindelijk lukt?

Klik hier....

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hum. ik houd het toch maar bij euroshopper.
Angsthaas, haha...
het zal je wel lukken
Lekkere appeltaart ken je WEL bakken hoor!! En ik kan het weten :-)
Inmiddels is het broodje al op.
Natuurlijk was EmjE de eerste die hem mocht keuren en natuurlijk ben ik in de opwinding vergeten er foto's van te maken, maar dat artikel komt morgen pas...
het gaat je lukken!!
Je kunt in ieder geval lekker koken...:)
Weet je, oefening baart kunst. Bij mij mislukte het vroeger ook altijd ( en soms nog wel) Dus het komt band of.:-)
Ik heb al zoveel geoefend, maar bakken en ik, dat wil maar heel sporadisch matchen. Die appelcake en die met griesmeel en walnotenmeel lukt wel, maar de rest? We zullen zien. Ik houd je op de hoogte
Het komt band of? Je bedoelt goed?
Soms heb ik een hekel aan mijn tablet, dat ding vult zomaar dingen in die ik niet wil. Het zal wel het komt goed geweest zijn.:-)