De onbekende schrijver, 30/31 juli 2014

Door Motorfietsgerrit gepubliceerd op Tuesday 29 July 18:22

'Bent u hier bekend?'

Vroeg hij mij vanuit zijn bolide met zijn raampje naar beneden gedraaid. Ik zat op mijn fiets en samen stonden wij te wachten voor de gesloten overwegbomen. Terwijl de trein voor ons langs reed zei ik: 'Nee, ik ben hier niet bekend'.

Zijn raampje schoof automatisch weer omhoog en nadat de rode lichten waren gedoofd stoof hij weg. Hij had beter kunnen vragen 'kent u hier de weg?', dan had ik gezegd 'ja, zegt u maar waar u wilt zijn'. Want ondanks dat ik hier de weg ken, ben ik toch nog voor menig dorpeling onbekend...

Afijn, tot de orde van de dag; hieronder staat een schrijfsel van een schrijver die wel de weg weet maar toch voor ons onbekend is. U mag raden wie het is!

 

Oh, wat zijn we heden blij!
===========================

Natuurlijk forceren veel mensen zichzelf om maar zo vrolijk mogelijk over te komen. Het is namelijk zo: als je eraan toegeeft dat je je belabberd voelt, dan ben je nog verder van huis en gekreun en gejammer is nooit leuk om aan te moeten horen. Wij richten ons dus op de leuke dingen!
Best wel aardig om een grote vent in een minizwembroek op een ligkussen te zien zitten, midden op het kruispunt voor zijn deur. Beelden uit Amsterdam gaven hem de hoop dat hij ieder moment weg kon varen. Helaas! Nederland heeft 20 verschillende klimaten, zo onderhand. Maar, het is leuk om naar te kijken, en op die manier voel je je toch weer gelukkig voor de volle drie seconden.

Natuurlijk geven we de moed niet op als we weer aan het afzakken zijn en we zoeken naar het volgende positieve. Op facebook doen heel veel mensen hun best om vooral erg vrolijk te doen en het kan aanstekelijk werken. Tenminste, dat willen we massaal. De filmpjes van de katten die dolle dingen uithalen, zijn snel gevonden. Altijd leuk! Maar al snel wordt dit leuks weer in de schaduw gezet door vreselijke berichten uit de Oekraïne. Hoe is het mogelijk dat mensen elkaar zo'n leed aandoen?

Een vers kopje théééé?
Alles kan de mens gelukkig maken?

Is het nou zo moeilijk om je langer dan drie seconden gelukkig te voelen? Ik wilde een positief stuk schrijven en zelfs dat lukt niet. Als je je leed ventileert op de social media dan krijg je alleen nog maar meer shit terug. Het lijkt erop dat werkelijk niemand echt gelukkig is. Als je dan kijkt naar de vreselijke shit waar hele volkeren in verkeren, dan ga je je acuut doodschamen. Wij leven immers in een welvaartstaat en we hebben allemaal te eten en te drinken en een dak boven ons hoofd. In ons land zijn we niet bang voor een bom op het dak en toch kijken we elke nieuwe dag met tegenzin tegemoet.

Zijn we een ongelooflijk zeurvolk?
Tevredenheid, dat is de sleutel tot geluk. Ja, en dan ben je tevreden met wat je hebt, en dan word je gek van verdriet door de dingen die anderen overkomen. Iemand die het echt helemaal niet meer trekt meldt je regelmatig dat hij graag uit het leven wil stappen. Het is een naaste van je. Hoe ga je daar in hemelsnaam mee om? Pleur dan lekker op met je verse kopje thee!

Ja, het geluk zit in de kleine dingen, dat geloof ik wel.
Wanneer is het goed? Als je na 250 sollicitaties eindelijk een hele leuke baan hebt? Je weet in je achterhoofd dat het zo weer voorbij kan zijn en jawel, dat is het dan ook. Hoeveel mensen lopen er rond met schrijnende teleurgestelde gevoelens? Mensen die er financieel niet uitkomen; mensen die een partner zouden willen hebben voor het leven maar die deze nooit vinden? Hoe is dat laatste mogelijk zou je zeggen? De helft van de wereld is onderhand single en de eenzaamheid viert hoogtij.
Toch is het zo.

Doe me maar een vers kopje thee ja, wellicht helpt het.
===============================


 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.