Gedicht: We vlogen... Vlucht MH0017.

Door Arinka gepubliceerd op Friday 18 July 23:42

2030c3ff332beb458b2a80f19326554b_1405722

We stegen op en vlogen

op vleugels van plezier

we gingen op vakantie

even weg van hier

Of daar iets goeds bespreken

gewoon omdat het moet

wij waren dat soort mensen

dat iets voor een ander doet

We vlogen uren achtereen

tot we er moe van waren

we waren niet alleen

kusten ons kind lieflijk in de haren

Zeiden: We zijn er bijna

Hier heb je Aapje voor de reis

Onze zoon zo stoer

zo lieflijk onze kleine meis

We kregen turbulentie

maar helaas niet door het weer

we werden neergeschoten

daar hielp geen Lieve Heer

En alles wat ons lief was

alle mensen van enige waarde

vreselijk met 1 gerichte raket

stortte alles neer op Aarde

Nu huilt de Hemel

een land in rouw

we denken aan naasten

we denken aan jou

Aan moeder, vader

dochter of zoon

samen op vakantie

vaak zo gewoon

Aan collega, aan vriend

aan oma, kleinkind, zus

hun dood zo onverdiend

verder gaan wordt de zwaarste klus...

 

 

Arinka Linders, 18 Juli 2014

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Stil.
prachtig een mooie ode aan de overledenen, een land in rouw
Intens gevoeld...
Mooi geschreven, doorgaan als dit je persoonlijk raakt is zo moeilijk, inderdaad oprechte deelneming zo terecht geplaatst