Herinneringen aan de middelbare school

Door Guivanho gepubliceerd op Tuesday 29 July 15:40

d4ac50182ce8009cb5acab592bbb0206_1406644

Van 1958 tot 1965 zat ik op het gymnasium en haalde daar mijn diploma met een 8 gemiddeld voor de moderne talen Frans, Duits en Engels. Tot zover het positieve nieuws.

Het gymnasium maakte deel uit van een lyceum, hetgeen betekende dat de eerste klas een onderbouw was, waarna besloten werd, of je naar de HBS of naar het gymnasium mocht. Het advies was in mijn geval HBS. Dit advies werd genegeerd, omdat ik juist naar die school was gegaan omdat er een gymnasium deel van uitmaakte. De schoolleiding probeerde haar gelijk te halen door mij in de tweede klas te laten zitten. Met een 3 voor Algebra en een 3 voor Meetkunde, terwijl ik dergelijke lage cijfers voor die vakken nooit had gehaald.

Afijn, ik deed de tweede klas over en haalde uiteindelijk mijn diploma, maar dat ging ook niet zonder horten of stoten vóór het zover was. Er was die keer de leraar Latijn, die mij om een of andere reden strafwerk had gegeven. Meestal vergat hij, dat hij dat strafwerk had gegeven. Dus niemand maakte het. Tot die keer, dat hij het zich wel herinnerde en hij een klasgenoot, die ook strafwerk had gekregen, vroeg waar zijn strafwerk was. Die leerling antwoordde gevat, dat hij er geen tijd voor had gehad, omdat hij gisteravond naar een bepaald tv-programma had gekeken. Dat vond hij kennelijk een goed programma, want hij zei: ‘Laat dan maar zitten.’ Vervolgens vroeg hij aan mij, waar mijn strafwerk was. ‘Ik heb toevallig ook naar hetzelfde tv-programma gekeken’, zei ik. Ik werd daarop de klas uitgestuurd.

Diezelfde leraar Latijn probeerde zorgvuldig zijn Limburgse afkomst te maskeren door keurig ABN te praten. Hij kwam een keer de klas binnen en vroeg bij welke bladzijde we waren gebleven. ‘Bladzijde achentachtig’, zei ik. Het is tussen hem en mij nooit meer goed gekomen. En dat ging zelfs zover, dat hij geprobeerd heeft me te laten vallen als een baksteen, toen ik voor Latijn een herexamen moest doen.

Het was toen nog zo, ik weet niet hoe het nu is, dat de leraar Latijn zelf een tekst voor het examen uitkoos. Uit Tacitus. Met die keuze had hij zijn hand overspeeld, want een klasgenoot, die later klassieke talen zou gaan studeren, scoorde er een schamele voldoende voor. Mijn onvoldoende en die van twee medestudenten was daartegenover zo slecht nog niet. Ook de tekst voor het herexamen had hij uit te kiezen. Eén van mijn medestudenten fluisterde hij het nodige in en de andere medestudent zou hij op de dag van het herexamen wat influisteren. De avond vóór het herexamen ging bij mij thuis de telefoon. Of ik langs wilde komen, vroeg mijn medestudent, die op de hoogte was. ‘s Avonds hebben we bij hem de tekst doorgenomen, zodat we de volgende optimaal geprepareerd aan het herexamen konden beginnen.

Toen we klaar waren, vroegen we de leraar om de examens meteen na te kijken, zodat we wisten waar we aan toe waren. Dat zou hij doen en wij wachtten in de kroeg op het resultaat. Na enige tijd kwam hij opdagen. ‘Alle drie geslaagd’, zei hij en hij probeerde me daarbij niet al te vuil aan te kijken.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.